Tula Sa Pangarap นิยาย & เรื่องราว

Pwede bang ako na lang, universe? T*angina, Ximena, magpakatino ka. Ayan ka na naman, nagpapaka-Maria Clara sa labas pero sa loob, puro kalandian ang iniisip. Amo mo 'yan, girl! CEO ng buong kumpanya! Hindi mo pwedeng… pangarapin lang nang basta-basta. Pero teka, masama bang humanga? Hindi naman siguro counted as kasalanan 'yung tahimik na pagtingin at pangarap na kunwari lang. Libre naman ang mangarap, ‘di ba? At least sa panaginip, pwede akong maging leading lady.

"Tumahimik ka!" Sa buhay. Mayroon talagang hindi natin inaasahan. It's either kung ano ang pinapangarap mo. Doble niyon ang darating sa'yo. Kagaya ko noon na walang ibang hinangad kundi ang makalaya. Makalaya sa kamay ng mga taong halang ang kaluluwa. Nakatakas ako at napunta ako kay Bard.

"Kaysa mag-isip ako ng ganoon, mas magpo-pokus na lamang ako sa pangarap ko. Sa gusto kong marating. Kahit wala na sila para makita ang unti-unti kong pag-usad sa buhay, kahit papaano, matutupad ko pa din ang pangarap na gusto kong ipakita sa kanila. Alam ko, at mararamdaman ko kung gaano sila ka-proud sakin. 'Pag naabot ko 'yon." Sumikip ang dibdib ko. Darn it! May namuong bukol sa aking lalamunan at hirap akong makalunok ng maayos. Not now, Tina. Please. Don't cry... Nilapitan ko siya. May tamang espasyo na nakapagitan sa amin para makausap ko ng malapitan.

Para sa huli di tayo masasaktan kong iiwan din lang naman tayo. Talagang matigas na puso mo? Naging praktikal lang ako Santa. Dahil sa trabaho natin mas marumi pa tayo sa basura! Di naman kita masisisi eh! Totoo naman Pero di masama ang pangarap? Oo nga naman sabi nga nila libre mangarap! Pero ang mahirap kong hanggang pangarap kalang. Tulad ng kay Lucas? Siguro nga? Sa pangarap ko lang makasama ang lalaking gusto ko.

"K-Kuya Gael, tama si Dad, pwede mo pa rin naman ituloy ang pangarap mo, eh—" "At ano'ng alam mo sa pangarap, sa pangarap ko, Tallulah? Sige nga, ano'ng pangarap mo sa buhay? Ang mapanagasawa ako? Ang maging Mrs. Ramirez? Damn that dreams of yours, Tallulah! Stop talking na akala mo'y madali lang para sa akin ang ginawa mo. Well, hindi na ako magtataka dahil hindi mo nga naman kailangan mag-aral para umasenso dahil nasa iyo na ang lahat pero iba ako sa 'yo, Tallulah. Mahirap lang ako at kailangan kong mangarap para sa sarili ko na gusto mong sirain. Kung sa 'yo gusto mo ito, ako hindi!" Tumayo ito sa pagkakaupo at bumaling sa ama niya. "I'm sorry, Tito pero hindi ko ho kayang ikulong at ital

May halong desperasyon, kabaliwan, at matinding pagkamuhi. "Hindi ko hahayaang mananalo na naman kayo." Bahagya kong ikiniling ang ulo ko habang kalmado ko siyang pinagmamasdan. "Ano naman ang makukuha mo kung maaachieve mo ngang gawin ang lahat ng gusto mo? Pera o pamumuno sa buong mundo? Kung ganoon lang din naman ang pangarap mo ay sana tumakbo ka na lang bilang president at gumawa ka na lang ng kabutihan sa buong mundo."

Natupad rin ang pangarap na 'yon pero hindi ganu'n kadali dahil mas kailangan kung pamahalaan ang sarili kong kompanya. Ibinalik nga sa akin ang pangarap na 'to pero hindi ko na siya gaano ka gusto dahil wala sa piling ko ang mag-ina ko. Sila na ang buhay ko at sila na ang pangarap ko na palagi kong gugustuhin na makasama. “Hindi ko iiwan si Barrel dahil sakit siya sa ulo. Mananatili siyang buntot ko para wala siyang magawang kalokohan kundi tatamaan siya sa akin.”

pigil ang mga luhang sagot niya. Pakiramdam niya'y nagbabara ang lalamunan niya at naninikip ang dibdib niya sa mga sandaling iyon. Gustong-gusto na niyang makita at mayakap ang ama subalit wala siyang magawa kung hindi ang tumalima sa mga utos binatang amo. "Kung ganon, hihintayin nalang kita para sabay na rin tayong makauwi," "Salamat na lang, Nube. Pero gustuhin ko man ay hindi maaari."

pangaasar ni Ash. "Ha? Wala, naguupdate lang ako nagulat ako sayo." inosenteng sagot ko. Nagtipa ako sa laptop ko ng update para sa next chapter ng story ko. Halos lahat ng pangarap ko sa buhay itinuon ko sa pag susulat. Isinulat ko ang ibang bagay na gusto kong matupad sa mga librong sinusulat ko. Katulad nga ng sabi ko, kung hindi ko kayang tuparin ang pangarap ko sa mundong ito. Well, bakit hindi sa sariling mundo ko.