Novel & Cerita Message For Healing

Guwapo kasi itong kaharap niya ngayon at ang loneliness noon ang bukang-bibig nito. "Sa tingin ko ay makakatulong ito sa healing process ko," sabi niya. Kahit na ang totoong makakapagpagaling sa kaniya ay makita muli si Lyv. "Let's believe in the power of this resort, sir. Malapit na pala tayo."

I gave him a smile at ngumiti rin siya sa'kin. "You have to trust God that he will give you the healing that you and Mikho needs,"dagdag ni Father Ben.

Hindi pa man ito kinikitaan ng pagkalimot, pananakit ng mga tuhod at balakang o kung ano pang mga sakit ng pagkamantanda ay paminsan-minsan ay nararanasan na din nito. Hinawi niya muna sandali ang sarili niya. Naging daan ang isang biglaang message alert tone upang mas madaling mawaglit sa isipan niya ang tungkol doon. Mahinang iniopen niya ang inbox niya.

Tiniis niya ang bugso ng damdamin at pilit na ngumiti. “Thank you for a warm welcome. Pasensiya na rin kasi hindi ko maipakitang panatag ako rito,” aniya. “Makakapag-adjust ka rin. Whatever bothers you, you can get rid of it. Just look to the good side. Lahat naman tayo may mapait na nakaraan. Malalagpasan natin ‘yon basta huwag nating hayaang hilahin tayo nito pabalik. I know the the healing process was hard and painful, but if you want to move forward, you should learn how to ignore the pain while fighting.”

sagot niya bago niya ako hinalikan nang matagal at puno ng pangako. Ang halik na iyon ay hindi lang tungkol sa pagnanasa. Ito ay tungkol sa healing. Isang tahimik na usapan na sa kabila ng lahat ng sakit, may pag-asa pa para sa amin. Naramdaman ko ang pagtulo ng sarili kong mga luha. Luha ng pasasalamat na buhay kami, at luha ng pagtanggap na mahal ko pa rin ang lalaking ito sa kabila ng lahat.

Umupo siya sa aking hita at sinalubong ang aking titig. "Mahal basta alam mong ginawa mo ang parte mo wala kang kasalanan o pagkukulang. Healing process is a long run Jordan. Let them both heal and chase around. Mapapagod din sila. Don't stress out yourself too much!" Kanyang paliwanag. Totoo naman ang kanyang sinabi. Matanda na si Rex at kailangan niya ng taong magbibigay sa kanya ng kaligayahan at katahimikan.

"Thank you Vrix." "thank you too. You guys came perfectly. Hindi ko naramdaman na I am broken hearted. Pero ngayon aalis na kayo, ramdam ko na ulit na mag isa nalang ako." "You're not alone beb. I'll be here on your healing process. You can call me anytime, ok?" "Yeah. Thank you" "You're welcome. Sige na. See you soon. Ikaw Naman magbakasyon don." "Sure. I'll let you know"

pag-uusisa ni Lucas ‘tsaka iniabot sa kanya ang braso nitong napilay. Selene harrumphed. “Merlin didn’t miss to teach me how to heal someone. Kahit sandali lang akong nakapag-aral ng mahika, natatandaan ko naman iyong importante.” “That’s... Cool, I guess.” Imbes na pansinin ang binata ay nag-cast ng spell si Selene nang masimulan na ang healing process para sa paggaling ng braso nito. It didn’t take them ten minutes for him to heal, and while she’s at that, she didn’t forget to thank Lucas.

“Ever.” Sa huli, habang pinagmamasdan ni Celestine ang natutulog na anak, napagtanto niya ang isang bagay… ang healing ay hindi biglaang nangyayari. Isa itong proseso. May mga araw na magaan, may mga araw na mabigat. Pero ngayon, may pag-asa. At sa bawat umagang nagigising siyang katabi ang pamilya niya, alam niyang kahit maraming nasira noon… may mas marami pang nabuo ngayon.

Pagkalipas ng ilang sandali, narinig ko ang kanyang sagot—mahinahon ngunit puno ng katiyakan: “Oo naman. Ang sakit na tinatawag nating ‘Nakakulob na Init’ ay hindi basta-basta matatanggal ng gamot o halamang gamot lamang. Ito ay isang bigat ng enerhiya na nakulong nang malalim sa iyong katawan, at kailangan ng kasing lakas at kasing init na puwersa upang maitaboy ito at maibalik ang balanse ng iyong kalusugan. Nasa sa iyo pa rin ang desisyon—kung gusto mo itong ituloy o huminto tayo dito.”