Nakakagulat นิยาย & เรื่องราว

Napatingin ako sa labas ,baka may makakita sa amin. He's such a reckless! Ano nalang maiisip ng makakakita samin. "Kuya, ano b-ba to? A-Ano ba tayo? Magkapatid tayo di'ba?" Tumingala ito at pumikit. "Bull....shit.." mahina itong nagmura. Nakita kong umalon ang adams apple nito. " Blood is thicker than water Ara.." "Huh?" Namumungay ang mata nito ng magmulat at kinagat ang labi. Nahihirapan na akong huminga. Parang ang kuwartong ito ay masikip para sa aming dalawa.

Bakit pinipilit kong maghabol? "Hoy teh! Ano? Tulaley ka diyan! Let's go drink coffee na!" aya ni Maki na akin naman sinunod. Dating gawi...nagkape kami sa pantry at doon muna nagchikahan. "Reality check mo nga ulit ako beh!" wika ko. "Tungkol saan?" "Parang teenager kasi nakakahiya!" "Jusko nahiya ka pa? Kailan ka nagkaroon no'n? Hiya na lang ang mahihiya sa'yo!"

tatawa-tawang sagot naman nito at hindi alintana ang kan'yang galit dito kaya mas lalo pa s'yang nanggigil at parang gusto n'ya na itong sakalin. "Gago! Shut up! Hindi sapyot ang lubot ko! It's so matambok and so malaki at hindi sapyot, hayop ka!" singhal n'ya kay Nicollai habang pilit na inaabot ang buhok nito para sabunotan.

Nakakabaliw Walang siyang paki-alam kung gaano ako kaingay, kung gaano kalakas ang ungol ko. “Ahhh... Alex ang sarap... please don’t stop nang magsawa siya sa ginagawa niya mabilis niyang pinuwesto ang katawan niya ibabaw ko at walang babala bigla niya akong pinasok sa isang ulos lang. Napasigaw ako at napamura sa gulat at sarap. Pinulupot ko ang mga hita ko sa baywang niya habang tuloy-tuloy siyang umatras at sumulong, marahas, pero kontrolado.

Hindi ka lang ba naghahanap ng gulo? [Pero hindi ko mapigilan! Simula ng makita ko siya, napagtanto ko na siya lang pala ang iniisip ko. Kung talagang kailangan kong pakasalan ang isang tao, gusto ko siyang pakasalan. Ayoko sa ibang lalaki.]

Magkahalong inis at inggit ang kanyang naramdaman “Sarap ng buhay ng bruha,” nasabi niya na puno ng inggit, “habang kami rito ay natataranta sa paghahanap sa nawawalang mag-ama, na siya naman ang may kasalanan kung bakit nakatakas, siya hayun at nakikipagtsismisan sa nagtitinda ng fishball at sarap na sarap sa pagtsibug!”

Nakakapagod, dahil alam kong sa huli ako lang ang masasaktan. *********************** Hit it dudes -MissteriousGuile

Kabanata 7 Thank --- Nakakainis! Ano ba ang ini expect ko? Tanggapin niya itong pagkain na niluto ko? Grabe ang ugali. Hindi ko kaya! Wow ha? Nakakainis! Naiirita ako sa kaniya. Sana mabulunan siya kung ano mang kina kain niya ngayon! Nag-effort pa ako? Tas hindi niya tatanggapin? Anong tao iyan? Tao pa kaya iyan? Nakakainis! Grabe! Pulang pula na ang mukha ko sa sobrang Inis.

KAKABALIK MO PA LANG EHH, TAPOS GANYAN KA NA AGAD SA AKIN! Agad kong kinuha ang plato sa mesa. Subalit nang inabot ko ito, ay inabot niya rin ito. Dahilan na magkahawak kami ng kamay. WAHHHH! HUWAG! HUWAG SELF! HUWAG KANG KILIGIN! HUWAG KANG MAMULA! HUWAG KANG PAPAHALATA! Ano ba naman 'to.

--- --- --- --- "Ikaw?" --- "Ikaw ang nagpalit?" --- --- --- --- Napapikit siya. --- --- --- --- "Oo." --- --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- --- "Bakit?" --- --- --- --- "Para iligtas ka." --- --- --- --- Napailing ako. --- --- --- --- "Lahat kayo." --- --- --- --- "Lahat kayo ginagamit ang salitang iligtas." --- --- --- ---