Maikli Lang Ang Buhay Novelas e Histórias

"Wow! So, utang na loob ko pa pala sayo ang buhay ko ngayon?" "Bwisit ka talaga! Sana pala hinayaan na lang kitang mamatay!" Pareho silang nakakuyom ang kamaong nakikipagtagisan ng tingin sa isa't-isa. Parang nagpipigil lang silang masaktan ang isa't-isa. "Ah… kids—" "Ano?!" magkapanabay nilang tanong at humarap kay Lucas na hindi na natapos ang sasabihin.

Isang alaala mula sa nakaraan na parang tubig sa ilog na rumagasa sa aking isipan. ******FLASHBACK****** "Loosen up Maicah! C'mon! This is OUR night!" Sabi ng Jessa. Ang matalik kong kaibigan nung first year college. "Oo nga naman Maicah! Here... shot ka! Birthday ko kaya magenjoy tayo!" Dugtong pa ng isa kong kaklase. Totoong birthday ng kaklase ko ngayon kaya gumimick kame sa labas.

I'm sorry. "Ang sarap mabuhay kaya't huwag mong kitilin ang iyong buhay. Ito'y hiram lamang sa diyos kaya't mag-hunos-dili ka. " Muntik na akong madulas sa gulat ng may nagsalita sa likuran ko. Dahil madilim hindi ko klaro ang kanyang mukha, naglakad siya papunta sa aking tabi at tumingin sa madilim sa ilog.

“Pero alam mo, kung mararanasan mo lang ang ganitong buhay, hindi mo aakalaing masayang mamuhay rito kahit na mahirap." “Masaya?” “Hindi lang sa pera at kasikatan umiikot ang happiness ng isang tao. Kundi sa simpleng bagay lang, katulad ng ganito” Magsasalita pa sana ulit siya ngunit hindi na niya naituloy nang tawagin kami ni Lola upang kumain.

Gusto niyang makalabas si Maureen sa bansang iyon ng maayos at makauwi sa kanyang pamilya ng buhay. Tungkol sa buhay at kamatayan, naging manhid na siya. Baka nga ang kamatayan ay isang uri ng pagpapatahimik. Kung mamamatay na siya, baka mababaon na din ang lahat ng sakit at lungkot na pinagdadaanan niya. Kung mawawala na siya sa mundo, hindi na siya makakaranas ng pagdurusa.

Umalis silang dalawa habang nag-iisip kung saan pwedeng maglibang mamaya. Sa trabaho nila, mas nauunawaan nila ang ibig sabihin ng "maikli lang ang buhay." Tulad na lang ng bagong tauhan kanina—siguradong pumalit lang siya sa nawala nang tauhan. Kaya naman, mas binibigyang-halaga nila ang kasabihang "enjoy life while you can." Ang bagong "tauhan" na iyon ay si Charlotte. Gumastos siya ng pera at nag-disguise para makapasok.

It's ‘Do or Die. Malingat lang ako sa misyong ‘to ay hindi na kami makakauwi nang buhay. Maingat kaming kumilos sa loob ng lumang gusali. Mukha lamang itong ordinaryo sa unang tingin pero maaagaw ang atensyon mo ng mga nakasulat sa pader sa lenggwaheng german. ‘Ich bin nicht lebendig, aber ich wachse; ich habe keine Lungen, aber ich brauche Luft; ich habe keinen Mund, aber Wasser tötet mich. Was bin ich?’

Kaya alam niyang hindi niya kakayaning pang mabuhay kapag nawala ito. “Dito, tahimik, malayo sa magulo at maingay na lungsod. Dito, simple lang ang magiging buhay natin. Tayong dalawa lang,” tila nangangarap na wika nito. “Do you always want that kind of life? Iyong simple lang?”

“Kung ganoon, wala pa akong nakikitang tao na nagmamakaawa nang ganiyan kaconfident.” Maiksi lang ang buhay, isip ko. Mukhang hindi naman siguro masama kung paiiralin kong muli ang tapang ko.

And it's now or never, I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive, My heart is like an open highway Like Frankie said, I did it my way I just want to live while I'm alive, It's my life Minsan di natin alam kung ano ba ang magandang gawin sa buhay natin. Di natin mahanap o makita kung ano ba talaga o para saan ba tayo sa mundong ito. Karamihan sa atin dumadaan sa tanong na…