Novel & Cerita ความลับ

แต่ใครจะรู้บ้างเล่าว่า ภายใต้แว่นหนา และการแต่งตัวแสนเชยของหล่อน ได้ซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้ ความลับที่จะเป็นความลับไปตลอดกาล หล่อนแอบรักภาค... ใช่... หล่อนรักเขา แต่ก็รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่มีทางรักเลขาเฉิ่มเชยเช่นหล่อน

“ความยับคืออะไรเหรอคะ” “ความลับคือเราจะรู้กันแค่สองคน จะไม่บอกให้คนอื่นรู้ด้วย” “บอกหม่ามี้ก็ไม่ได้เหรอคะ” “ไม่ได้ครับ เพราะถ้าบอกหม่ามี้ มันก็จะไม่เป็นความลับ”

คำว่า ‘ความลับ’ คำเดียวสั้นๆ กลับมีอิทธิพลเหนือการควบคุมของเธออย่างสิ้นเชิง ตลอดทั้งวันธันแทบจะไม่มีสมาธิกับการทำงานเลย เธอจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์แต่กลับเห็นใบหน้ายิ้มเก่งของบาริสต้าหนุ่มลอยทับซ้อนขึ้นมาซ้ำ ๆ ขนาดตอนที่หัวหน้าเดินมาสั่งงาน เธอยังเผลอขานรับว่า “ ค่ะ... ล าเต้ ” จนหัวหน้าทำหน้ามึนงง ความลับอะไรเขาเพิ่งเจอเราที่ร้านจริงๆ หรือเปล่า หรือเขาแอบซ่อนอะไรไว้ใต้สมุดบันทึกเล่มนั้น หรือจริงๆ แล้วเขารู้จักใครที่เกี่ยวข้องกับเรา

เรไรสวนกลับอย่างไม่ยอม เธอน้ำตาคลอแม้คำพูดจะร้ายกาจอยู่ไม่น้อย ประโยคเหล่านั้น เสียดแทงเหมือนมีดนับพันเล่มจ้วงลึกลงบนกลางอก แยมรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนเคว้งคว้าง เธอได้ยินทุกถ้อยคำเกี่ยวกับความลับของพวกเขา ซึ่งถูกปิดบังมาโดยตลอด... ความจริงที่เธอไม่เคยรับรู้ไม่ เคยถูกเล่าให้ฟัง และมันกลับถูกเปิดเผยด้วยภาพตรงหน้า คนที่เธอรักหมดใจกับเพื่อนที่เธอเชื่อใจมากที่สุด

‘เกอเกอทราบความจริงจนได้ ความลับไม่มีในโลกสินะ ต่อให้เราจะเก็บไว้เป็นความลับดีแค่ไหน สุดท้ายก็รักษาความลับนี้ไว้ไม่ได้’ “นิ่งเช่นนี้คงตกใจจนจิตหลุดไปแล้วกระมัง คิก ๆ เอาเลยสิ อยากสะกดวิญญาณข้านักก็ทำเลย อย่างไรข้าก็มีเพื่อนแล้ว”

ร่างเล็กจ้องหน้าร่างสูงไม่วางตาเอ่ยเสียงสั่นเครืออย่างห้ามไม่อยู่ด้วยความน้อยใจ “อย่าลืมเรื่องของเราต้องเป็นความลับห้ามให้ใครรู้เป็นอันขาด ไม่ว่าจะเป็น พี่ภีม คุณย่า แม่ของเธอ แม้แต่พนักงานก็ห้ามรู้เรื่องนี้” ร่างสูงยกยิ้มอย่างร้ายกาจก่อนหยิบโทรศัพท์เพื่อทำอะไรบางอย่าง ไม่น านเสียงข้อความมือถือของเธอดังขึ้นทำให้หยิบขึ้นมาดู

ความลับสูงสุด: เรื่องการเดิมพันนี้จะต้องถูกเก็บเป็นความลับที่สุด ห้ามไม่ให้คีรินทร์และอลิสารู้เด็ดขาดว่านี่คือเกมที่ถูกจัดฉากขึ้นมา หากความลับรั่วไหล การเดิมพันจะถือเป็นโมฆะทันที ข้อจำกัด: ห้ามใช้กำลัง บังคับขู่เข็ญ หรือทำให้เสียชื่อเสียงของอีกฝ่ายเด็ดขาด การจีบจะต้องเป็นไปตามค วามสมัครใจและเป็นธรรม

“ที่นั่นมีกูคนเดียวที่รู้ เพราะกูเป็นคนเก็บศพอินไว้ แต่เมียมึง! ทำให้ทุกอย่างมัน! ..ไม่เป็นความลับอีกต่อไป” “มึงจะเก็บความลับไว้จนตายไม่ได้ มึงรู้ดีอยู่แก่ใจว่าความลับไม่มีในโลก! และเมื่อไหร่ที่มีคนพยายามปกปิดบางสิ่ง เมื่อนั้นแหละ! ...ความจริงมันจะค่อยๆซึมจนต้องมีใครสั กคนที่รู้เรื่องนั้น” ผมกระชากคอเสื้อมัน การโต้เถียงแบบสงครามเย็นแบบนี้ไม่ได้สร้างความสนใจให้คนรอบข้างที่เดินไปเดินมามากนัก “......”

เกวลินพึมพำด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด "เพราะเขาต้องการปกปิดความลับบางอย่าง" ชายลึกลับตอบ "ความลับที่อาจจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของเขา"

ทุก ๆ ครั้งที่มีดแทงทะลุผิวหนังของฉัน คมมีดนั้นเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็งในแอนตาร์กติกาเสียอีก สุดท้าย เธอก็ทิ้งฉันลงไปในทะเลสาบแอนตาร์กติกา หลังจากฉันตาย เธอก็ผลักฉันตกจากเรือ “ขอโทษนะ เจียงหวยเยว่ เธอต้องตายเท่านั้นถึงจะสามารถปกปิดความลับของฉันไปตลอดกาลได้!”