Quotes About Strangers Novels & Stories

“Not sure I’m in the market for strangers who talk like they wrote a cheesy rom-com script.” He laughed again, louder this time. “Fair. But at least now you know I exist. Consider it… destiny, or maybe just really good luck.” And in a night full of flashing lights, loud music, and reminders of heartbreak, a stranger reminded me how to laugh again, even if just for a second. Sumasakit na ang ulo ko dahil sa dami ng aking ininum habang sya naman ay patuloy parin sa pag sasalita, parang hindi nga napapagod.

Naramdaman ko ang mga mata ng estranghero sa akin, at alam kong may mga bagay pa siyang itinatago. “Bago tayo magpatuloy, Troy, kailangan mo ring malaman na hindi lamang ang mga estranghero ang banta. Minsan, ang mga taong malapit sa iyo ay may mga lihim din,” sabi ng estranghero, ang tono niya ay nagiging seryoso. “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko, ang pagdududa ay nagsisimulang bumangon.

Please, utang na loob, huwag ka nang humakbang palapit pa! “I'm just wondering if it's okay to ask you for a drink later? At the bar? You know, we can hang out. You seem like you're alone, and a beautiful girl like you can't be alone, right?” “No.” direktang sagot ko. “Pardon?” “Sorry, mister. But I don't like hanging out with strangers, especially men.” Namilog ang mata niya sa diretsahan kong sagot. “Oh! Of course! Sorry, miss!” Tumango at ngumiti lang ako. Napapakamot naman siyang umalis palayo.

Ever since it was justified that the world is round, I started listing the groups of people in this universe that I don't really need to deal with during my not-so-intriguing lifetime. First, STRANGERS. I blinked my eyes twice, trying to convince my self that it's not really happening, that I bumped my head on the wall or something, and everything's just a hallucination. Okay, okay. Breathe in. Breathe out. "Miss, ah, p'wede bang umusog ka kahit kaunti lang? Naiipit na kasi ang tiyan ko. Pasensiya na, buntis kasi ako."

And I must be naive to trust a word from a stranger, especially this man. He seems to be worse than a stranger. "There's only one thing you need to know," he paused, "I am not here to harm you." "You can choose not to believe me in anything. But just this one thing, you must believe me," he added. Can I believe his words? I have this one saying I carried with me wherever I go. 'Everything mysterious, is dangerous.' But guess how I respond to it? By taking the risk. "I believe you, Nevar. Is that really your real name? You didn't made that up?"

may problemang dinadala. ' ok ka lang ba?' tanong ko dito. lumingon ito saken saka pilit ngumiti ako tumango. pero parang hindi. ' kung may problema ka pwede mong sabihin saken' sabe ko pa saka lumingon dito. nakatitig lang naman ito saken. ' sabe kase nila mas okay magkwento sa stranger. kasi hindi ka ija-judge.' sabe ko pa. maya maya ay ngumiti ito.

Sa bawat pag-ikot ng tadhana, tila may mga papel tayong kailangang gampanan. Minsan, tayo ang bida; madalas, tayo ang tagapanood. Pero ang pinakamasakit na papel ay ang maging isang estranghero sa buhay ng taong dati ay naging mundo mo. Ang distansya ay hindi lang sinusukat sa kilometro, kundi sa mga salitang hindi na masabi at sa mga pusong unti-unti nang nagiging bato.

Nag-iwas ako ng tingin at tinanaw ang malawak na espasyo sa harap namin pareho. Wala naman siguro masama kung hingin ko ang opinion niya tungkol sa pinagdadaanan ko ngayon. I mean, it’s not like we know each other, anyway. Chances are, we’ll never cross paths again after this. Sabi nga nila, mas maayos na kausap ang isang estranghero tungkol sa bagay na hindi mo maintindihan. That way, hindi bias ang makukuha mong sagot. Isa pa, sabi nya psych student sya. Karamihan pa naman sa kanila, may substance lagi ang mga sinasabi.

“Alam mo ba ang tungkol sa nakaraan ko? Hindi ako kasing buti ng iniisip mo.” “Hindi ko pinagdududahan ang panghuhusga ko, at wala rin akong pakialam sa nakaraan ng isang tao.” “May nagsabi na rin sa akin nito dati, at tingnan mo kung ano ang nangyari sa akin.” Kaya naman, paano siya magtitiwala sa isang estranghero na kakakilala niya lang? “‘Wag mo akong ikumpara sa ibang lalaki.”

Hindi ko alam kung bakit pakiramdam ko he's someone I can share my sentiments with. Marahil ito na nga ang sinasabi nila. That opening up to a stranger is ten times far better than opening up to a close friend. Dahil hindi ka niya kilala. Na wala siyang alam sa buhay mo. Sa ugali mo. Sa kung papaano ka mag-react sa bagay-bagay.