Love Chair King Novels & Stories

"Do you forgive me? If not then I beg for your forgiveness." "Of course I forgive you bro! It's just that, I hate liars." I sighed. "But you know what? Amaya has good taste in boys, huh?" I chuckled kaya napatawa nadin siya. "You see this?" Tinutukoy niya ang Jar glass necklace. "This red liquid inside the pendant is Amaya's blood." Kinuha ko ito at tinitigan ng mabuti. Napangiti din ako at umiling. "You love my friend so much."

Kung siya pa iyong dating Althea, malamang ay halos lumuhod na siya hindi lamang siya iwan ni Darius. She’s really head over heels in love to him. But now, everything has to change. “Not anymore,” mahinahon niyang sabi, saka itinuro ang folder na nasa mesa. “Your turn.” Kinuha ni Darius ang pen, pinaikot-ikot ito sa pagitan ng mga daliri na parang wala itong pakialam. “Alam mo? Hindi ko lubos maisip ang magiging kalagayan mo kapag wala na ako.”

Napapansin ko lang na parang masyado na yata kaming nilalapitan ng disgrasya. DANIEL'S POV Sinilip ko yung bintana ng hanginin yung kurtina.May nakita akong 2 lalaki na nakatayo at sigurado ako na isa naman ang kumakalikot nung pintuan.Rinig ko yung pagsiksik nila ng kawad sa butas ng doorknob at pinipilit na buksan 'to.

Nagkukwentuhan saka ang iba naman ay halos nagtatawanan. Biglang nilapitan ni Herold si Safira na tahimik namang nakatutok sa kanyang libro na nakapatong sa kanyang kinauupuan. "Hindi pare... masyado lang talagang mailap si Ms. Manang... ahmmm... Ms. Clumsy, baka naman kulang ka lang sa pagmamahal. Maaari mong maranasan ang tinutukoy kong pagmamahal kung susubukan mo lang ako. Malay mo, matutunan mong mag ayos at mapalabas mo ang naitatago mong ganda riyan sa pamamagitan ko. Game na game naman ako roon. Ano mapagbibigyan mo ba ako?" malagkit na bulong ni Herold sa kaliwang tainga ni Safira habang dahan dahan nilalapit nito ang kanyang mukha sa kaliwang tainga ni Safira saka niya biglaang h

Iyong twenty six na waistline ko dati ay naging thirty two na. Kaya nakasuot ako ng oversized dress lagi. Tumamis ang ngiti niya sa labi. "I can't wait to see them..." "They're mine, Craig. Only mine." He scoffed and then smirked. "Try me, Xandria. Sagarin mo ang pasensya ko." He sighed. "Sorry..." bulong niya. Hinalikan niya ang pisngi ko. I cannot believe that my body respond to his kiss.

Pinilit kong tumayo kahit pa nanghihina ang mga tuhod ko. "I'm sleepy," tatalikod na sana ako nang bigla niyang hilahin ang kamay ko palapit sa kanya. I can smell his familiar scent again, the exact same scent from the night something happened between us. "Not so fast, Darling," he whispered. He grabbed my waist, pulling me against his body, and captured my lips. But before he could move any further, I pushed him hard. "I have a boyfriend, King." sambit ko.

Namatay ang hari ko sa ikalawang pagkakataon at sa pagkakataong ito ay hindi ko na siya maililigtas. ​"I told you Madame Feldway" Victor whispered slowly completely standing up from the bloody floor. Hawak niya ang kanyang duguang binti pero ang kanyang mukha ay puno ng purong kapangyarihan. "Love is the absolute death of a king. At ngayon na patay na siya kukunin ko na ang apo ko." ​Victor completely raised his hand pressing a small button on his black watch.

Hindi man perfect ang buhay mag-asawa namin ang mahalaga nagmamahalan kami at patuloy na magpapakatatag. Ako na ang pinakamaswerteng babae sa mundo dahil mayroon akong mapagmahal na Chef. Isang Chef na gwapo, mabait at higit sa lahat mahal na mahal ako. Nasa kanya na ang lahat ng katangian ng isang lalaki na pinapangarap ko. He's my Loving, Mr. Chef.

Pati na rin sa mapanuring tingin na ipinupukol ng amang si Benedict. Alam niyang nananahimik lamang ito subalit palihim itong nagmamasid sa bawat kilos niya. He's well aware of her past connection with Kristopher and now that the man she once loved is now married to his favorite child, Aurora, will only bring her no good.

Pero hindi lang simpleng kape at kwentuhan ang sumalubong sa akin—nandoon din si Adrian, mukhang seryoso at puno ng pag-aalala. “Chloe, sigurado ka ba talaga rito?” tanong niya habang dahan-dahang hinawakan ang kamay ko. “Baka sa huli, ikaw pa ang mapahamak. Kilala si Leo—tinatawag siyang ‘Ice King’ hindi lang dahil mayaman siya, kundi dahil hindi siya marunong magmahal nang totoo. Paano kung mahulog ka sa kanya, tapos sa dulo, maiwan ka lang luhaan?”