Isabelo Delos Reyes นิยาย & เรื่องราว

ISABEL "Diyos kong bata ka, saan ka nanggaling at ngayon ka lang? pinag-alala mo ako ng husto!" nag-aalalang boses na iyan ni yaya Lorna ang agad na sumalubong sa akin pagkabukas na pagkabukas ko pa lang ng aming pinto.

Kaya na niyang tumayo roon nang mag-isa, sa sarili niyang mga paa. Bumaba si Isabel sa ground floor at sinabi sa receptionist, "Pakikontak ang assistant ng presidente at sabihing dumating na si Isabela." Noon, ang lagi niyang sinasabi ay, "Dumating na si Mrs.Lim" Ngayon, pakiramdam niya ay nakakairita ang titulong "Mrs.Lim" para bang isang baging ng saging na walang sariling tindig at nakadepende lamang sa pagkapit kay Rafael.

"We have seven more restaurants in our region. What more could we lose?" Tumawa ako at nagpaalam na para magpahinga saglit sa kwarto. I adore Dad so much. Isa siyang abogado at Mayor siya ngayon ng Ilagan, Isabela. He governs greatly in the whole city and manages our businesses well too. Claveria is a family of politicians but it is in our culture that only one Claveria should be active in politics. My lolo was a former governor and for the record, I don't like to enter politics. Ayaw ko pumasok sa isang magulong mundo.

Itinuring niyang isang kaibigan at kasama pa niyang nag-aaral dito sa isla. Matagal na palang nasa malapit lamang ang Fenrir na kaaway ng pamilya ni Selena pero hindi man lang nila agad na nalaman. At hindi ba at ang isla ay may spell ito at kapag may kaaway na makakapasok dito ay made-detect agad nila? Unless– “Reese San diego, isang mortal na nag-aaral dito sa isla. Lahat ng background check niya ay totoo lahat kaya nakapasok siya rito. Unless ang totoong Reese ang patay na–”

Mga ilang minutong katahimikan bago siya tuluyang tumayo at humakbang sa unahan. “Hello, everybody! My name is Isabella Evangelista, from Isla Vermuda.” Biglang natawanan ang lahat. “Saang lugar iyon?” tanong mula sa grupo nina Juliet. Muling nagtawanan ang iba. “Stop it! Miss Evangelista, how old are you?” Napatungo siya sa hiya. “Twenty-two years old na po, Ma’am.” At muli siyang napatungo.

We love each other, and we plan to be together. "Mahal kita, Farah. Mahal na mahal kita. I am just Rossezekiel Dela Vega, and you're the greatest Farah Herrera who makes my heart beat faster than it could be. You make me happy and caress me a lot when we're together. Hindi ko mapapantayan 'yon, ikaw . . . dahil lagi mong tatandaan, labis ka pa sa labis, hon." Napangiti ako sa aking isipan. Hindi ko naman kailangang maging paranoid. Bakit ba kung ano ano ang iniisip ko?

Mabilis akong naglakad papalapit dito at binuksan. "Magandang araw sa iyo," isang may katandaan na babae ang bumungad sa akin. "Ako si Lauren, isa sa mga katiwala sa isla at dito na rin nakatira," "Ah, hello po. Magandang araw din po," bati ko rin dito. "Elora na lang po," Tumango naman ito at ngumiti. "Nais mo ba na maglibot libot para masulit ang unang araw mo dito?"

mahinahon na tanong sa kanya ni Isla. Isa siyang doctor sa Sta. Elena Doctors Hospital sa Maynila. Isang tanyag at magaling na doctor. Kung saan-saan siya pumupunta para magsagawa ng mga medical mission. Sa labas man o loob ng bansa.. He spent additional time abroad to further his education, aiming to deepen his expertise in the medical field. He specializes as an oncologist. Ang asawa niyang si Isla Ferrer ay naiwan sa Pilipinas ng mga panahon na yun.

Isang babaeng nakasuot ng red power suit, may bitbit na Hermes bag, at may awrang akala mo ay pag-aari ang buong building ang pumasok. Si Isabella Valderama. Ang babaeng minsan nang naging bahagi ng buhay ni Sebastian bago pa pumasok ang salitang "scripted marriage" sa bokabularyo nito. Kararating lang niya galing New York para asikasuhin ang Valderama Corporation, kung saan ang De Cartier Group ang main investor. "You haven't changed, Sebastian. Still the same workaholic jerk I knew," panimula ni Isabella habang dire-diretsong umupo sa sofa, tila ba hindi siya naging "ex" na biglang nawala noon.

At doon, sa gitna ng naglalakihang mga pinto, nakatayo ang sagot sa lahat ng tanong nila. Ang babaeng tila binalot ng mga bituin, suot ang bawat hibla ng telang niregalo ko. Ang suot ni Isabela ay isang couture masterpiece na tila kinuha mula sa kailaliman ng isang enchanted forest. Ito ay isang strapless, off-the-shoulder gown na may kulay na deep emerald green na unti-unting nagiging jet black.