Tula Para Sa Bayani 소설 & 이야기

Kaya sa huli, bahagya siyang tumango. Bago umalis, saglit na pinakalma ni Talia si Bea dahil nalaman ng kaibigan ang totoong nangyayari. Pagkatapos, ay walang lingon-lingon, sumakay siya sa helicopter na puno ng determinasyon. ---

“Pasensya. Hindi ko sinasadyang magsinungaling sayo, ngunit kumukuha ka lamang ng mga bulag na masahista dito. Wala akong magawa kundi ang…” Magpapaliwanag na sana ako nang sinenyasan niya akong huminto. Tumingin siya sa akin at makahulugang sinabi, "Alam mo ba kung bakit bulag na masahista lang ang kinukuha ko?" Natigilan ako. Tinanong ko, "Hindi ba ito isang blind massage center?" Tumawa siya. “Market strategy lang yan. Ang dahilan kung bakit bulag na masahista lang ang gusto ko ay ang mga VIP na bumibisita sa itaas na palapag ay napakayaman.”

“Thank you for your dedication, welcome to familia!” Tinaas ni kuya ang baso at nag-sigayahan ang lahat ng tao sa arena. Masiglang bati nya sa mga binigyan ng medal at ako ay ansa lamesa kung nasaan kasama ko sila Barbara at Fiero, nilalaro ko ang wine sa baso at nakatulala sa stage.

] "Let me tell you something, lady. Una sa lahat, kung magrereklamo ka, kay Tulfo ka lumapit, maliwanag? Siya ang sumbungan ng bayan, baka lang kako nalilito ka. Pangalawa, lasing kasi si Israel noon eh at malay ba natin kung alam o aware siya sa mga sinasabi niya o hindi. Wag mong ipagpilitan 'yang sinasabi mo dahil 'yung lalaking inaangkin mo na boyfriend mo ay boyfriend ko!

Wala sa loob na napatingin ako kay Selio na siyang nagkibit balikat lang. "May tinatago ka palang pinsan, di mo man lang nakwento haha!" Nakangiting banat ni Arvin kay Selio bago ito sumulyap sa akin, "Taga saan ka ba? Baka balak mong tumira sa isla nako, pwede kitang samahan mamasyal." "Diyan lang sa loob ng PAR." (Philippine Area of Responsibility) Pabirong sagot ko. Tipid na ngumiti ako dito gawa ng hindi ako kumportable sa personal na mga katanungan niya.

What the heck! "Aalis na kami, enjoy sa honeymoon ninyo. Here, ticket papuntang Paris para sa inyong trip na nais puntahan. At heto ang susi ng bahay na regalo ng Papa mo sa iyo, Seth. Beauty, bigyan mo kami ng isang dosenang apo," turan ni Tita Celina.

Pero huli na Nagawa na niyang kunin ang dangal nito. Nang umalis siya ng tuluyan sa Pilipinas ay pilit niyang binaon ang ginawa niya at sinabi na hindi na siya babalik ng Pilipinas. Pero nagbago lahat 'yon ng malaman niya ang nangyari kay Kiara ng magkwento ang kaibigan niyang si Kier sa kanya ng bisitahin siya nito sa America.

“Parang mas makapal ngayon, ah?” Tinaasan lang siya ng kilay ni Tahlia at may matamis na ngiting ibinigay para hindi halata na nairita siya. “Just trying something new. Marami kasing nag-a-idol sa akin. Pretty sure may gagaya na naman nito.”

Hindi lahat ng bayani ay nananatili sa huli. May mga taong dumarating lamang para iligtas ka sa sarili mong pagkawasak—at pagkatapos ay kusang aalis kapag natupad na nila ang papel nila. Si Julian Monteverde ay isa roon.

“Aurelia, listen to me. Lita borrowed money from a dangerous group… a syndicate. She wanted to help you, to send you back safely to Thailand. That money, it wasn’t hers. She owed them, and they found her. They killed her.” Tuluyang bumagsak ang luha ni Aurelia. Ang kabutihan ni Lita, ang pagnanais nitong tulungan siya, iyon pa ang naging dahilan ng kanyang kamatayan. “Ate… Diyos ko…” bulong niya habang hawak-hawak si Anchali. Patuloy ang tinig ng Tita, puno ng pangamba.