(ของหวง) มาเฟีย Bad Novels & Stories

หลังเกิดใหม่ ฉันไม่ยุ่งเกี่ยวเรื่องใด ๆ ระหว่างเผยเจ๋อหย่วน สามีของฉันกับเพื่อนรักวัยเด็กของเขาอีกต่อไป ฉันปล่อยให้ซูหว่านฉิงเรียกตัวเขาออกไปจากข้างกายฉันได้ทุกครั้งตามใจ เมื่อซูหว่านฉิงโทรมาพร้อมเสียงสะอื้นแล้วพูดว่า “เจ๋อหย่วน ฉันกลัว… ข้างนอกคฤหาสน์มีเสียงปืน อาหยางตกใจจนร้องไห้ คุณมาหาพวกเราได้ไหม?” ขณะที่เผยเจ๋อหย่วนยังลังเลอยู่ ฉันก็ยื่นเสื้อคลุมให้เขาอย่างเต็มใจ “รีบไปเถอะค่ะ พวกเขาคงกลัวกันมากแน่ ๆ” เผยเจ๋อหย่วนชะงักฝีเท้า ก่อนจะมองฉันด้วยแววตาซับซ้อน หากเป็นฉันในอดีต คงร้องไห้ตีโพยตีพายถามเขาไปแล้วว่าระหว่างฉันกับพวกเขา ใครสำคัญกว่ากัน แต่ฉันในชาตินี้ ทำได้เพียงเป็นคนอ่อนโยนและยอมตามใจเขาทุกอย่าง รอแค่ให้ลูกสาวของฉันผ่าตัดเปลี่ยนไตสำเร็จ เมื่อถึงตอนนั้น ฉันจะพาลูกจากไป และตัดขาดจากเขาไปตลอดกาล

"คุณเชื่อเรื่องความรักไหมคะ" สาวสวยที่นั่งอยู่บนตักตวัดมือเรียวโอบรัดต้นคอของชายที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก "เชื่อ" ดวงตาคมละจากลูกน้องและกลุ่มเพื่อน พื่อมองใบหน้าสวยหวานที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก "คุณลองบอกรักฉันหน่อยสิคะ" "ผมรักคุณ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเชื่อฟัง "เย้..ฉันชนะแล้ว" ทันใดนั้นหญิงสาวร่างระหงก็พยายามลุกขึ้น เพราะเธอได้สิ่งที่ต้องการจากผู้ชายคนนี้แล้ว แต่เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ. "ทำแบบนี้มันไม่ดีมั้งคะนี่ห้องทำงานนะคะ" ออมสินมองไปทั่วๆ ห้องเพื่อมองหาอะไรบางอย่าง เพราะในห้องทำงานของพ่อเธอก็มี "ที่นี่ไม่มีกล้องวงจรปิดไม่ต้องกลัวหรอก" ไอ้บ้านี่มันเหมือนอ่านความคิดเราออกทุกอย่างเลย หรือจะยอมแพ้ดีแต่ถ้าแพ้คราวนี้ต้องโดนเมญ่าถลุงหนักแน่เลย "อุ๊ยเสี่ยคะ ใจเย็นหน่อยสิคะ" หญิงสาวต้องรีบเอนตัวหลบเพราะอีกฝ่ายโน้มใบหน้าเข้ามาหวังจะไซ้ซอกคอ "บอกความจริงมาว่าพวกเธอทำอะไร"เขาขยับออกแล้วก็เดินอ้อมไปนั่งลงเก้าอี้ทำงานแบบหมดอารมณ์ ห้องนี้เป็นห้องทำงานของเจ้าเวหา เขาเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง บางทีก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขา

“ไปสงบสติอารมณ์ซะ !!” คุณป๋าพูดทิ้งท้ายก่อนที่รถยนต์ราคาแพงจะจอดสนิทตรงลานจอดรถที่มีรถจอดเรียงรายนับสิบคัน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคุณป๋ารวยขนาดไหน “ค่ะ” เวลาที่ฉันมีเรื่องกับใคร ทุกครั้งที่คุณป๋ารู้จะให้ฉันเข้าไปอยู่ในห้องสีเหลี่ยมที่ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ใดๆ อยู่ภายในห้อง เป็นห้องที่ปิดตายไม่มีแม้กระทั่งบานหน้าต่าง และฉันต้องอยู่ข้างในนั้นเป็นเวลาสามชั่วโมง เพื่อสำนึกผิด กับความผิดที่ฉันไม่ได้เป็นคนเริ่ม มันน่าตลกสิ้นดี!! “ถ้าเข้ามหาวิทยาลัยแล้วเธอยังดื้อด้านอยู่แบบนี้ เธอคงรู้ว่าเธอจะไม่ได้เรียนต่อ” คำพูดที่ดูเหมือนเป็นแค่คำขู่ แต่ฉันรู้ดีว่าคุณป๋าพูดจริง คุณป๋าเป็นคนเด็ดขาดในคำพูดของตัวเองมาก ซึ่งฉันก็ไม่ได้โต้เถียงอะไร “มึงลงไป” คุณป๋าสั่งให้คนขับรถลงไปจากรถก่อน ทำเหมือนว่ามีธุระสำคัญอะไรจะคุยกับฉัน หลังจากที่คนขับรถลงไปแล้ว คุณป๋าก็ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ ใกล้จนรับรู้ได้ถึงไอร้อนจากลมหายใจ “เวลาอยู่กับฉัน” คุณป๋าเว้นจังหวะในการพูดก่อนจะเพ่งตามองมาที่ริมฝีปากของฉัน “เธอเลิกทำตัวเหมือนหุ่นยนต์สักที !!” “หนูลงจากรถได้หรือยังคะ ?”

หล่อ รวยแถมใหญ่ขนาดนี้ ใครไม่ชอบแต่ยี่หวาชอบ! "หนูชื่อยี่หวานะคะเสี่ย" "ฉันไม่ชอบเด็ก" "แต่หวาเรียนมหาลัยแล้วนะคะ อีกอย่าง เด็กที่ไหนจะนมใหญ่ขนาดนี้ล่ะคะเสี่ย" "ฉันบอกไปแล้ว ฉันไม่ชอบเด็ก ยิ่งเด็กแก่แดดแบบเธอฉันยิ่งไม่ชอบ" "บางที เด็กแก่แดดอย่างหวา......อาจจะทำให้เสี่ยครางเหมือนเสียซิงครั้งแรกก็ได้นะคะ" - CHARACTERS - เสี่ยอิฐ "ฉันไม่ชอบเด็ก" ยี่หวา "แต่หวาชอบเสี่ย!" "เสี่ยยอมให้มันเอาแต่ไม่ยอมให้หวาเอา หรือเสี่ยคิดว่าหวาไม่มีน้ำยา หวาเกิดมาเพื่อเป็นเมียเสี่ย แล้วก็จะเป็นเมียคนเดียวของเสี่ย เสี่ยจะเอาอีพวกนั้นอีกสักกี่ร้อยคน เสี่ยก็ต้องจำใส่สมองเอาไว้ ว่าเมียเสี่ยมีได้แค่คนเดียวคือยี่หวาคนนี้เท่านั้น!" เมื่อผู้ชายอย่างเสี่ยอิฐ นักธุรกิจหนุ่มวัย 35 ที่ร่ำรวยและหล่อเหลาจน ยี่หวา รู้สึกอยากได้มาเป็นผัวจนตัวสั่นตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ปฏิบัติการอ่อยเสี่ยอิฐมาทำผัวของเด็กสาวมหาลัยไฟแรดแรงสะท้าน เรื่องน่าปวดหัวปนเสียวหัวจึงเริ่มขึ้นหลังจากยี่หวาตั้งใจแน่วแน่ ว่าเธอต้องได้เสี่ยอิฐมาครอบครองแต่เพียงผู้เดียว! "อายุไม่ใช่อุปสรรค อุปสรรคเดียวที่มีคือโคแก่ ไม่ยอมกินหญ้าอ่อน!

“คุณหนูจะกลับเลยมั้ยครับ” “กลับเลย หงุดหงิดมาก” เสียงบ่นของนานี่ที่ดูจะไม่สบอารมณ์ ก่อนที่จะเดินปึงปังขึ้นรถไปโดยมีบอดี้การ์ดส่วนตัวเดินตามไปติดๆ เมื่อกลับมาถึงคอนโด นานี่ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยที่ไม่ได้ถอดแม้กระทั้งรองเท้า “คุณหนูอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมไปเตรียมนมอุ่นให้” “ทีโอ ... นายทำอะไรอ่ะ” นานี่เอ่ยทั้งที่ไม่ยอมลืมตาเมื่อรู้สึกว่าบอดี้การ์ดคู่ใจกำลังทำบางอย่าง บอดี้การ์ดหนุ่มค่อยๆถอดรองเท้าส้นสูงออกจากขาเรียวก่อนจะเดินเอามันไปเก็บที่ชั้นเก็บรองเท้าสุดหรูของนานี่ “นายดูแลฉันดีกว่าเมียอีกเนอะ”

เชน นักศึกษาปี 3 ต้องก้าวเข้ามาสู่อาณาจักรมาเฟีย เป็นเด็กเลี้ยงในอุปการะของ อลิศ ลี เจ้าแม่มาเฟียวัย 35 ปี เพราะความจำเป็นบางอย่าง เขาคือพ่อบ้านส่วนตัวที่เธอไว้ใจ คอยจัดการทุกสิ่งอย่าง แต่แล้วความสัมพันธ์ของเขาและเธอก็เปลี่ยนไป เพียงแค่ความไม่ได้ตั้งใจในคืนหนึ่ง อลิศถูกวางยาปลุกเซ็กซ์จากว่าที่เจ้าบ่าว และเชนคือคนที่ต้องรองรับความต้องการของเธอ

“หอบลูกชู้ของเธอออกไป” เขาไล่เธอกับลูกเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเธอสวมเขาเอาเด็กคนนั้นที่เป็นลูกชู้หลอกเขามาโดยตลอด สามีที่แสนดีในวันนั้นกลายเป็นซาตานร้ายเพียงเพราะเชื่อคนอื่น ×ไม่นอกกายไม่นอกใจ

ซูหลิง แฝงตัวเข้าไปในคาสิโนเพื่อล้วงข้อมูลทำลายตระกูล หลงเฟย มาเฟียผู้เหี้ยมโหดที่เป็นต้นเหตุการล่มสลายของครอบครัวเธอ แต่แผนล่มเมื่อเธอถูกจับได้ และตกเป็น "ของเขา" ด้วยการประมูลร่างกาย เขาไม่ได้เพียงแค่กักขังเธอไว้ใน "กรงทอง" ที่หรูหรา แต่ยังทรมานเธอด้วยสัมผัสที่ทั้งดิบเถื่อนและเร่าร้อน แม้จะพยายามดิ้นรนและหาทางหนี แต่ซูหลิงกลับถูกหลงเฟยจับได้ทุกครั้ง เพราะเขาบงการทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง ในขณะที่ความแค้นเริ่มพร่าเลือน ซูหลิงกลับต้องเผชิญกับความสับสนในใจเมื่อร่างกายของเธอเริ่มโหยหาสัมผัสของเขา แต่แล้วความจริงก็ถูกเปิดเผย หลงเฟยเผยว่าศัตรูที่แท้จริงคือตระกูลเว่ยที่ต้องการใช้เธอเป็นเครื่องมือ ซูหลิงตัดสินใจร่วมมือกับหลงเฟยเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้ครอบครัว และในสงครามสุดท้าย หลงเฟยก็ยอมทิ้งอำนาจที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตเพื่อปกป้องเธอ ความรักที่เริ่มต้นจากความแค้นและความมืดมิด กลายเป็นบทสรุปที่ร้อนแรง เมื่อทั้งสองได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เรียบง่าย โดยที่หลงเฟยยังคงมีอำนาจที่ซ่อนอยู่เพื่อปกป้องพวกเขา และใช้ชีวิตร่วมกันในนามของความรัก

ตลอดห้าปี ฉันแต่งงานอยู่กับทายาทตระกูลโรมาโน่—ตระกูลอาชญากรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิตาลี ทุกค่ำคืนเขาจะโอบกอดฉันไว้ แล้วกระซิบซ้ำ ๆ ว่า “แค่ให้ทายาทกับฉันคนหนึ่ง ฉันจะมอบทั้งจักรวรรดิโรมาโน่ให้เด็กคนนั้น” แต่ฉันไม่เคยตั้งท้องเลย และความผิดหวังของหัวหน้ามาเฟียที่มีต่อฉันก็ทับถมเพิ่มขึ้นในทุกๆ เดือนที่ผ่านไป จนกระทั่งฉันรู้ความจริงว่าสามีของฉันแอบสลับกรดโฟลิกที่ฉันกินเพื่อช่วยให้ตั้งท้องสลับเป็นยาคุมกำเนิดแทน ขณะที่ความโกรธยังถาโถมเข้ามาไม่ทันซา ฉันก็เห็นโพสต์จากแฟนเก่าของเขา:ภาพอัลตราซาวด์ แคปชั่นของเธอหวานฉ่ำปนโอ้อวด “สิบสัปดาห์แล้ว วินเซนต์บอกว่าเขาแทบรอไม่ไหวที่จะได้เจอเจ้าตัวน้อย” เมื่อเห็นคำแสดงความยินดีหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย การตัดสินใจของฉันก็ชัดเจนในทันที ฉันเจอข้อมูลการติดต่อของแฟนเก่าฉัน—คนที่พยายามขอคืนดีกับฉันมาตลอดห้าปีที่ผ่านมา ฉันส่งข้อความไปหาเขาแค่ข้อความเดียว 【ให้เวลาฉันหนึ่งเดือน แล้วฉันจะไปกับคุณ】

เพราะเธอคิดว่าเขาเป็นเกย์ เลยแกล้งยั่วยวน แต่ที่ไหนได้เขาคือผู้ชายทั้งแท่ง แต่กว่าจะไหวตัวทันก็พลาดโดนเขาเล่นงานซะให้แล้ว