Maikli Lang Ang Buhay 소설 & 이야기

Isang alaala mula sa nakaraan na parang tubig sa ilog na rumagasa sa aking isipan. ******FLASHBACK****** "Loosen up Maicah! C'mon! This is OUR night!" Sabi ng Jessa. Ang matalik kong kaibigan nung first year college. "Oo nga naman Maicah! Here... shot ka! Birthday ko kaya magenjoy tayo!" Dugtong pa ng isa kong kaklase. Totoong birthday ng kaklase ko ngayon kaya gumimick kame sa labas.

“Pero alam mo, kung mararanasan mo lang ang ganitong buhay, hindi mo aakalaing masayang mamuhay rito kahit na mahirap." “Masaya?” “Hindi lang sa pera at kasikatan umiikot ang happiness ng isang tao. Kundi sa simpleng bagay lang, katulad ng ganito” Magsasalita pa sana ulit siya ngunit hindi na niya naituloy nang tawagin kami ni Lola upang kumain.

It's ‘Do or Die. Malingat lang ako sa misyong ‘to ay hindi na kami makakauwi nang buhay. Maingat kaming kumilos sa loob ng lumang gusali. Mukha lamang itong ordinaryo sa unang tingin pero maaagaw ang atensyon mo ng mga nakasulat sa pader sa lenggwaheng german. ‘Ich bin nicht lebendig, aber ich wachse; ich habe keine Lungen, aber ich brauche Luft; ich habe keinen Mund, aber Wasser tötet mich. Was bin ich?’

Kaya alam niyang hindi niya kakayaning pang mabuhay kapag nawala ito. “Dito, tahimik, malayo sa magulo at maingay na lungsod. Dito, simple lang ang magiging buhay natin. Tayong dalawa lang,” tila nangangarap na wika nito. “Do you always want that kind of life? Iyong simple lang?”

“Kung ganoon, wala pa akong nakikitang tao na nagmamakaawa nang ganiyan kaconfident.” Maiksi lang ang buhay, isip ko. Mukhang hindi naman siguro masama kung paiiralin kong muli ang tapang ko.

And it's now or never, I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive, My heart is like an open highway Like Frankie said, I did it my way I just want to live while I'm alive, It's my life Minsan di natin alam kung ano ba ang magandang gawin sa buhay natin. Di natin mahanap o makita kung ano ba talaga o para saan ba tayo sa mundong ito. Karamihan sa atin dumadaan sa tanong na…

Magwawakas na ba ang pangungulit sa akin ng nanay ko tungkol sa bahay at lupa? Masaya akong umuwi sa bahay, dala-dala ang inihaw na manok na nabili ko sa kanto. Simula nang magkausap kami ni Lei pati na rin ni Maia, parang nagkaroon ng kulay ang mundo ko. Pakiramdam ko, may direksyon na ulit ang buhay ko.

Mababaw na nilalang. Pag siya ang kasama ko nagiging madrama minsan buhay ko. Kong hindi naman madrama may kontrabida naman na ayaw ang gusto kong gawin. Depende sa takbo ng utak niya. Ika nga 'Ang buhay ay weather weather lang' pero sa kan'ya hindi buhay kundi ang utak. Ang utak ay weather weather lang. Mas bagay. Makabago naman kasi kong buhay masyadong luma na.

Namitas lang si Alas ng Ilang pirasong mangga at ginawa naming pang himagas. " Ang simple ng buhay niyo" wika ko Naman habang nakangiti sakanila. " Masaya na po kami at kuntento sa mga bagay na meron kami ngayon" wika naman ni Butchok. " I wish we met you before para marealize namin na sobrang lucky namin sa buhay dapat maging happy and comfortable kami sa buhay namin" wika naman ni Jen. " Okay lang po yan Ma'am Jen, marami pang panahon upang mag Bago. Di man unlimited Ang buhay pero Ang pag babago laging unlimited Yan " wika naman ni Mak mak.

O mukha lang talaga akong katawa tawa? “Anong walang bright side? Nagjo joke ka ba?” asik nito tsaka muling tumawa. “Lahat ng tao, may bright side. Alam mo ba ‘yung kasabihan na habang may buhay, may pag asa? Parehas lang din ‘yon ng sa bright side kasi habang buhay ka, may bright side ‘yang buhay mo. Hindi pwedeng wala, ano ka ba? Hindi ka lang talaga marunong maghanap o hindi mo lang hinahanap. Hindi mo makita kasi focus ka masyado sa dark side ng layp mo”