ขอโทษที...นางร้ายคนนี้ไม่คลั่งรักอีกต่อไป Novels & Stories

“ขอโทษ ข้าเป็นคนผิด เป็นคนไม่ดีเอง อย่าแต่งงานกับผู้ใดเลยได้หรือไม่ ข้า..ข้ามีเพียงเจ้า” เสี่ยวเหอเริ่มได้สติ เมื่อครู่เขาก็ขอโทษไปแล้วใช่หรือไม่ เขายังรักนาง เจ้าคนบ้าคลั่งโง่งมนี่ยังคงรักนาง ความเย็นชาที่แสดงก่อนหน้าก็คงเพราะเสียใจ คิดว่านางจะไปแต่งงานกับผู้อื่น เสี่ยวเหอค้ นพบบางอย่าง..

"ที่ผ่านมาข้าขอโทษ" คำพูดนี้ทำให้นางแทบขนลุก ขอโทษรึ นางมิใช่หนิงเยียนคนเดิม เกรงว่าหนิงเยียนคนเดิมได้ฟังคงดีใจลิงโลดเป็นแน่แท้ แต่มิใช่นาง เพราะนางไม่เคยรู้สึกอันใดกับเวยอ๋อง

แต่ความเจ็บปวดที่ฉันคิดเอาไว้กลับไม่เกิดขึ้น ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก “แค่คลุมหัวก็พอแล้ว ไม่ต้องตีเธอหรอก ถ้าตีจนหน้าเสียโฉม ฉันไม่เอา”

ซึ่งนั่นมันทำให้เธอเจ็บจนต้องตะโกนขึ้น “ขอโทษผมก่อนแล้วจะปล่อย!” อดีตเคยไม่น่ารักยังไง ถึงตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน นี่หรือคนที่แม่เขาเฝ้าคิดถึงตลอด

เฉียนซูเหยาคลี่ยิ้มหวาน นางทั้งขบขันทั้งเขินอาย "คลั่งรัก?" "ก็การตกหลุมรักใครสักคน ทั้งยังคลั่งไคล้เอามากๆ ไม่ว่านางทำสิ่งใดก็ล้วนน่ารักน่าเอ็นดูไปเสียหมด ตอนไม่เจอในหัวก็จะมีแต่ภาพของนาง" "ถ้าเช่นนั้นข้าก็คงคลั่งรักเจ้าเข้าแล้วจริงๆ"

เมื่อ 'พริกแกง' นางฟ้าสถาปัตย์อกหักช้ำรักจนเมาเละเทะ เผลอไปหิ้วหนุ่มหล่อที่คิดว่าเป็น 'โฮสต์' มาจบปิ้งกันบนเตียง ตื่นมาด้วยความตกใจเลยทิ้งค่าตัวไว้สองพันแล้วหนีไปหาหมอสูติฯ แต่แจ็กพอตดันแตกใส่หน้าซ้ำสอง เมื่อพบว่าเขาคนนั้นใส่แมสก์นั่งอยู่ในห้องตรวจ! ความโป๊ะยังไม่จบแค่นั้น เมื่อรู้ความจริงว่าเขาคือ 'พี่ตุลย์' ประธานรุ่นวิศวะสุดฮอตห้องข้างๆ ที่แอบชอบเธอมาเป็นปี! พี่แกเลยใช้ความลับเรื่อง 'เซ็กส์ทอยน้องกระต่าย' ที่ส่งผิดห้องมาเป็นตัวประกัน บังคับให้เธอเป็นแจ๋วขัดดอก พร้อมยื่นข้อเสนอสุดอันตราย... "ใช้ไอ้นั่นมันเปลืองถ่านนะพริกแกง... มาใช้ของจริงที่ห้องพี่ดีกว่า เป็นระบบแมนนวล ไม่เปลืองไฟแถมบริการถึงใจ"

’ ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเขา ความเฉยเมยของนางนั้นช่างน่าหงุดหงิดยิ่งกว่าการที่นางกรีดร้องโวยวายเสียอีก เขาไม่เข้าใจสตรีตรงหน้าอีกแล้ว นางที่เคยคลั่งรักเขาจนน่าสมเพช บัดนี้กลับไม่ไยดีต่อการมาของเขาเลยแม้แต่น้อย หากนี่เป็นการแสดง...นางก็แสดงได้แนบเนียนจนน่าเหลือเชื่อ

“เจ้าจะมาพูดเรื่องนี้ด้วยเหตุใด ยามนี้ข้าไม่มีทางปล่อยให้เจ้ารังแกนางอีกแล้ว” สตรีนางนี้เป็นคนที่ซื่อตรงนัก นางรักก็บอกว่ารัก เกลียดก็บอกว่าเกลียด แน่นอนว่ายิ่งรู้จักก็ยิ่งทำให้เขาประหลาดใจ

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอจะย้อนเขาว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่โดนเขาขืนใจอย่างเลือดเย็นเท่านั้น แต่เดี๋ยวนี้ เธอเลิกใช้คำพูดร้ายแรงแบบนั้นต่อว่าเขาไปแล้ว คล้ายๆ ว่าเธอเองก็ไม่อยากจะไปฟื้นฝอยหาตะเข็บ หรือสะกิดแผลในใจให้เจ็บช้ำไปกว่านี้อีกแล้ว

บุรุษที่นอนแผ่อยู่บนพื้นดินมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอารมณ์ใด “ข้าขอโทษเจ้าค่ะ ข้าขอโทษ” นางรีบกล่าวขออภัยซ้ำ ๆ เพราะหากเขาโกรธแล้วทิ้งนางไว้ที่นี่ นางต้องแย่แน่ ๆ