Nine Perfect Strangers Novels & Stories

Because no matter how many women tried getting close to me after that night—none of them were her. None of them looked at me the way she did inside that elevator. Broken, Beautiful, Dangerously vulnerable, At higit sa lahat none of them stayed in my head the way Mich did. Hindi ko na siya nakita ulit matapos ang gabing iyon. At siguro dapat doon lang natapos ang lahat. One night, One mistake, and One stranger after midnight. Pero hindi gano’n kasimple. Because somehow she became the only woman I couldn’t forget.

I can't just suddenly tell her that I got married to a stranger I met on the side of the hotel (where my wedding with Dave was supposed to be held). The truth is, I'm still confused about everything; my brain can't process it yet. I'm going crazy choosing to marry a stranger I met on the side of the road, but it seems like my life got better even though he's a stranger I only met for a short time. I shook my head and started applying foundation to my face and a little lipstick so I wouldn't look haggard.

Gab commanded as he thrust deeper. "G-gab... oh God, Gab!" I followed his rhythm because I wanted to feel something else other than this betrayal. Pero sino nga ba ang niloko ko? Buong buhay ko, laging ang mga magulang ko ang sinusunod ko but look at me now, getting fucked by a stranger that I just met at a bar tonight. Ang ipinagkait ko sa boyfriend ko sa loob ng anim na taon ay ibinigay ko lang nang basta-basta sa lalaking hindi ko naman kilala.

Sana ay hindi magpakilala-isa-isa ang mga empleyado at hindi na siya mapapansin ni Nine. Tiningnan niya siya mula sa tagong sulok. Ilang taon na silang hindi nagkita ni Nine? Sa alaala ni Kristine, ganun pa rin ang itsura niya. May square jaw pa rin, matulis na ilong, at mga mata na tila tumatagos sa pagkatao niya. Maging ang manipis na labi ay malinaw na nakatatak pa. Malapad ang balikat at humahawak ang dibdib sa kulay navy blue na t-shirt na suot niya. May awtoridad ang tindig niya. Yung tipong pagtingin lang, sumusunod ka na.

Tibok ng puso ko, ang lakas. Hindi kami magkakilala. Pero bakit... bakit parang matagal na kaming nagkakilala? "Thanks." Yun lang sinabi niya. Tapos talikod agad. Walang lingon ..Stranghero nga kung umasta o baka nagkakamali lang ako na sya nga ang lalaking naka one night stand ko sa hotel. Nagmamadali siyang lumabas. Pagsara ng pinto, tumunog yung bell.

Pamilya bang masasabi ang isang magkadugo kong hindi naman sila nagmamahalan? Pagkatapos ng tatlumpong minutong paghihintay ay nagsalita si Daiki mula sa earpiece na suot ko. “They are here. Five o’oclock. Midwest, two kilometers. There are five of them.” “Armed?” tanong ko sa kanya? “No, they look normal.” “I see,” sabi ko. “Reid said, they will handle them.” “I will wait then.”

Sandali siyang natigilan. Hindi niya maalala kung alin doon ang tamang room.Kinuha niya ang cellphone para tawagan ang kanyang kaibigan.Pero bago pa siya makapag-dial, bumukas ang p***o ng isa sa mga silid. Madilim ang loob.Napupuno ng usok ng sigarilyo ang buong kwarto habang masayang nag-iinuman at nagtatawanan ang mga tao.Narinig niyang may nagsalita.

It was Lily again, peeking through the doorway. I reached into my silk pocket and felt the small **Sun & Moon necklace** I always carried. I remember a boy once told me it would keep me safe when the world got dark. Now, looking at this lonely mansion, the cruel maid, and my cold husband, I realized I was in the darkest place of my life. I was in a cage. And the key was held by a man who was clearly more than just a farmer. *Ninety days, Sofia,* I whispered to myself as I entered my cold, empty bedroom. *Just survive ninety days. For Papa. For your name.*

Napalingon kami sa direksiyon niya at. "WOOOOH!!!!" Sigaw naming lima at inalog alog si Ike. "Ano ba, dahan dahan baka magbago isip ko." Usal nito at inayos ang uniform. Tumawa nalang kami at tumungo sa pwesto namin. Sabay sabay kaming umupo at katabi ko pa talaga si Harriest. Bumuntong hininga nalang ako at hindi pinansin ang pagkairita ko. "Rem." Kalabit saakin ni Ike. Umangat ako ng tingin. "Tara! Samahan mo ako." Usal nito sabay hilig sa ulo niya. Tumango lang ako at tumayo. "Oorder muna kami." Pagpapaalam ni Ike at sabay kaming tumungo sa counter. "Set A with large drinks po." Paunang usal ni Ike. Kumunot ang nuo ng lalaking cashier kaya nagtaka kami.

Akala ko ba maglalahad pa siya ng milyon para layuan ko ang apo niya? I don’t even know that stranger! “Sa totoo lang ay hindi kita gusto para sa apo ko, Ms. Adieli,” diretsang saad sa ’kin ng matanda. Hindi ko rin gusto ang pamilya niyo. “Pero ayaw kong masira ang apelyidong inaalagaan ko ng ilang taon kapag nalaman nilang engage kayo pero hindi matutuloy ang kasal kalaunan, ngayon pang alam ng lahat na mayroon kayong relasyon. Ayaw ko ring malaman ng lahat ang nangyari sa pagitan niyo ni Arkin.” Nag-iwas ng tingin ang dalawa nang tignan ko ito.