Inescapable Novels & Stories

He said coldy before continuing to eat the rice. I nodded. "O-Okay .." No one spoke to us anymore so I distracted myself by looking at sesame seeds. Even if he said that it still wouldn't go away without my suspicion of him, it's impossible for him to say that. All my life, no one who has not been scared or incapable has avoided me when they became aware of my condition. It's either, they'll drive me away or speak ill of me. My fist clenched before bowing. I accept my condition but it's really painful, it's traumatic.

Mas naramdaman niya na walang kwenta at walang kakayahan nga ang biyenan na lalaki niya. Ang duwag at mahiyain na lalaking ito ay may limitadong abilidad, limitadong antas, at hinding-hindi niya mapapanatili ang kahit ano para sa sarili niya. Partikular na kampante siya, at ang mas malaking problema ay kulang palagi siya sa tapang. Kung gano’n, natatakot si Charlie na sobrang mahihirapan si Jacob na matakasan ang bangungot niyang si Elaine sa buong buhay niya.

I feel so desperate, hopeless and uncapable. Wala akong maggawa kung hindi umiyak sa galit. Gusto ko mang sunggaban ng suntok at pagbabayuhin ng tadyak si Tito Joaquin ay hindi pwede. Hindi pa sapat ang aking lakas dahil ginugupo pa rin pala ako ng takot. Takot na alam ko na ako rin ang makakagamot at makakapaghilom.

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 7 KAPANSIN-PANSIN ANG PAGIGING uncomfortable ni Matthieus sa hapunan. Every dish his mother offered, lahat iyon ay tinatanggihan nito sa pamamagitan ng malamig na ‘no’ o kung ‘di man ay walang kabuhay-buhay na iling. Nahiya ang bagyo sa mood nito.

Boses na puno ng takot at awa. "Wala ang salitang awa sa dictionaryo ko." Sagot ko. Tinignan ko si Benz na kanina pa yata nakatingin sa akin dahil napapalunok itong nag-iwas ng tingin. "I want him gone and I want you to do it." Singhap ni Andrian ang narinig ko bago ang mabilis nitong pagtayo at pagtakbo. Hindi ko inalis ang tingin ko kay Benz na ngayon ay nakangisi na sa akin.

Halos manlaki naman ang mga mata kong biglang napalapit sa kaniya Namula tuloy siya at ilang ulit na umiling. “No,” sabi niya, maliit ang boses na parang pinipigilan ang pagkapiyok. “I'm a man... grown up... not a mere boy crying his eyes out and inconvenience other-” “Aren't you crying just now?” Nagkibit balikat na lamang ako sa biglang pagkatigil niya. “I'm sorry for inconvenience you, lady-”

I tried to open my mouth but no words will eventually came out from it. Paulit-ulit na nagbukas-sarado ang bibig ko. I don't know what should I say right now. Idagdag mo pa ang titig niya sa akin. Kahit simpleng "ewan" ay hindi ko mabigkas. Walang boses ang lumalabas sa lalamunan ko. Kinuha niya ang dalawang kamay ko. Hindi niya binibitawan ang mga matang nakatitig sa akin ng maigi. His gaze sends a chill to my system.

"I am fine Alexis. Huwag mo akong intindihin." "Bakit ayaw mo akong tabihan?" "Ayaw ko lang na baka mapano ka na naman. Think of twice Lexi. Baka maipit kita at kung ano na naman ang mangyari sa'yo. Huwag mo nang gawing quadrilateral with ABCD ang pag-aalala ko." "Gamitan ba naman daw ako ng math." Umiling ito, "mukhang ikaw yata ang kailangang ipaCT-scan. Bahala kang mangalay riyan."

Masayang-masaya ako—no, I am ecstatic! Sa sobrang saya ko nga, hindi ko na naisip na parang ang imposibleng mangyari ng mga nangyayari. I mean, sobrang imposible na kung sinuman ang taong nasa likod na iyon ay siguradong napakamakapangyarihan. Hindi lang basta makapangyarihan, kundi mayamang-mayaman din! At isa lang ang kilala kong tao na qualified at posibleng may gawa ng lahat ng ito. Sino pa ba kundi si Strike?

Baka hindi na niya kayang makipag-away ulit sa ibang tao sa buhay niya. Hindi lang nabasag ng suntok ni Capricorn ang kanyang braso, kundi naputol pa ang lahat ng buto ng kanyang katawan. Maaari lamang niyang gugulin ang natitirang bahagi ng kanyang buhay sa isang wheelchair. Malinaw na imposible na gusto niyang kumilos at lumaban muli. Tumayo ng tuwid si Capricorn at pinanatili ang kanyang mga suntok.