Life And Death Situation Mga Nobela at Kwento

dugtong ko pa habang humahangos. "Are we really going to fucking do this shit?" Tanong ni Celestine na ngayon ay tutulo na ang luha sa mga mata. "What if we all... d-die?" Tanong niya kasabay ng pagtaas ng balahibo ko at nagpahina sa buong sistema ko. Hinawakan ko ang ulo ko at mariing pumikit. "Don't even think about that we are going to die because we are not. We will just find the killer and let our normal life continue again," sagot ng tarantang si Isla.

utos niya sa isa pang tauhan na tahimik lang na nanunuod sa mga nangyayari sa loob ng silid na iyon. Silas suddenly felt exhausted. Another life was added to the list of his debt. Yes, he considered killing those people as his debt. Utang niya ang buhay ng mga iyon. He knew it to himself that every time he kills someone, he's one step closer to the gates of hell.

Iba ang buhay niya dito at hindi niya alam kung kailan siya makakalaya sa samahan. Marahas ang buhay niya. Hindi niya na din mabilang kung ilang buhay na ang inutang niya. Kailangan niyang gawin iyon dahil kung hindi, siya naman ang papatayin ng mga kalaban. She needs to kill to survive! Masisira lang ang buhay ni Troy sa kanya!

Mahina siyang natawa habang nakatitig sa madilim na kalangitan. "Mukhang extreme loss of blood ang magiging cause of death ko ah," pagka-usap niya sa sarili niya. Bumuntong hininga siya at saka pinilit ang sarili na tumayo. "Hindi pwede, hindi pa ako satisfied sa buhay ko."

Bumagsak sila sa sahig nang walang buhay. “Imposible. Ang dalawang fighter ng Church family ay napatay nang wala pang isang minuto?” Kanina pa kampante ang mga miyembro ng Church family at Lagorio family. Ngunit nang lumingon sila para tingnan ito, tuluyan silang natulala. Ang dalawang fighter na nasa intermediate stage ng true god status ay namatay nang sobrang bilis.

"But if I kill you now, that's too swift of a death for you. Your life would be meaningless, then." Huminga siya ng malalim, tila nanghihinayang. Hindi sumagot si Drake. Bagkus, pumikit ito, tila tinatanggap na ang katapusan ng kaniyang buhay.

Like this is the most common thing he always experience everyday. Death is normal in this place. Pero hindi ko maiwasang manghinayang at malungkot sa buhay na nawala at nasayang. Hahaba pa sana ang kanilang buhay kung hindi sila dumalo sa event na 'yun. But just like what Cameron said…maybe it's their fate. Bumuntong hininga ako at nagsimula nang tanggalin ang kaniyang benda sa maingat na paraan. Nakapikit pa rin ito ngunit ramdam na ramdam ko ang kabigatan ng kaniyang presensiya.

seryosong saad ni Sebastian. "Kaya nga wala tayong choice kung hindi ang lumaban at magpatuloy sa buhay. This is like a survival game life, if you want to live you need to fight. Kagaya ng buhay ko, magulo pero wala akong magagawa kung hindi ang tanggapin ito at tiisin," nakangiting saad ko.

Habang iniisip ko ang mga nangyari kanina, natatawa na lang ko. Feeling ko tuloy nasa TV drama ako at ako ang bida na palaging inaapi. Kahit pala sa tunay na buhay ay may ganoong sitwasyon. Life is full of surprises nga talaga. Kahit iyong mga bagay na imposibleng mangyari ay nangyayari rin. Kung naririto lang si Aelice, baka pareho rin ang reaksyon namin. Teka…

"Kailangan mo nang magdesisyon ngayon din, Governor. We only have five minutes, and we can only save one life. Sino ang ililigtas namin... ang asawa mo, o ang anak mo?” Napatitig si Alejandro sa pintuan ng Operating Room habang nilalamon ng dilim at pait ang kanyang dibdib. Facing the ultimate, zero-sum tragedy, he was forced to weigh two irreplacable lives on a broken scale, a grim equation where no outcome offered true salvation.