Novel & Cerita ข้ามกาลประสานรัก

อ้อมแขนแข็งแรงของท่านขุนศรีกระชับกอดนลินญาแนบแน่นขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความรักและความเข้าใจ “ข้ามั่นใจว่าพวกท่านทั้งสองจะรู้สึกและรับรู้ได้ แม่หญิงของข้าท่านเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีความรักที่ยิ่งใหญ่ ความรักของแม่หญิงจะส่งผ่านไปถึงพ่อกับแม่ได้เช่นกัน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ความรักที่แม่หญิงกับพ่อและแม่มีต่อกันเป็นสิ่งที่ไม่อาจถูกทำลายหรือถูกจำกัดด้วยระยะทางหรือเวลา แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลเพียงใด เชื่อข้าเถิดแม่หญิงของข้า”

ก็จริง เขากับนางเพิ่งพบกันไม่นานก็ล่วงเลยมาจนถึงนางตั้งครรภ์ ความสัมพันธ์แบบก้าวกระโดดทำให้ข้ามผ่านรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ไป "ความรักอย่างเดียวไม่พอหรอกนะ" นางว่าต่อ "รักกันชั่วข้ามคืนมีแค่ในนิยายประโลมโลกเท่านั้น" ไป๋จิ้งเหอนิ่งฟัง สายตาทอดมองท้องฟ้า

แชะ แชะ แชะ เสียงกดชัตเตอร์บันทึกภาพดังขึ้นเป็นจังหวะ สองเท้าก้าวเดินวนรอบรูปปั้นและกดบันทึกภาพไปด้วย อีรอสหรืออีกชื่อคิวปิดเทพพระเจ้าแห่งความรัก ภาพจำของใครหลายคนก็คือเทวดาตัวน้อยมีปีกสีขาวคอยยิงศรให้คนตกหลุมรักกัน แต่สักกี่คนจะรู้ว่าเทพพระเจ้าตัวน้อยมีศรสอ งแบบ หนึ่งศรทำให้ตกหลุมรัก หนึ่งศรทำให้เกลียดกัน แม้แต่ในตำนานความรักของเทพพระเจ้าเองก็ยังมีอุปสรรค แล้วเราจะคาดหวังให้มีรักที่สมหวังตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกันไปทำไมในเมื่อเทพเจ้าแห่งความรักยังทำมันไม่สำเร็จ

มือหยาบระคายค่อย ๆ ลูบไล้ไปทั่วตารางเนื้อนวล เขาถอนริมฝีปากออกมาอ้อยอิ่ง เสียงทุ้มกระซิบสั่นพร่า “พี่ก็รักเจ้า รักเจ้าสุดหัวใจ” บทเพลงแห่งรักได้เริ่มบรรเลงขึ้น ประหนึ่งกำลังจับมือท่ามกลางสายธาราที่ไหลเอื่อย ความสุขเอ่อล้นดั่งชมบุปผาหลากสี เหล่าผีเสื้อฝูงภมรนับร้อยก ำลังบินว่อนไปพร้อมกับจังหวะของการขยับร่าง จากการเดินทางอันเนิบช้าก็ทวีโผทะยานจนถึงจุดหมาย แม้อยู่ข้ามมิติลับฟ้าก็มิอาจสะบั้นด้ายแดงผูกวาสนา นับจากนี้สองใจรวมเป็นหนึ่งโอบกอดเดินทางเคียงกันไปดั่งใจปรารถนา... (จบบริบูรณ์)

ู้สึกอันซับซ้อน ขณะเดียวกันฮ่องเต้ก้มหน้าลงอีกครั้ง สายพระเนตรที่จับจ้องไปยังนางเต็มไปด้วยเสน่ห์และความปรารถนา ริมฝีปากของเขาเคลื่อนเข้ามาใกล้ใบหน้าของนาง ก่อนจะจูบนางอีกครั้ง ในความเร้าร้อนกำลังจะเริ่มขึ้นนั้น จู่ ๆ เจียงหนิงใช้มือเรียวบางผลักแผ่นหน้าอกอันกว้างให� �่ของบุรุษตรงหน้าเบา ๆ “ช้าก่อนเพคะ” เจียงหลิงกล่าวห้าม

จนกระทั่งเข็มสั้นชี้ที่เลขหนึ่งบ่งบอกว่าตอนนี้เข้าสู่วันใหม่เป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว แต่เสียงร้องครางหวาน ๆ และเสียงร้องคำรามของเพลิงกัลป์ก็ยังคงสอดประสานดังขึ้นด้วยความสุขสมพร้อมกับทั้งคู่ที่โผเข้าจูบแลกลิ้นจนเกิดเสียงน่าอายด้วยความดูดดื่มส่งท้ายบทรักครั้งที่ห้าที่เพิ่ง จบลง เพลิงกัลป์อุ้มลูกพีชที่ตัวอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงเข้าไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายและคราบรักตามตัวแล้วออกมานอนกอดกันด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าก่อนจะพากันเข้าสู่ห้วงนิทราด้วยความเหน็ดเหนื่อยปนสุขสม

คู่พันธะอันเลือนลาง END

ตลอดกาล และนี่คือบทสรุปของนิยายเรื่อง 'สถานะ...ที่ไม่ใช่เพื่อน' เรื่องราวที่เริ่มต้นจากจุดที่เล็กที่สุดจนกลายเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของพวกเขา... ขิมและใหญ่ คู่รักที่ผ่านโลกมาด้วยกัน จนไม่มีอะไรมาแยกจากได้อีกแล้ว

“ข้าปกป้องนางไม่ได้ เลือดนี้ข้าขอเซ่นแก่ดวงวิญญาณของนาง สาบานผูกจิตสัมพันธ์มิรางเลือน” เฉินมี่ถงแทบหยุดหายใจ ดวงตาเบิกกว้างกว่าเดิม ริมฝีปากแข็งค้างมิสามารถเอ่ยสิ่งใดออกมาได้ การผูกจิตสัมพันธ์คือการผูกดวงวิญญาณของตนกับคนอีกคนหนึ่ง ผู้คนมักใช้วิธีนี้ในการแสดงความร ักที่ลึกซึ้งต่อกัน แต่นั่นหมายความว่าชั่วชีวิตนี้ เขาจะมิสามารถเปิดดวงจิตรับผู้ใดได้อีก ในตอนนี้เยว่เอ๋อร์ได้ตายไปแล้ว นั่นหมายความว่าชั่วชีวิตองค์ชายสิบเก้าจะไม่สามารถรักใครได้อีกเลย แม้นมีหัวใจก็ดั่งคนไร้หัวใจ

่งตัวมณีเองนั้นก็รู้สึกกระวนกระวายใจอยู่ไม่น้อยเพราะนั่นมันคือสัญญาณว่าช่วงของห้วงแห่งกาลเวลานั้นมันกำลังจะเปิดออกเพื่อพาเด็กหนุ่มคนนั้นไปยังอีกห้วงแห่งกาลเวลาอีกที่นึงนั่นเองตอนนี้มณีนั้นเริ่มมั่นใจว่าปุณภัทรนั้นอาจจะได้ข้ามห้วงแห่งกาลเวลานั้นเพื่อไปพบเจอกับ ”เทียดอิน” ของเธอแล้วอย่างแน่นอน