ขอโทษที...นางร้ายคนนี้ไม่คลั่งรักอีกต่อไป Novels & Stories

จากนี้ไปเธอพอแล้วละ จะไม่มีความโกรธแค้นหรือทิฐิอะไรอีกแล้ว เธอรักเหมราชมาตลอด ไม่ว่าที่ผ่านมาเขาจะทำเรื่องเลวทรามต่ำช้ากับเธอไว้แค่ไหน สุดท้ายหัวใจเธอก็ยังอยู่ตรงนี้เสมอ ไม่เคยมีสักวันที่เธอจะตัดใจจากคนตรงหน้าได้ “ฉันขอโทษ...” “พอเถอะค่ะ” เหมยลี่ยกมือทาบปิดริมฝ ีปากหยักสวยที่กำลังจะกล่าวความในใจออกมา “เหมยไม่อยากรื้อฟื้นอดีตแล้ว”

“นางยังอายุไม่น้อยแล้ว เจ้าช่วยใจกว้างไม่ถือสา ปล่อยนางไปเถอะนะ” “ข้าขอโทษเจ้าด้วย จากนี้ไปนางจะไม่มาหาเรื่องพวกเจ้าอีกแล้ว”

ตอนนี้เราสองคนขึ้นมาที่ห้องเรียบร้อยแล้ว แถมยังคืนดีกันแล้วด้วยหลังจากที่โกรธแค้นณคุณอยู่พักใหญ่ เขาก็ง้อฉันได้จนสำเร็จ รู้ไหมว่าณคุณง้อยังไง "นี่ซินด์ หายงอนได้แล้ว ฉันขอโทษ" "ไม่ สำนึกตัวเองให้ได้ก่อน" "สำนึกแล้วครับ หายงอนนะ" "เหอะ" "ถ้าไม่หายงอนคืนนี้ฉันจะจับ เธอลงเตียงจนหายงอน"

แต่อันอันไม่ยอมปล่อยไป "ทำไมฉันต้องขอโทษเธอด้วยในเมื่อเธอเป็นคนชนฉันเอง" สิ้นประโยคคำพูดของที่รัก อันอันกำลังจะเอ่ยปากขึ้นพูดประโยคเดิม(ว่าตัวเองคือผู้หญิงของเจ้าของบ้านหลังนี้) แต่ที่รักชี้หน้านางก่อน

“ข้ากลัวว่าข้าจะไม่มีโอกาสนั้น ข้าขอโทษเจ้าจริงๆ ที่จริงข้าอยากบอกกับเจ้าหลายอย่าง ผู้หญิงคนนั้นที่เจ้าเห็น ข้าไม่เคยรักนาง นางเป็นคนที่ทำร้ายข้า ข้ากลัวว่านางจะมาทำร้ายเจ้า ข้าจึงได้ทำเช่นนั้นลงไป ข้ามันโง่เสียจริง หวังว่าเจ้าคงไม่โกรธข้า เจ้าให้อภัยข้าได้หรือไม่” “ข้ารู้แล้ว ข ้าไม่โกรธท่านแล้ว ท่านอย่าพูดอีกเลย เดี๋ยวท่านหมอก็มาแล้ว ท่านจะต้องไม่เป็นอะไร” “ข้าง่วงเหลือเกิน ข้าขอนอนสักพักได้หรือไม่”

เหยียดยิ้มให้ร่างบางนึกรังเกียจคนตรงหน้าเหลือเกิน “ยังไม่หายโกรธเราอีกเหรอ” ถามเสียงอ่อนก่อนน้ำตาจะคลอเต็มเบ้า ..ไม่ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนผู้หญิงคนนี้ก็ไม่เปลี่ยนไปเลย

คนไม่เคยรักใครกลับกล้าที่จะบอกรักผู้หญิงคนนี้ซ้ำๆ เขาไม่อายที่จะง้อเธอทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำผิดอะไร บอกตามตรงว่าเขาทนไม่ได้จริงๆ หากเห็นเธอคิดมากอยู่อย่างนี้ “ตอนนี้เหรอคะ ยังเช้าอยู่เลยนะ” ทั้งถามทั้งเขิน เพราะไม่คิดว่าเขาจะกลับมาทำเรื่องอย่างว่าตอนนี้ “ตอนไหนก็ทำได้ทั้ งนั้นแหละ ก็คนมันรัก”

นางฟานซื่อเอ่ยขอโทษบุตรสาวอันเป็นที่รักของนางด้วยความรู้สึกผิดที่เต็มอยู่ในอก “ไม่เป็นไรนะเจ้าคะ พวกเรามาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้ง แล้วครั้งนี้ข้าจะไม่มีทางยอมให้คนพวกนั้นมารังแกท่านแม่ได้อีกต่อไปเจ้าค่ะ”

“พี่จะเป็นผู้ชายโคตรร้ายและคลั่งรักเราคนเดียวตลอดไป พี่รักโมจินะเด็กขี้ดื้อของพี่” “หนูก็จะเป็นเด็กขี้ดื้อของผู้ชาย ที่แสนร้ายกาจและคลั่งรักหนูคนนี้ตลอดไปค่ะ”

ขอให้ชาติหน้า เนตรไม่ต้องมารักคนใจร้ายแบบคุณอีก. 'ผม...ขอโทษ...กลับมา...กลับมาได้ไหม...กลับมา ผมขอโทษ...เนตร..ฮึก...ผมขอโทษ'สิ้นสุดคำขอดังกล่าวราวกับหัวใจที่เคยแข็งแกร่งแตกสลายกลายเป็นเศษแก้ว