Novel & Cerita Poem About Me

Pero kapag hinawakan mo, wala kang madarama kundi hangin. Alam kong may hangganan ang lahat. Alam kong hindi ako bagay sa mundo niya. Isang gabing nakatayo ako sa harap ng salamin sa maliit kong kwarto sa mansion, tinitigan ko ang sarili ko. Simple. Ordinaryo. Walang espesyal. “Hindi ka dapat umasa,” sabi ko sa repleksyon ko. Pero ang puso ko, hindi marunong makinig.

Kahit minsan lang ay hinayaan ko ang sarili ko na lunurin ng emosyon na kahit matagal ko ng pinipigilan ay mas lalo lamang bumagsak ang langit sa akin. Hindi ko parin kayang tanggapin kung anumang aking nalaman. I wasn’t my mother’s child. I was a mistake. I was a sinner. Gusto kong matawa. Kaya pala kahit anong pilit kong maging mabait, o mabuting tao ay palagi parin akong sinusubok. Kasi I was what? A fucking bunga ng isang kasalanan. Tumingila ako, umaasa na may kakampi at hahaplos sa aking balat ngunit wala. Tanging hikbi at paghinga ko lang ang naririnig sa madilim na kwarto.

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

Pero ang bawat salitang lumalabas sa aking panulat ay puno ng pait at pangungulila. "Ang pinakamasakit na bahagi ng pagtakas ay ang pagtuklas na dala-dala mo pa rin ang iyong bilangguan sa loob ng iyong puso. Akala ko, kapag wala na ang mga pader ng mansyon, malaya na ako. Pero paano ka magiging malaya kung ang bawat tibok ng puso mo ay binabanggit pa rin ang pangalan ng iyong bantay?"

“I already told you, I’m not that fragile. Kaya ko ang sarili ko at kaya kong kalimutan ang bagay—ang taong walang kwenta sa buhay ko.” *** Thank you sa pghihintay ng updates. Another will be updated later. Enjoy!

Once an Osmeña, always an Osmeña talaga. Ilang oras sa bar, alam ko sa sarili kong lasing na ako. Umiikot na ang mundo ko, tumatawa na ako sa kahit anong sabihin ng mga taong nasa paligid ko. Hindi na ako makatayo. Nakayuko na lang ako sa lamesa at pilit pinapatulog ang sarili. Punyemas these ardent spirits.

You should know, everywhere I go, you're always on my mind, in my heart, in my soul. May binanggit na at last pero may karugtong pa. Father pahingi po pillow at blanket, tulog muna ako.....nagsitawan ulit sila. You're my downfall, you're my muse, my worst distraction, my rhythm, and blues. All of me loves all of you.

I think of you every day tho, tainted as mud clay; Still, I've been waiting for you. Come to me sooner! - Your future wifey.” As usual nag-lipstick ako at inimprinta ko ang aking labi sa papel. Ipinasok ko ito sa itim na sobreng may katitikang ginto. Kumuha lang ako ng sweater para takpan ang manipis na sanding suot ko. Lumabas ako at lumingon sa katapat na pinto, mamaya ko na ilalagay ang poem ko para sa aking dean bebeloves. Tumungo muna ako ng 7-11, malapit lang sa dorm. Nakaipit lang ang buhok ko gamit ang ballpen at nakasuot ako ng mask para hindi ako makilala ng iba. Hindi naman sa feeling famous ah, nag-iingat lang ako baka may makakilala sa akin tas makikita nila ang dami kong binili

Napabuntong hininga na lang ako dahil sa dami ng tanong na naiwan sa aking isipan. Una, iyong anino na sumusunod kanila Ate. Pangalawa, ang mga salita na iniwan sa akin ng multong anino na sumakabilang mundo na. Pangatlo, ang mga wirdong kinikilos ni Mama. At ang pang huli ay iyong gwapong multo. "May sarili akong buhay pero pinoproblema ko buhay ng iba," hindi makapaniwalang saad ko sa sarili.

“Odessa, ihahatid ka ni kuya mamayang madaling-araw sa bayan. Hindi pwede na ikaw lang ang umalis at baka kung ano ang magyari sa'yo.” “Unsa man ka oy, kaya nako akong self daii. Gwapa lang ko pero 'di ko tanga para magpatsugi dayon.” Ano ka ba, kaya ko ang sarili ko day. Maganda lang ako pero 'di ako tanga para magpapatay agad.