Memories For Keeps 소설 & 이야기

Hindi maalis sa utak ko si Viah. Oo aaminin ko nang nag-alala talaga 'ko nang sobra. Kahit paano ay naging malapit na rin siya sa amin, kila nanay Celia. Kaya natural naman sigurong ganoon ang naging reaksiyon ko hindi ba? Maya-maya lang ay inaya nila ako sa sala nila para mas makapag-usap daw kami nang maayos. Madami raw silang ikukwento sakin. Baka makatulong din daw sa pagbalik ng memorya ko.

"Sorry, if it's too personal it's totally fine not to tell me." "I wasn't in a any accident. That's the reason why my memory loss was a big shocker for my whole family. It just disappeared. Even I don't know what happened." Straightforward kong sagot. Na realize ko kasi na wala naman dahil para hindi ko sabihin sa kaniya 'yun. It's not a deepest secret that should be kept. "Does it suck? Having no memory of your past?" "Not really. It's just my childhood, it was nothing special."

Malungkot niyang tugon at sa tuwing pinipilit niyang isipin kung sino at taga-saan siya ay nakakaramdam siya ng matinding kirot ng kaniyang ulo. " Huwag mong pilitin ineng kung hindi mo maalala, ang importante ay ligtas ka!" Maya-maya pa ay iniwan na siya nito upang makapagpahinga. Ang pagkawala ng kaniyang memorya ay malaking kakulangan sa kaniyang pagkatao. Ni hindi niya alam kung sino ba talaga siya kung kaya Iyah nalang ang itinawag sa kaniya ng matandang kumopkop sa kaniya.

Nag-apologize pa ito sa kanya na nakalimutan nito ang bagay na iyon. Arianna had a doubt that a Lawyer who she believed still had a sharp mind despite being in his senior years, would forget something important like that. Pero isinantabi na lang niya iyon. After all, hindi lang ang kanyang ama ang kliyente nito. And maybe, just maybe, it really slipped his mind.

akmang tatawa pa si Veron. "sege lang, tingnan kulang kung makakangiti kapa," wika ni Tasha dito, at muling hinarap si Devon, "remind kulang sayo, you have one year and half na utang sa apartment ko, and one million na inutang mo for your small and soon to be bankracft business pay it as possible you can or else you know what I'm capable to do." matigas at matapang na turan nya dito.

“Hindi ibig sabihin na busy ako, hindi na kita iniisip.” Tumingin si Aaron sa kanya. “Importante ka sa’kin,” dagdag ni Mika. “Ayokong maramdaman mo na nag-iisa ka.” Ilang sandali pa, napangiti si Aaron. “Sige. Basta wag mo lang akong kalimutan.” “Hindi mangyayari ‘yun,” sagot ni Mika. Sa simpleng pag-uusap na iyon, muli nilang naayos ang hindi pagkakaintindihan.

Napatingin siya kay Keiv. "Yes?" "You're crying." Napangiti siya habang pinupunasan ang gilid ng kanyang mata. "Memories." "Good ones?" "Mostly." Ngumiti si Keiv. "Mine too." Humawak siya sa kamay nito. "Do you remember the first night?" Napatawa nang mahina si Maeve. "How could I forget?" "The wrong bed." "The wrong unit." "The wrong person." Napakunot-noo si Maeve.

LUMINOUS MEMORIES by: milaconic Date started: September 24, 2021 Finished: DISCLAIMER: This story is originally made by the author. Kung perfect ka at ayaw mo ng may errors, binabalaan na kita ngayon pa lang. H'wag mo nang ituloy ang pagbabasa.. This story is unedited and my first draft, expect loopholes, typographical errors, wrong grammars, etc.

Oo nga at hindi niya alam kung paano makitungo si Zephyra kay Lucien pero hindi 'yon problema dahil sa mata ni Lucien ay may amnesia siya. Sa nabasa niya tungkol kay Lucien Clive Harrison, isa itong mnemonist. Lucien has an extraordinary inborn ability to recall or remember any long lists of numbers, data, book entries, names, etc, etc. Kahit yung isang buong libro ay kaya nitong i-memorize, educational man o entertainment books. Napakasensitibo din nito sa mga detalye.

Maybe there's nothing wrong if I lift my hopes again, right? "Anong tulong ba ang sinasabi mo?" "I will help you with her to remember you... And to win her this time," she smiled and gives me a look that it's not too late for me to fight for my love. Hindi ako agad nakasagot sa ino-offer niya, dahil natatakot ako. I want her to remember me and not to forget our good memories, but how? If she doesn't seem want to remember me, and as if she has never been with me for a long time.