Pamilya Spoken Poetry Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Parang isang kandila na sa sobrang lakas ng apoy ay kay bilis na malusaw. “Alam ko na hindi na kayang magsalita ng mommy at ate mo but just like me, they were also sorry for all the trouble they did to you. Patawarin mo sana kami, anak. Patawad kung naging marahas kami sa ‘yo. Patawad kung naisantabi ka namin nang bumalik ang ate mo. I know it’s very rude of me to ask for your forgiveness at this very moment but I am really hopeful that you’ll forgives us and treat us like we ‘re one family again kahit na may bago ka nang pamilya.”

Mapakla naman akong tumawa "At ano ang nangyari sa pamilya mo? BAkit gaano ba kayaman ang pamilya mo at bakit kayo apektado sa panggigipit ng mga Montenegro? Ang sabihin mo sa akin, natakot ka noon na baka hindi ko na maibigay ang luho mo kaya bigla ka na lang naglaho na parang bula. Takot kang maghirap kaya mo ako iniwan noon diba at noong nalaman mo na marami na ulit akong pera, bigla ka na namang nagpakita. Ngayun sabihin mo sa akin, talaga bang mahal mo ako or mahal mo ang pera ko? seryosong tanong ko dito. Lalo naman itong napahagulhol ng iyak "Hindi din naman boto sa akin ang Mommy at Daddy mo eh. Dumating ako noon sa point na naguguluhan ako plus, ginigipit din ako ng pamilya ko. Ayaw

Bahagya tuloy akong nahiya. Ngumiti silang lahat sa amin kaya ngumiti na rin ako sa kanila. Pagkarating namin sa grupo ay nagpakilala silang lahat isa-isa at kung sino ang anak nila at ilan sila sa pamilya na naroroon. Hindi ko na matandaan pa dahil sa marami rin sila. “I’m Shella. This is my husband, Baron, and my two daughters, Samantha is on her fifth grade and Selene is on her third grade. And we are Dizon Family,” pakilala ng huling pamilyang nagpakilala sa amin.

“Kuya Nero, Mommy is Daddy’s big baby?” “Oo, Helvy. Bago ako, bago ikaw, si Mommy muna ang naging baby ni Daddy. Tapos naging baby na ako, tapos ikaw. Sigurado akong hindi magtatagal ay may mga susunod pang mga baby sila maliban sa atin.” “Okay, walang problema. Mula sa araw na ito, we are now a baby family. Gadaza baby family. Okay?”

"Ayt! Dos!" Napatili at palakpakan tuloy ang pamilya namin. Akmang bibitaw na ito ng yinapos mo sa batok at baywang at mas pinalalim ang pangsisiil sa mga labi nitong nanigas na yata! "Hindi ka talaga mapagkakatiwalaan kahit kailan," mahinang asik nito na pabirong ipinalo sa mukha ko ang dalang bouquet na ikinatawa namin ng pamilya ko.

dagdag ni Papa, “kailangan ko ng maraming yakap bago ako umalis, ha?” Agad na tumayo ang kambal at mahigpit na yumakap sa kanya. “Ngayon pa lang, Lolo! Para sulit!” Napatawa kaming lahat. At sa gabing ito, lalo ko lang naisip kung gaano kahalaga ang bawat sandali kasama ang pamilya—mga simpleng hapunan, tawanan, at kwentuhan na nagbibigay ng init at saya sa aming tahanan.

that would puzzle me again. I was being fooled again by my own family. Ops, They aren't my family. Dahil kong pamilya ang tawag sa kanila, hindi nila gagawin ang bagay na ito. To be Continue. M.J | MISSGORJUICE

Hindi na nito itinuloy. Naupo ang kuya ni Vernice sa maliit na sofa. Maliit lang ang bahay ni Vernice. Nangungupahan lang siya dito. Ilang buwan pa lang after niya lumipat galing sa dating tinitirhan. “Kung pakakasal ka sa kanya. Mabuti pang ayusin mo muna ang responsibility mo sa akin. Bilang nakakatandang kapatid mo." “Hindi kita kapatid. Kahit kailan, tinuring mo ba akong member ng pamilya niyo? Hindi di 'ba? Hindi kuya..." sagot ni Vernice

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Puno ng emosyon na salaysay ko at kita ko ang pagpakawala nito ng malalim na buntong hininga. "Do you really think sweety na ganoon mag isip ang pamilya ko? If you only knew the story of my parents and my Ate Natalie with her husband Kuya Alas, for sure hinding hindi mo iyan maiisip. My mom came from a poor family when he met my dad kaya kung may unang una man na makakaunawa sa sitwasyon natin, silang dalawa yon sweetheart." Mahabang salaysay niya sa seryoso ngunit madamdaming tinig kaya bahagyang napaawang ang bibig ko. Am I too judgmental? Para akong bigyang nahiya sa pinagsasabi ko.