ขอโทษที...นางร้ายคนนี้ไม่คลั่งรักอีกต่อไป Novels & Stories

หญิงคลั่งยังคงเถียงไม่เลิก “ซูหนี่ว์ ข้ามิได้ชอบภรรยา แต่ข้ารักภรรยา! ต่อให้นางจะต้องกลายเป็นสตรีอัปลักษณ์ ข้าก็จะรักนางไม่แปรเปลี่ยน ซูหนี่ว์ ข้าขอร้องเจ้า ได้โปรดอย่าทำร้ายเมียข้าอีกเลย!”

เมื่อก่อนดีอย่างไร แต่เดี๋ยวนี้คนที่นางรักกลับกลายเป็นคนชั่วช้าไปแล้ว จะให้ทำใจรักคงไม่ได้อีกแล้ว “งั้นรึ...เช่นนั้นคืนนี้ควรตอบแทนบุญคุณข้าหน่อยดีหรือไม่” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์สบมองมายังเรือนร่างที่แสนยวนใจของนาง แค่เห็นก็อยากสัมผัสใจจะขาดรอน ๆ

" ขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา ขอโทษที่ทำตัวไม่ดีกับเธอ ที่ผ่านมาฉันรู้ว่าฉันผิดจนไม่น่าให้อภัยและสิ่งเดียวที่ฉันคิดว่าฉันทำมันได้ดีตลอดก็คือ เมื่อก่อนเคยรักเธอยังไงตอนนี้ฉันก็รักเธออย่างนั้นนะฟาง " อ้อมแขนของคนด้านหลังกระชับแน่นขึ้นจนรู้สึกได้ถึงความอบอุ่น ไม่รู้ว่า เป็นเวลานานแค่ไหนที่เราสองคนยืนเงียบอยู่แบบนั้น " ถ้ารักแล้วทำไมต้องทำร้ายฟางล่ะคะ "

ในเมื่อท่านอ๋องตั้งใจมาขอโทษนางถึงเพียงนี้แล้ว แม้จะฟังดูห้วนเหมือนถูกบังคับมา แต่การที่จะให้พระองค์กล่าวขอโทษใครสักคนมิใช่เรื่องง่ายเลย นางเองก็ควรที่จะเลิกทำเป็นเล่นได้แล้ว ถึงคราวที่จะกล่าวขอโทษเขาเช่นกัน “ข้ามีของจะให้เจ้าด้วย ตามข้ามาสิ” “เพคะ” แม้จะรู้ส�

“ผมไม่ได้รักคุณ ไม่สิผมเคยรักแต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว” “ฮื่อ ๆๆ ริต้าขอโทษขอโอกาสให้ริต้าอีกสักครั้งได้ไหมริต้าจะเปลี่ยนตัวเอง นะคะกันต์ริต้าขอร้อง~” ริต้าล้มลงไปร้องไห้กอดขาผมแน่นเพื่ออ้อนวอน

“ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่มีวันให้อภัยเธอ! อย่าคิดว่าฉันจะโง่กลับไปรักผู้หญิงอย่างเธออีก!” “ไม่เลยค่ะ ฟ้าน่ะ…อยากได้แค่การอภัยจริง ๆ ไม่ได้อยากให้คุณกั้งกลับมารักฟ้าอีกแล้วล่ะ”

“หยุดโทษคนอื่นเสียที รู้จักยอมรับความผิดที่ก่อเสียบ้างหลิวเชียนเชียน ที่ผ่านมาข้าเชื่อเจ้ายิ่งนัก แต่วันนี้ข้าคงทำใจยอมรับต่อการกระทำของเจ้าไม่ได้อีกต่อไป อย่าได้มายื่นข้อเสนอใด ๆ กับข้าอีก” “ข้ารักท่าน” “หยุดพูดคำน่าขยะแขยงนั่นเสียที หากเจ้ารักข้าคงมิเปลื้องผ้าเสพสมกับชายอื่นหรอกนะ” “ กรี๊ดดด!!!”

93 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน บทพิสูจน์รัก "...แต่นายทำร้ายฉันมามากเกินกว่าที่ฉันจะลืมและกลับไปเริ่มต้นใหม่กับนายได้แล้วจริง ๆ" คนตัวเล็กพูดเพียงเท่านั้น เธอค่อย ๆ ก้าวถอยออกห่างจากเขาอย่างช้า ๆ "ฉันขอโทษไง!"

เขายื่นมือไปปัดเศษฝุ่นที่เปื้อนอยู่บนแก้มนางอย่างแผ่วเบา “ตรงกันข้าม... ข้ากลับรู้สึกว่าตัวเองช่างโชคดีเหลือเกิน” เขาไม่โกรธหรือรังเกียจนาง หนำซ้ำกลับรู้สึกภูมิใจที่นางเก่งกาจถึงเพียงนี้

“จนป่านนี้ยังไม่กล้ายอมรับผิดอีกเหรอ ตอนแรกฉันแค่อยากจะคุยกับเธอดี ๆ สักครั้ง ถึงเรื่องที่เคยเกิดขึ้น อุตส่าห์บอกพี่ติณณ์แล้วว่า จะก้าวข้ามอดีตงี่เง่านั่นเสียที ไม่คิดเลยว่าเธอจะมาสะกิดมันขึ้นมาอีก ในเมื่อไม่ยอมจบ ก็ช่วยไม่ได้ อย่าคิดจะทำร้ายคนอื่นต่อหน้าฉันอีก” “แม่เจ้า แมนโคตร ๆ เลย พี่คะ เมื่อกี้นี้ฉันพูดถึงพี่ไม่ดี เพราะฟังความข้างเดียว ฉันขอโทษพี่ด้วยนะคะ”