ขอโทษที...นางร้ายคนนี้ไม่คลั่งรักอีกต่อไป Novels & Stories

“ฉันขอโทษ...คนดี ขอโทษที่ทำให้เธอขุ่นเคืองใจ ขอโทษที่เคยทำร้ายจิตใจและร่างกายของเธอ ขอโทษ...ที่ครั้งหนึ่งฉันเคยโง่เง่าจนไม่รู้ว่าตัวเองรักเมียคนนี้มากแค่ไหน ขอโทษที่ฉันรู้ใจตัวเองเมื่อวันที่เกือบสายไปแล้ว ตอนนี้ฉันรู้แล้วนะดาว รู้ว่าฉันรักเธอมากเหลือเกิน ฉ ันยังหวังให้เธอกลับมารักฉัน แม้จะไม่มากมายเหมือนเมื่อก่อนก็ตาม...” วาโยละคำพูดไว้เพียงเท่านั้นเมื่อภรรยาคนดีร้องไห้ออกมา นี่เขาทำผิดอีกแล้วเหรอ หล่อนไม่ได้รักเขาอีกแล้วใช่ไหม...

“อย่าร้องอีก...พอแล้ว และก็ไม่ต้องขอโทษ เธอไม่มีความผิดอะไรที่จะต้องขอโทษคนอย่างฉัน”

เธอก้มศีรษะลงต่ำเป็นการขอโทษครั้งสุดท้าย "ขอโทษนะ และยินดีด้วยที่ได้ครองรักกันอีกครั้ง ต่อจากนี้อย่าไปเชื่อใจใครอีกนะ แม้ว่าคนนั้นเขาจะดีต่อเธอมากแค่ไหนก็ตาม.."

ขอแค่ติณณภพยังรักเธอเหมือนเดิมก็พอแล้ว “แพรขอโทษค่ะ...ต่อไปแพรจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว คุณติณยกโทษให้แพรนะคะ”

“แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าสิ่งที่เจ้าทำมันถูกต้อง เพราะต่อให้ข้าทุบตีสตรีผู้นั้นให้ตายหวังเพ่ยอิงก็ไม่มีทางหันมารักข้า บุรุษผู้นั้นไม่ได้รักข้าตั้งแต่แรก” “เจ้า....ยังรักเขาอยู่หรือไม่” “ข้าในตอนนี้ไม่รักเขาอีกแล้ว” “เป็นเช่นนั้นก็ดีแล้ว” ฮวาซือเล่อเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงยินดี นา งรู้สึกดีใจที่อย่างน้อยนางร้ายก็หลุดพ้นชะตากรรมที่ต้องรักพระเอกอย่างโง่งมแล้ว

ผู้หญิงในดวงใจของคุณ ฉันปกป้องไว้ให้แล้วนะ นับจากนี้ไป บุญคุณความแค้นเป็นอันสิ้นสุดลงราสองคนไม่มีอะไรติดค้างกันอีก ฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้งในวันถัดมา

จะว่าไปก็หล่อตรงสเป็กนางเหมือนกันนะเนี่ย "เจ้ายังโกรธข้าอยู่หรือไม่?" "ข้าโกรธ!!! แต่ช่างเถอะ ข้าไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรปานนั้น แต่ว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะไม่บอกอะไรท่านอีกแล้ว!!! คนไม่รักษาสัญญา"

ิดทบทวนตัวเองจนคิดได้ และตกลงใจว่าจะเลิกทำตัววุ่นวายกับอดีตคนรักที่ปัจจุบันนางต้องยอมรับให้ได้ว่าเขาไม่ใช่คนรักของนางอีกต่อไปแล้ว และเมื่อเขาต้องการเริ่มต้นใหม่กับคนอื่น นางควรจะส่งเสริมให้เขาได้ทำเช่นที่ใจของเขาต้องการ นางก็เคยพบสตรีคนนั้นที่ดูแล้วก็เป็นสตรีที่ทันสมัย ปราดเปรียวน่ารัก และนิสัยก็คงจะดีไม่น้อย

“จะโทษข้าได้อย่างไร ถูกกระทำมาถึงเพียงนั้น มิให้ข้าเจ็บแค้นใจบ้างเลยหรือ” “ข้าไม่เคยคิดโทษเจ้า เป็นข้าที่ผิด” ขี้ขลาดจนต้องแสร้งพูดจาร้ายกาจกับคนรัก ทั้งที่ในใจแทบอยากโอบกอดนางไว้ข้างกายตลอดเวลา

“ขอโทษ ข้าเป็นคนผิด เป็นคนไม่ดีเอง อย่าแต่งงานกับผู้ใดเลยได้หรือไม่ ข้า..ข้ามีเพียงเจ้า” เสี่ยวเหอเริ่มได้สติ เมื่อครู่เขาก็ขอโทษไปแล้วใช่หรือไม่ เขายังรักนาง เจ้าคนบ้าคลั่งโง่งมนี่ยังคงรักนาง ความเย็นชาที่แสดงก่อนหน้าก็คงเพราะเสียใจ คิดว่านางจะไปแต่งงานกับผู้อื่น เสี่ยวเหอค้ นพบบางอย่าง..