It's That Time Of The Year Meaning นิยาย & เรื่องราว

Lagi kang makakaramdam ng inggit at sama ng loob tuwing nakakakita ka ng kumpletong pamilya. Every Christmas and New year, Doon mas lumalala ang inggit na nararamdaman ko. Ang mga magkakapamilya ay sama samang nagsasalu-salo sa hapag-kainan upang salubungin ang pasko at bagong taon, habang ako ay nakaupo lang sa isang tabi, umiiyak at naiinggit.

Nang maglaho ang kaniyang negatibong kaisipan, nagpatuloy siya sa paglalakad nang walang direksyon sa kahabaan ng kalsada. Malapit na ang pagsalubong sa Bagong Taon, at ang mga kalye at eskinita ay nagsisimula nang mapuno ng mga dekorasyon para sa tradisyunal na holiday. Ang panahon na dapat ay para sa reunion ng buong pamilya, subalit siya ngayon ay naiwang mag-isa. Ang okasyong ito, huwag na lang sigurong ipagdiwang.

And now, I am coming for him. *** mean time escape. ~~~ mean flashback, past , dreams or memories. Hope you clarified. 💕☺️

I silently greeted with a hoarse voice. "Sweetie?" it was my mom. "You're still in bed? It's already half past twelve," "Hmm.." I absentmindedly mumbled. She sighed. "You didn't forget about the business gathering later, right?" tanong niya. Nung una ay nanatili pa kong nakapikit ngunit nang maproseso ang sinasabi niya ay mabilis na napadilat ang mga mata ko. Ah, shit. That annual thing where every family member has to be present. All the prominent households in the corporate world attend that stuff.

Hindi namin sila puwedeng makita o makausap man lang at hindi namin alam kung kailan sila babalik. Nakakapanibago. Hindi naman ito ang unang holiday namin na wala sila, pero parang may kulang pa rin. Parang hindi na rin kami sanay na wala sila, at kahit sandali pa lang namin silang nakakasama ay parang ilang taon na namin silang kasama. Malapit na ang Pasko at Bagong Taon, pero parang hindi ‘yon masaya ngayon.

Tradisyon na iyon—tulong sa pagde-decorate ng bahay, mamimili ng mga regalo, magpapaganda sa salon kasama ang biyenan, at higit sa lahat, ang magkasamang masayang salubungin ang Bagong Taon. Pero ngayong taon, hindi niya magawang umuwi. At muli, kailangan na naman niyang tanggihan ang paanyaya. “Mom…” mahina niyang simula habang palayo ng konti sa dami ng tao. “Pasensya na po. Masyado pa akong busy, hindi po ako makaka-attend—” Naputol ang ngiti ng ginang sa kabilang linya.

Napailing- iling na lang ako sa naisip bago muling itinuon ang atensyon kay Miel. “No, I mean, paano kapag nalaman mong naririto ako sa future time?” “What do you mean?” “Galing ako sa taong 2021.” Napahagalpak ito ng tawa. Sabi ko na, hindi ito maniniwala. “Are you for real? 2021? It means, wala pa ako sa mundo?” tumango-tango ako kaya napatigil ito sa pagtawa. “S-Seryoso ka ba?” iniwas ko ang aking paningin bago sumagot.

He asked. "Nasa taas ba siya? Hindi kasi siya nagri-reply sa akin." "Ah." A manly smile appeared on his lips. "It's that time of the year." "Anong mayroon pag ganitong panahon?" Nagkibit-balikat si Uno. "We don't know, too, but the Yuchengcos vanish from the face of the earth for a week every year, and then they come back like nothing happened. It's nothing personal."

“Good ba ‘yon o bad?” Hindi agad siya sumagot. “Hindi ko alam,” sagot niya. “Siguro parehong.” Mas sanay na sila sa distansya. Pero mas sanay na rin sila sa lungkot. — Sa ikaapat na buwan, nagkaroon sila ng unang totoong away sa loob ng taon. Hindi tungkol sa selos. Hindi tungkol sa third party. Tungkol sa time.

Tahimik ang buong paligid ngayong Bagong Taon. Bagama’t tradisyon ang magpuyat sa Spring Festival, tila napakatahimik ng bawat bahay sa simula ng taon. Kahit ang kalsada, na karaniwang barado sa trapiko, ay tila naging maluwag—wala ni anino ng karaniwang abala sa araw-araw.