ข้ามฟ้าเคียงเธอ Novelas e Histórias

หญิงสาวแปลกใจที่เขาเปลี่ยนชุดใหม่ ใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มกับกางเกงสแลคขากระบอกเล็กสีเทาเดินผ่านห้องครัว "อ่อ ไปร้านกาแฟหน้าหมู่บ้านครับ ตะวันรออยู่นั่น" "หนูขอไปด้วยได้หรือไม่"

คอนโดเจคอป ฉ่า ฉ่า หน้าเตามีร่างบางที่สวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูยืนผัดสปาร์เกตตี้คาโบนาร่าอย่างคล่องแคล่ว โดยมีร่างสูงยืนพิงเคาน์เตอร์อยู่ไม่ไกล สายตาคมทอดมองแฟนสาวอย่างแสนรัก ความอบอุ่นฉายชัดในแววตา ทุกครั้งที่ได้มองเธอทำอาหาร เขามักนึกถึงแม่เสมอ “คุณเจไปนั่งรอ ที่โต๊ะก่อนก็ได้นะคะ อีกแป๊บก็เสร็จแล้วคะ” ใบบัวเอี้ยวหน้าบอกเสียงหวาน ก่อนหันไปสนใจกะทะหน้าเตาต่อ

แต่ความกังวลของพวกเราสองคนก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อนักศึกษาในห้องต่างพากันเงียบเสียงลง เสียงรองเท้าส้นเข็มหนัก ๆ ที่กระทบพื้นอยู่หน้าห้องบ่งบอกว่ามีคนกำลังเดินเข้ามา ก่อนที่หน้าประตูจะปรากฏร่างของสตรีข้ามเพศในชุดเดรสสีแดงเพลิง เธอยิ้มอย่างเป็นมิตรก่อนจะพูดเสียงดังพอให้ท ุกคนได้ยิน

เผยฮวนเจ็บจนต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย เลือดจากแก้มขวาค่อยๆ ไหลลงมาตามใบหน้าและหยดลงบนกางเกงของเธอ เธอมองไปรอบๆ ไม่เห็นตึกสูงใดๆ เลย ที่นี่น่าจะเป็นชานเมือง "ถ้าเธอปล่อยฉันไปตอนนี้ ฉันจะไม่เอาเรื่อง เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้" "หึ"

เดนิมตอบเสียงเรียบ “ดวงดาวก็เหมาะที่จะประดับและส่องแสงระยิบระยับเป็นเพื่อนดวงจันทร์หากเอื้อมเอามาวางไว้บนฝ่ามือมีแต่จะหม่นแสงสักวันแสงในตัวก็จะหมดไปความรักก็เช่นกันผมได้เรียนรู้ว่าบางครั้งรักที่ดีไม่จำเป็นต้องได้ครอบครองได้แค่เพียงนั่งมองตรงนี้ก็สุขใจ”

ตอนที่ 25 คุณกำลังจะมาเป็นพ่อของผมใช่ไหมครับ | NC18+ 🔞🔞 “ม่านฟ้า.. หนูนี่มัน!” ยังไม่ทันที่ผมจะได้เอ่ยอะไรต่อ ผู้หญิงตัวเล็กที่นอนเปลือยกายบนเตียงได้พลิกตัวด้วยความเร็วมาคร่อมร่างของผมไว้ เธอใช้สายตาได้ช่ำชองมากเสียจนผมตกหลุมพรางของเธอซ้ำ ๆ

แด่ครอบครัว มิตรสหาย และผู้นำของเรา ผู้เสียสละทุกสิ่งเพื่อเผ่านี้) เสียงของเธอสะท้อนอยู่ในใจของทุกคน "อุก้า อุลาตะ...ลุอากา" (เราจะไม่ลืม และเราจะเดินหน้าต่อ...ด้วยพลังของพวกเขาเป็นแรงผลักดัน)

ตรงที่เธอ เธอเพียงคนเดียวและเพียงเธอที่ต้องการ ฉันจะทำทุกทุกทางด้วยวิญญาณและหัวใจ นั่นคือฉันจะรักเธอไม่ว่าเป็นเมื่อไรสถานใด ทั้งหัวใจฉันมีเธอเพียงคนเดียว เธอคือรักจริงฉันยอมทิ้งทุกทุกอย่าง เพียงเพื่อเธอ ดั่งฟ้าให้มาเจอ ให้เธอคู่กับฉัน

เธอหันไปถามหนุ่มแว่นภายในห้องที่เปิดเพลง "เพิ่งเดินลงไปสักครู่ครับ" ทอตะวันรีบวิ่งตามลงไปอีก เธอหันมองซ้ายขวา นักศึกษาเดินผ่านไปมาเยอะแยะ ละลานตาไม่มีสายฟ้าเลย เธอรีบวิ่งกลับมาที่คณะ เห็นด้านหลังสายฟ้า เธอพุ่งตรงเข้าไปกระชากเสื้อจากทางด้านหลังสายฟ้าทันที "สายฟ้า นายสายฟ้า หันมาก่อนที่ฉันจะโกรธนาย"

“ถ้าไม่มีเธอฉันคงอยู่ไม่ไหว” “ฉันไม่พร้อมจะแลกอะไรกับการไม่เธอหรอกนะปลายฟ้า เธอได้ยินฉันไหม?” “ฟ้าได้ยินค่ะ เพราะคำพูดของพี่ทำให้ฟ้าอยากกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ฟ้าอยากได้ยินพี่บอกรักฟ้า เพราะฟ้ารักพี่ภีมมากนะคะ รักพี่มาตั้งนานแล้ว...” ปลายฟ้าบอกกับชายหนุ่มตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่ อ่อนลง