Witch / Wizard Novels & Stories

เธอ ร้ายเพราะอยากได้เขามาครอบครองโดยไม่สนวิธี หารู้ไหมว่าใจเขานั้นอยู่กับผู้หญิงอีกคน ยั่วก็แล้ว เปลี่ยนนิสัยก็แล้ว ทำดีด้วยก็แล้วภูวดลกลับไม่เคยเหลียวแลชนัญชิดาสักนิด ในเมื่อไม่รัก งั้นก็หย่าไปให้จบๆ

เมื่อลูกสาวของตระกูลชั้นสูงตัดสินใจออกนอกกรอบครั้งแรก แต่คนที่เธอนอนด้วยเมื่อเดือนก่อนกลับเป็น ‘พี่ชาย’ ของคู่หมายเธอ   เพชรน้ำหนึ่ง เทวรัตน์กุล (น้ำหนึ่ง) ลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลชั้นสูงเก่าแก่ ชีวิตที่ถูกตีกรอบให้อยู่ในแบบแผนตลอดเวลาตั้งแต่เด็กจนโต จนกระทั่งวันหนึ่งที่เธอตัดสินใจ ‘ออกนอกกรอบ’ ครั้งแรก และใช้ชีวิตเหมือนวัยรุ่นคนอื่น ๆ ทั่วไป แต่เธอไม่คิดเลยว่าสุดท้ายแล้วการตัดสินใจของเธอในครั้งนั้นจะกลับมาทำให้ชีวิตของเธอได้เกี่ยวข้องกับผู้ชายที่อันตรายที่สุดอย่างเขา     ปรเมศวร์ สุทธิธานันท์ (รามิล/ราม) นักศึกษาแพทย์ปี 5 ลูกชายของนักการเมืองชื่อดัง ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความสมบูรณ์แบบในฐานะลูกชายคนโตของครอบครัว ทว่าทุกอย่างคงจะดีกว่านี้หากแม่ของเขาไม่จับได้ว่าสามีของตนได้แอบไปมี ‘ลูกชาย’ ที่อายุไล่เลี่ยกับเขาอีกคน และนับตั้งแต่ตอนนั้นชีวิตของเขาก็เต็มไปด้วยการ ‘แข่งขัน’ กับน้องชายต่างแม่มาโดยตลอด สิ่งที่เขาจะทำได้เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้นมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือการ ‘แย่ง’ ทุกอย่างมาจากน้องชายต่างแม่...แม้แต่เรื่องของผู้หญิงเช่นกัน “กูชนะมึงทุกเรื่องนั่นแหละ แม้แต่ผู้หญิงที่มึงต้องการมากที่สุดยังเป็นของกูเลย”

หนี้หัวใจใต้กลลวง เมื่อเขากลับมา...ไม่ใช่เพื่อรัก แต่เพื่อ "ทำลายเธอ" ให้เจ็บเท่ากับที่เขาเคยเจ็บ ลาริสา…ลูกสาวของคนที่เขาเกลียดที่สุด คือเครื่องมือในเกมล้างแค้นที่เขาออกแบบอย่างเยือกเย็น แต่ยิ่งเขาทรมานเธอ หัวใจของเขากลับยิ่งถูกเธอช่วงชิงโดยไม่รู้ตัว เมื่อความรักไม่ควรเกิด แต่กลับฝังลึกเกินกว่าจะถอนใจ...

ภาคต่อ (จบ) จาก ลองเสี่ยงรัก Long Distance รักแท้จากชายสองคนที่มาจากคนละช่วงเวลา เธอ..ที่มีรักแท้รักเดียวกับเขา แต่ความสุขมักอยู่ไม่นาน เฉกเช่นกับความเศร้า จนนำมาสู่รักแรกในอดีตของเธอ…ชายอีกคนที่ขออาสามาเติมเต็มหัวใจที่บาดเจ็บ…จะผิดก็แต่ว่า..เขาคือคนที่ทำให้เธอชีวิตเกือบพังมาแล้ว

"ถ้ายั่วไม่เลือกที่ก็เอามือปิดปากกลั้นเสียงครางให้ดี ๆ ไม่งั้นปืนในมือพ่อเธอได้จ่อหัวพี่แน่ ยัยคุณหนูตัวแสบ" เสียงแหบแห้งสบถลอดไรฟันด้วยความอดกลั้น เขาสั่นเทาไปทั้งร่างจนนุดีสัมผัสได้ อารมณ์อยากที่ก่อเกิดในตัวเขาฟ้องด้วยขนาดของลำเลาที่แข็งตึงและพาดทับโหนกเนื้อของเธอจนเต็มพื้นที่ "พี่เธียร" "ยั่วพี่ทำไมครับ ที่พี่ป้อนให้ตั้งแต่บ่ายยังไม่อิ่มเหรอ...ฮึ!" "นุดีก็แค่อยากรู้ว่าพี่เธียรจะ..." "ฟันแล้วทิ้งไหม" คุณหนูตกใจที่เขารู้ความคิดเธอ เลยนิ่งเงียบอย่างรู้สึกผิด "ก่อนจะงี่เง่าต้องดูฐานะด้วยครับ ว่าระหว่างพี่กับคุณหนูใครที่จะทิ้งใคร อย่างพี่ถ้าคุณหนูไม่ฟ้องคุณพ่อพี่ก็จะคบกับคุณหนูยาว ๆ แต่สำหรับคุณหนู ถ้าวันไหนที่คุณเจอคนที่เหมาะสม พี่ก็คงเป็นแค่หมาหัวเน่า...อุ๊บ!"

ซูจินเยว่ หญิงสาวบ้างานในยุคปัจจุบัน ตื่นขึ้นมาในร่างของตัวประกอบ บุตรีคหบดีตระกูลซูที่รวยล้นฟ้า ในนิยายจุดจบของนางคือบ้านแตกสาแหรกขาดเพราะไปหลงรักพระเอก เป้าหมายใหม่ของนางคือ ใช้เงินแก้ปัญหา นอนกลิ้งบนกองเงินกองทอง และครองตัวเป็นโสด แต่ทว่ารุ่ยอ๋อง เซียวจิ่งถิง พระเอกผู้แสนเย็นชาและโหดเหี้ยม กลับเริ่มทำตัวแปลกไปแทนที่จะไปตามตื๊อ 'ฉู่เหยาเหยา' นางเอกต้นฉบับ เขากลับมาวนเวียนอยู่รอบกายซูจินเยว่ คอยจับผิดนางและแย่งขนมนางกิน! "ท่านอ๋อง... จวนอ๋องของท่านขัดสนเรื่องเสบียงหรือเพคะ เหตุใดจึงมาแย่งขนมดอกกุ้ยของข้า" "ขนมของเจ้าอร่อยกว่าขนมในจวนอ๋องของข้ามากนัก... และเจ้าก็น่าสนใจกว่าสตรีน่ารำคาญพวกนั้น"

แค่ตายเพราะความสะเพร่าก็ว่าซวยแล้ว แต่ตื่นขึ้นมาในร่างนางร้ายที่คนทั้งเมืองอยากตบหน้านี่มันเกินไป เมื่อบทนางเอกไม่ใช่ของนาง เช่นนั้นข้าจะเขียนขึ้นมาใหม่แล้วกัน

เป็นเจ้าหนี้เงินกู้อยู่ดีๆ ทำไมกลายเป็นจำเลยซะงั้น!? แล้วอย่างนี้เธอต้องทำยังไง!!!

เมื่อตระกูลอวี๋ที่เคยรุ่งเรืองต้องตกต่ำลงจนถึงขีดสุด เพราะความใจดีเกินเหตุของบิดา อวี๋เซี่ยวซิน บุตรีเพียงคนเดียวจึงต้องแบกรับชะตากรรมเพื่อกอบกู้ฐานะครอบครัว นางจำใจเข้าร่วมการคัดเลือกพระชายาของ รุ่ยอ๋อง หรงเยี่ยน ท่านอ๋องผู้เย็นชาและทรงอำนาจ แม้ในใจจะปรารถนาเพียงชีวิตอิสระและอยากถูกคัดออกใจจะขาด ทว่ายิ่งนางพยายามทำตัวให้ไร้ค่าหรือซอมซ่อเพียงใด กลับยิ่งไปสะดุดตาบุรุษหนุ่มผู้มองทะลุทุกหน้ากากอย่างรุ่ยอ๋องเข้าอย่างจัง จากความตั้งใจที่จะเป็นเพียง "ไม้ประดับ" กลับต้องกลายเป็น "หมากสำคัญ" ในวังวนแห่งอำนาจ เมื่อท่านอ๋องจอมเจ้าเล่ห์ไม่ยอมปล่อยนางไปง่ายๆ เซี่ยวซินจะหาทางรอดจากกรงทองนี้ หรือจะยอมแพ้ให้แก่ลิขิตรักที่นางไม่เคยต้องการ

นางสวย นางรวย และนางร้าย เพราะต้องกอบกู้สถานการณ์ของตระกูลลู่ นางจึงต้องลุกขึ้นมาร้าย คนเกลียดนางใครสนกันละ คนโกรธแค้นนางใครใส่ใจกัน ก็เพราะว่าข้าจะร้าย สตรีงดงามอ่อนหวาน ไม่ใช่ข้าอย่างแน่นอน