Tagalog Story Novels & Stories

Alaala ni Lance "Daddy!" masayang tumakbo si Lance papunta sa kanyang ama nang makita niya itong nakatayo sa tarangkahan. Mahigit isang taon na niya itong hindi nakikita, kaya labis siyang nasabik at natuwa. Agad siyang niyakap ng kanyang ama. "Masaya akong nakauwi ka na, Dad. Miss na miss ka na namin ni Mommy. Sabi niya, sobrang abala ka raw sa trabaho kaya hindi ka makauwi," masiglang kwento ni Lance.

sagot ko. "Grabe. Ganiyan kasama ang tingin mo sa akin?" Tanong niya. "Ang kwento kasi ni Cha sa akin, masama ang ugali mo." "What?" Gulat niyang tanong. Nilingon ko siya at tumango. "Sabi niya iyon. Si Kuya Carlo naman daw ang mabait." Nagsalubong ang kilay niya at umambang tatayo. "Pagsasabihan ko 'yang si Cha. Nasaan ba iyon?"

matigas at mariing sabi ni Raffy sa lalaki. “Akala mo ba ay hindi ko alam ang dahilan?" nagulat muli ang itsuta ng lalaki sa pagpapatuloy ni Raffy sa kanyang mga nakakagulat na sinasabi. Gawa-gawa man iyon. Ngunit bakas sa mukha niya ang pagkatuwa habang ang taong nasa harapan niya tila napapaniwala niya sa pagsisinungaling at gawa-gawa niyang kwento.

"Ang yaman n'yo pala. Ano bang negosyo ng mga magulang mo?" Sandali siyang nag-isip. Noong unang gabi nila sa bahay na ito ay napag-usapan na nila iyon. Kung anong magiging background niya. Hindi naman purong kasinungalingan lang dahil nagtayo talaga ang ina niya ng isang kompanya na gumagawa ng cup noodles. Bago pa man ito ginawang imortal ng ama ay may negosyo na itong naipundar. She didn't know exactly what their parents' love story pero sa pagkakaalam niya, her mom's business was already booming when she left and it's still present until now.

"Aling Melinda-" "Kusang sumama sa kargador sa may pantalan ang Dianang 'yon. Mali 'yang nasa sulat na 'yan. Ang balita dito ay taga Marinduque, Florencio ang pangalan." Sabi ng matanda na nagpukol ng masamang tingin kay Celeste. "Florencio Andaya," sambit ni Yuki. "Andaya o Andalis," naiiritang tango ni Aling Melinda. "Wala namang pinagkaiba, kung kinidnap man, siguro'y tumalandi. At dahil sa nangyari nagpakamatay ang anak ko."

Humugot siya nang malalim na hininga at napapikit sandali bago muling magsalita. "Fifteen years old ako no'ng iwan nila ako ni Mama sa simbahan sa Maynila. Ang sabi nila babalikan nila ako, pero hindi na sila bumalik. Naghintay ako ng isang araw, isang linggo, at isang taon, pero walang bumalik sa akin. Hindi naging maganda ang buhay ko noon hanggang sa nakilala ko si Papa. Inampon nila ako at dinala rito sa probinsya," pagkukwento niya.

Kabanata 106 “Noong kabataan ko, medyo gaya sa inyo iyong love story ko no’ng mahal ko.” Umawang ang labi ko sa panimulang kuwento ni Aling Maria. “M-Mahal mo?” Nakangiti siyang tumango at saka bumuga ng hangin. “Siya ang dahilan kung bakit naging matandang dalaga na lamang ako. Pinanatili kong sa kanya ang pagmamahal ko kahit kinuha na siya sa akin ng Diyos.”

dagdag pa nito. "Pinatay nila ang mga magulang ko dahil ayaw nilang ibigay ang gusto ng mga ito. Ang gusto kasi ng mga tulisang 'yon ay isama ang isa sa aming kawaksi at gawing hostage. Pero 'di pumayag si Papa. Lumaban s'ya, kung kaya't nauwi sa karumal-dumal na krimen ang lahat. Ginawa ko ang lahat para mahuli ang mga tulisang may gawa noon. Pero nabigo ako. Hindi sila nahuli at hanggang ngayon ay nagtatago pa rin," mahabang salaysay niya kay Malaya na noon ay matamang nakikinig sa kan'ya.

Napaatras siya kasabay ng pagtalikod. "Aalis na ako estranghero, sa muli nating pagkikita malalaman ko rin kung sino at ano ka talaga!"bigla niyang deklara, kasunod niyon ang bigla niyang pagtakbo papuntang dilim. Kaya upang agad itong naglaho.