Start From Scratch Mga Nobela at Kwento

Iniisip ko kung paano ko sisimulan ang bagong buhay na ito, na magtatagumpay at magpapalaya sa akin mula sa lahat ng pagkakulong na dulot ng nakaraan. Mabilis akong tumingin sa orasan at nagmamadali. Bukas ay isang bagong araw, bagong simula. Isa itong mahalagang hakbang para sa aking buhay. Pagpasok ko sa eskwela at trabaho, magsisilbing pagkakataon ko ito upang magpatawad sa sarili ko at magsimula ng panibago. Hindi ko kayang magtagumpay kung hindi ko ito sisimulan ng buo ang aking loob, kaya pinili kong ayusin ang lahat ng bagay ngayon—mga gamit sa apartment, mga kagamitan para sa eskwela, at mga papeles para sa trabaho. Walang aalisin sa akin. Hindi na ako magpapakulong sa mga alalahanin

I need to do something but I don't know where and how to start. To be continued...

Pero dito sa loob ng apat na sulok ng apartment ko, sa unang pagkakataon, ang mundo ko ay akin lang. Kinuha ko ang sketchpad sa tabi ng unan ko. Hindi ko binuksan ang mga lumang pahina. Sa halip, pumunta ako sa pinaka-huling blankong page. Kinuha ko ang lapis at nagsimulang gumuhit ng isang tuwid na linya. Isang pundasyon. Isang bagong simula.

Si Vanessa, si Veronica, o kahit sino pa man ay hindi na makakaapekto sa kanyang focus. Naglakad siya pabalik sa mesa, hinawakan ang sketch pad, at sinimulan ang bagong draft. Ang bawat stroke ng lapis ay may katapangan, bawat shade ay may determinasyon, at bawat ideya ay nagmumula sa puso at utak niya. Ito na ang simula ng bagong yugto—hindi lamang para sa kanyang career, kundi para sa kanyang sarili.

At doon… sa gitna ng maliit na park, sa ilalim ng fairy lights, sa katahimikan ng gabi dalawang pusong minsang natakot, minsang nasaktan, minsang nadurog… ay sabay na muling nag-step forward. Hindi pa love. Hindi pa “kami.” Hindi pa perfect. Pero may beginning. Isang beginning na hindi biglaan. Hindi mabilis. Hindi impulsive. A beginning built slowly. Safely. Honestly. At iyon ang pinakaunang hakbang ng totoong healing. At iyon ang tunay na simula nila.

Alam niyang hindi magiging madali ang pagsisimula ulit, pero sa unang pagkakataon matapos ang maraming buwan, naramdaman niya ang posibilidad ng panibagong simula. Sa loob ng kanyang kwarto, muling naupo si Lennah sa tabi ng bintana. Sa kanyang isipan, malinaw na ang mga hakbang na kailangan niyang gawin. Alam niyang mahirap ang tatahakin nilang landas ni Marcuz, pero sa gabing iyon, handa na siyang muling subukan. Sa huli, naisip niyang minsan, ang pagmamahal ay hindi tungkol sa pagiging perpekto, kundi sa pagiging handang magpatawad at magsimula ulit.

It's not in my book until I've crushed them. Magsisimula tayong muli? Nauna na akong magsimula at sisiguraduhin kong tatapusin ko ito. We can never start anew because we will always detest each other one way or another. I need to crush you, your family, the love of your life, and your dreams in order for me to get going. We're bound to hate each other in the end. But instead of saying that, I just acted like I'm thrilled with the idea.

Tumango-tango si Estrella saka nilingon muli si Adam, " Sandali, ano palang gamit ang kakailanganin ko sa pagsisimula natin? Ballpen at papel lang ba o baka may kailangan ka pa? " " Sapat na ang ballpen at papel. Ako na ang bahala mag provide na ibang kakailanganin natin, " anito saka may iniabot sakaniyang transparent na envelope na naglalaman ng mga papel. " Sa Miyerkules na ang start natin. Mga alas-tres ng hapon, dapat naka-ready ka na at habang mahaba pa ang libreng araw mo, bibigyan kita ng ilan sa mga magiging lessons natin. Subukan mong basahin o pag-aralan ang mga magiging topic natin d'yan at by next week, sabihin mo saakin kung alin sa mga 'to ang di mo naiintindihan para aware n

Kaya ngayon, kailangan kong harapin lahat ng consequences. Alam kong kailangan kong bumangon ulit. Kailangan kong lumaban. Kailangan kong magsimula ulit kahit wala na akong matibay na pundasyon. Simula ngayon, gusto ko na lang ng bagong simula. Bagong lugar. Bagong ako. Tumunog ang cellphone ko. Tumigil ako sa pag-iyak at kinuha ito mula sa bulsa. Nang makita ko kung sino ang tumatawag, gusto ko na lang ibato ang sarili ko sa pader.

Thank you, Lord. Eh, teka nga, bakit ba siya nagpapasalamat sa kamalasang dumating sa kanya? “It’s a blessing,” sabi ng batcom nila. “When that baby come into your life, you wouldn’t want to miss a second of it. Baka maisipan mo pa ngang mag-AWOL. Ilang sundalo na ang nag-resign dahil mas pinili nilang masubaybayan ang paglaki ng mga anak nila.”