Novel & Cerita Scary Mask

“Aalis na pala ako-” “Wait, tulad ng ipinangako ‘ko.” The man slowly lifted up the full-mask he was wearing and revealed his face to her. Mia was surprised by how handsome he was despite the small scar on his face. Maliit lang naman ang scar na iyon sa gilid ng mukha nito at hindi mahahalata kung hindi mo tititigan. She gaped at his handsomeness!

Sa gilid ng mata ko, nakita ko siya. Matangkad. Nakasuot ng dark suit na sobrang simple pero halatang mahal. At ang mukha niya-natatakpan ng mask. Hindi costume mask. Kundi isang minimalist na elegant mask na itim, parang bahagi ng kanyang image. Walang emosyon na makikita, walang bakas ng ekspresyon. Grayson Hale. Ang may-ari ng Velvet Noir. At hindi lang pala ng lugar na ito.

Sa daan, may nakasalubong siyang lalaking naka-mask. Bigla siyang nabangga nito. Isang matalim na sakit ang tumama sa tagiliran niya, at bago pa siya tuluyang bumagsak, may humawak sa kanya. Sa huling sandali ng malay niya, malinaw niyang naramdaman na binubuhat siya papunta sa isang sasakyan. Nanlaki ang mata niya sa takot. Sino?

"Mamayang gabi, alas otso. May susundo sa’yo—isang itim na van." "Ihahatid ka sa isang condo. Doon mo ibibigay ang katawan mo. At tandaan mo... magsuot ka ng maskara. Ayaw niyang makita ang mukha mo." Sabay kuha niya ng isang itim na maskara na parang ginagamit sa masquerade party—elegante, ngunit may misteryoso at nakakatakot na dating. "Oh, ito. Kunin mo."

Paulit-ulit siyang sinisipa ni Henry. Hindi alam ni Henry na ang dahilan kung bakit siya sinundan ng mahigpit ni Slayer ay dahil sa maskara na ibinigay niya sa kanya. Itinago ng maskara ang deformed na mukha ni Slayer, kaya hindi na siya pinagtatawanan ng iba. Ang maskara ay nakatulong sa kanya na makaramdam na siya ay isang ordinaryong tao. Kung sinira ni Henry ang maskara, maaaring may resulta na hindi niya akalain!

‎Sa halip— unti-unti nitong hinubad ang tactical mask. ‎At doon— nanlaki ang mga mata ni Mariel. ‎Dahil bata pa ito. Halos kaedad lang ni Craig. Pero ang mga mata— walang emosyon. Parang walang natitirang pagkatao. ‎May manipis na peklat sa gilid ng mukha nito. At sa ilalim ng leeg— nakaukit ang maliit na metal plate. ‎SUBJECT 12.

“Grabe… mukhang mahal ‘to ah.” Bumalik sila sa kwarto at inilapag ni Ivy ang kahon sa ibabaw ng kama. Maingat niya itong binuksan, parang may hinahawakang babasagin. Sa loob, may isang itim na mask na may lace, may mga metallic na detalye at maliliit na bato na kumikislap kapag natatamaan ng ilaw. Bibig lang ang nakalitaw kapag suot ito.

Naging matapang lalo ang pagsagot niya sa lalaki dahil na rin sa epekto ng alak na ininom niya. "Can you remove your mask?" tanong ng lalaki na bahagyang hinaplos ang labi ni Hope. "Uh-oh... It's a big no. At alam mong isa iyon sa rules na gusto ko at pumayag ka sa manager ko bago ka nagbayad," mabilis na sagot ni Hope.

Dumiretso na ko sa kama, at hinubad ang satapos ko, narinig ko ang tunog ng shower, so siguro, kakarating lamng din niya, ang alam ko, director siya ng isang malaking hospital, hindi ko na lang maalala kung saaan, dagdag infos pa kasi, basta ang mahalaga, kumikita ko sa kanya. Sinumulan ko na rin hubarin ang blue sil dress na suot ko, syempre, nagpalit ako sac r bago pumunta dito, akala ko naman kasi mauuna ko, eh hayaan na, walang pasabi na pumasok ako sac r, oh lala~ Nakatalikod sya, pero kitang kita ko kung gaaano kaganda ang katawan niya, he’s fvcking sexy. Ang tambok pa ng pwet, nakakaloka, ang sarap sa mata.

It is a very awkward moment for her dahil alam niyang narinig nito ang boses niya na nanginginig. Pumihit bigla ang lalaki paharap sa kanya. Napasinghap siya bigla ng makita niyang nakasuot ito ng maskara. Halos marinig na niya ang lakas ng kabog ng dibdib sa sobrang takot. The man is fully covered in a dark suit. He even wears black gloves and the white mask seems to be something that would scare anyone. “Sit!” she heard him saying a short word.