Mystic Messenger Emails นิยาย & เรื่องราว

Kailangan niyang magtimpi kahit na gustong-gusto na niyang basagin ang mukha ng mag-asawang Walton! “Aasahan ko ang pagdalo niyo bukas ng gabi. All the details will be sent to your email. I'll go ahead bago ko pa maisipang totohanin ang kasong nais niyong isampa sa akin.” Mabilis na tumalikod si Jett. Tumunog ang cell phone ni Denver. Isang email mula sa secretary ng misteryosong Jett Jamison Gray ang dumating sa kaniyang inbox. Napatalon ito sa tuwa.

"May message po ba kayong gustong iwan? Hindi po kasi namin alam kung anong oras babalik si Sir." Nginitian ko ang receptionist. "No need. Tatawagan ko nalang siya." The truth is, I can't call him. Kaya nga sinadya ko siyang e text. I don't know how to talk to him over the phone. I went back to the elevator and fished out my phone from my bag. May bigla namang notification na nag popped out sa screen ko. It was an MMS from an unknown sender. Curious, I opened the message and.... saw five nasty pictures from different angles.

Ilang segundo lang, pumasok ang mga forwarded emails. Dahan-dahan kong binuksan ang una. Natigilan ako. Email siya, mula sa pangalan ko, may signature ko pa. Pero hindi ko yun sinulat. Nakalagay doon ang detalyadong impormasyon: tungkol sa organic project ng Avelino, schedules, kahit litrato ng mga dokumentong hindi ko kailanman kinunan. Binuksan ko ang pangalawa. Pangatlo. Sunod-sunod.

Kailangan na kailangan niya ng kausap at ito lang ang tanging makakaintindi sa kaniyang sitwasyon pero bago siya nito maiintindihan, expected na maraming kurot muna ang makukuha niya rito. Natigilan siya nang matanggap ang isang unknown message sa email. She safely opened it thru other browser at nagulat siya sa nakita, isa iyong picture niya na nakaupo sa isang convenient store at kumakain ng cup noodles. Mabilis niyang pinasok ang email na gamit nito at chineck ang location ng email but wala siyang makuhang location. Nagsimula siyang kainin ng kaba. May nagmamasid sa kaniya, 'yon ang unang pumasok sa utak niya. Nag-dive siya sa Gmail Company at inabot ng ilang oras sa pag-isaisa ng informa

Ngumiti ito at tumalikod. Agad kong niligpit ang mga kalat—mga baso at bote na nagkalat sa paligid. Napansin ko ang cellphone niya. Nang buksan ko, doon ko nakita… maraming messages mula sa isang tao. Miss Jossie. Nanginginig ang kamay ko habang binubuksan ang mga mensahe. Binasa ko ang bawat isa… wala ni isa sa mga mensahe ang sinagot ni Asmodues.

Mayamaya pa ay narinig niyang nag-beep ang cellphone—ibig sabihin ay may nag-message. Inasahan na niyang si Ezekiel pero nang tingnan ang screen ay unknown number ang nakalagay. Binuksan niya at binasa ang mensahe. 09465678XXX: Good morning, Caitlyn. Napakunot-noo siya. Usually, hindi niya papansinin ang ganitong mensahe pero dahil kilala siya at tila pamilyar sa kanya ay nag-reply siya. Caitlyn: Who’s this?

May ipinadala itong text message na nagsasabi ng; 'I forwarded Phillian's email from the other night, I forgot to mention it to you when we spoke last night. Check it.' And she did. Binuksan niya ang mail app at hinintay na mag-load ang page. Mahina ang cellular data sa lugar kaya hirap siyang mag-connect online. Nang mag-refresh ang mail at nakita niya ang pagpasok ng mula kay Sacred ay kaagad niya iyong binuksan.

Kumunot ang noo ni Renese at saka natigilan sa pag-scroll sa social media nang makatanggap na naman siya ng cryptic mail sa limang pagkakataon. Bumilis ang tibok ng puso niya at saka dahan-dahang pinindot ang notification. ‘What is it this time?’ she thought. From: unknownsender@hiddenmail.com To: renesediorakensington@fashion.com Subject: Do you remember who you protected? You smiled, you lived, and you carried your innocence like a shield. But shields break. Masks slip. And someone never left the room. Remember her. She’s your nightmare.

Kung hindi, edi sana more than twenty ang inalokan ko. Chineck ko rin 'yung direct messages ko sa app, wala namang mensahe. Dahil sinabi ko na sa kanila na mas mabuti lapitan ako sa discord app kapag may ipapabasa sa email kung sakali mang makaligtaan ko. Nang masigurong wala nang ibang mensahe ay nag iwan ako ng isang mensahe sa general chat. "Ayoo~ It's nice to see you all having fun~ Sunday is fam day so if you need me, I'll be checking dms at my phone. Have a blessed day!"

At ngayon, eto ako, mag-isa sa opisina ng De La Joya Holdings, habang unti-unting lumalamig ang hangin at ang cursor ng laptop ko ay parang mata na nakatingin sa akin. “Glitch lang talaga ‘to…” ulit ko. Pero bago ko pa man maibalik sa normal ang paghinga ko, biglang may nag-pop up na email notification. From: unknown.sender@protonmail.com Subject: Stop while you can, Ms. Reyes. Para akong binuhusan ng yelo. Binuksan ko agad. Sa loob ay isang maikling mensahe lang: > “You’re walking on landmines you don’t even see. Stay out of Drake De La Joya’s mess—or you’ll end up exactly like her.”