روايات وقصص ضمن Padre Hernando De La Sibyla

Papunta sila sa Isabela kung saan nakatayo ang sanktwaryo. Tatlong oras din ang iginugol nila sa biyahe mula Villapureza hanggang Isabela. Pagbaba, sinalubong sila ni Ate Mira, ang tagapamahala ng sanctuary. Nag-mano si Ate Mira kay Father Tonyo at ipinakilala naman ng pari si Lila at Minggay kay Mira.

Gusto na niyang malaman ang lahat ng katotohanan para sa ikabubuo ng pagkatao niya. Pakiramdam niya may mga invisible bomb pa ang nakatakdang sumabog sa harap niya. Tinanguan niya si Laila saka muling tumingin kay Lola Onang. “At tama po ba, na may minsan ay ipinaampon kayong isang sanggol na babae kay Hernando? Bale mahigit dalawang dekada na po ang nakakalipas.”

Ang lahat ng impormasyon ni Sabina ay pineke ng mga ito, kahit ang pamilyang nag-aruga rito ay binayaran din daw ng Uncle Alfonso ni Lucifer. Ang mas ikinagulat niya at nawala na rin sa isip niya noon, ay ang pangalan na binanggit ni Lucifer. Hugo was the same person she heard talking to the man who killed her inang and itang. And he was also the same person who spied on Lucifer’s team. Ito raw ang kanang kamay ng tiyuhin nito.

Pero ang bagay na umuusbong sa puso ko ay hindi ko dapat na palakihin pa. "She's getting better everyday." Sabi ni tito kaya tumango lang ako. "When I'm gone, please take care of her." Sabi nito sa akin kaya napatingala ako dito, pero tumawa lang ito. Tito Xenos is the real father of the San Gabriel brothers, but it's too complicated kung ipapaliwanag ko pa. Ang kinilala kasi na ama ng mga ito ay ang adopted brother ni Tito Xenos, kung ano man ang dahilan ng lahat ng ito ay wala ako sa posisyon upang makialam.

Alok na tulong naman nito sa akin. "Kung makakatulong si Tito please Athena sabihan mo na si Tito. Dahil hindi ko na alam ang gagawin ko. Baka ikamatay ko ito pag may nangyari masama sa kanya." Pakiusap ko naman dito. Alam ko na may maitutulong din sa akin ito kasi nga retired General si Tito Arthuro kaya naman marami din itong connection. "Sige tatawagan ko lang si Dad at hindi na rin ako ng copy ng video kasi para may guide si Dad at may pag kuhanan sila ng Lead." Sagot naman nito s aakin.

Isang kilabot ang dumaan sa kanilang katawan, na parang ginapangan ng libo-libong insekto ang kanilang balat. Pagkaraan ng ilang sandali, sa isang mabagal at tiyak na tinig, muling nagsalita ang lalaki. "Ang babaeng ‘yon... hindi siya isa sa mga sinaunang makapangyarihan." Nanlaki ang mata ni Esteban. "Ano? Hindi siya... matanda pa sa kasaysayan?" Paanong mangyayari ‘yon? Si Santino Guerrero—malakas, may kaalaman sa mga lihim ng sinaunang digmaan, at walang duda sa kanyang kapangyarihan. Kung hindi siya sinaunang nilalang... ano siya?

Sapagkat ang sermon ay sa Kastila, ang mga taga San Lorenzo na hindi nakapag-aral ay walang naintindihan sa mga sinabi ni Padre Ignacio maliban sa mga salitang gwardya sibil, San Diego at San Antonio. Ipinagpatuloy ni Padre Ignacio ang kanyang sermon. "Ang mga malalaki ay higit na malaki kapag itinabi sa mga maliliit. Ang maliit ay mas lalong liliit kapag itinabi sa malalaki. Ang ningning ng bituin ay makikita lamang sa gabi ngunit hindi ito makikita sa araw. Ganyan si San Diego de Alcala, mga namumukod na katangian sa gitna man ng mga sikat nang santo."

“It should have been me and not that bastard Lade. Do you know him? Does his name ring a bell to you?” Evony nodded despite the confusion. Dapat ay inaatake niya na ang lalake gayong abala ito sa pagkwento pero hindi niya alam kung bakit natuod na lamang siya sa kanyang kinatatayuan. Sa kaloob-looban niya, gusto niya ring malaman ang totoo at mukhang si Hanz ang magdadala noon sa kanya. “He is Gabriel’s father, right? Anak ni Arnaldo.”

wika ng lider ng mga bading na nasa loob ng selda. Napakunot ang noo ni Padre at saka siya lumapit sa selda, na nakahubo't hubad. "Ano iyon?" Seryosong tanong ni Padre Tiago saka humawak sa isang rehas. "Buhay ang anak ni Bastian, at narito siya sa San Joaquin," aniya. Nakita ko ang pagkuyom ng kamao ni Padre Tiago at ang pag-igting ng kanyang panga sa galit mula sa impormasyon na kanyang nalaman.

Nahahapong tanong ni Papa. “Did you forget what I'm capable of, Papa? I have my ways to dig all of your past.” Nag-iwas siya ng tingin dahil sa guilt kaya bumaling ako kay Zelo. “And to answer your question, Zelo, na hindi ko alam kung bakit hindi mo alam ang sagot. I am Sabiah Calista Raines Hidalgo. Ako lang naman ang pangalawang anak ni Sahara Cassidy, ang first love mo, kung hindi ako nagkakamali.” His lips parted in shock as his eyes widened in disbelief. “Iyon nga lang, hindi ko alam kung sino sa inyong dalawa ni Papa ang tunay kong ama. Dahil ang kinalakihan kong ama na si General Isaac Hidalgo, ay nakatatanda palang kapatid ni Mommy. How ironic, isn't it?”