ความอยากรู้ Novels & Stories

“เคยอยากรู้ด้วยเหรอคะ” “พี่ก็คนธรรมดานะ มีอยากรู้อยากเห็นบ้างแหละ แล้วนีนล่ะไม่อยากรู้เรื่องพี่บ้างเหรอครับ” “ไม่เคยค่ะ” “โห เย็นชาสุดๆเลย”

“อยากรู้” “พ่อ หนูขอพูดหน่อยนะ” หนูโพล่งขึ้นมา “หนูอยากรู้ว่าทำไมพ่อถึงได้ไม่อยากให้หนูมีแฟน หนูสิบแปดละนะ เพื่อนหนูก็มีกันเยอะแยะอ่ะ”

ชายที่นั่งเคียงข้าง เอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา “เขาคนนั้นเป็นใครทำไมถึงอยากพบกับฉัน” “เธออย่าถามอะไรในสิ่งที่ผมให้คำตอบคุณไม่ได้เลย คุณรู้ได้แค่เพียงว่าคนที่ต้องการจะพบกับคุณ เขาต้องการอะไรบางอย่างจากไอ้ลูกเมียน้อยเพียงเท่านั้นก็พอแล้ว” ชายที่นั่งเคียงข้างเธอเป็นคนเอ่ย

คนสนิทประจำตัวของเฒ่าจอมหื่นลืมตัวไปจริง ๆ แต่หนนี้แทนที่ศรันย์จะเดินกลับลงไปชั้นล่างเขากลับเกิดความรู้สึกหนึ่งขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ นั่นคือความอยากรู้อยากเห็นที่มันติดอยู่ในความรู้สึก อยากเห็นอะไรน่ะเหรอ ก็ความอะร้าอร่ามของอีหนูที่เจ้านายพาติดสอยห้อยตามมาด้วยคร

"ถามทำไม" "ก็...ถามเฉยๆ อะ อยากรู้" พอได้ยินน้ำขิงบอกว่าอยากรู้เคย์เดนก็ไม่ลังเลที่จะตอบเพราะเขายินดีตอบเสมอถ้าน้ำขิงอยากเรียนรู้หรือรู้จักตัวตนของเขา เขาเต็มใจให้เธอรู้จักเขาผ่านเขาโดยตรง

นี่หมายถึงตรงไหนกันนะ…' ชาตรียังหยอกต่อ 'อืม…นายอยากรู้เฉย ๆ หรือว่าอยากรู้แบบ "ละเอียด" เลยล่ะ' 'ก็ต้องอยากรู้แบบละเอียดสิ'

"คุณอยากรู้ไปทำไม" "ก็แค่อยากรู้ว่าคนที่เรียนเก่งแบบคุณสาวๆ จะห้อมล้อมแค่ไหน" "ถ้ารู้แล้วเดี๋ยวก็เก็บไปหึง"

ฉันเค้นเสียงถาม “อุ๊ยตาย... ฉันก็แค่อยากรู้เฉย ๆ ตามประสาคนห่วงใยน่ะ” “รู้ไปทำไม”

ฉันเผลอเม้มปากด้วยความอยากรู้ เดี๋ยวนะ! แล้วทำไมฉันต้องอยากรู้ ในเมื่อมันไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย ฉันคิดอย่างแตกตื่น

แล้วด้วยความแรดเอ้ย! ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองที่มีมากกว่าปกติ ฉันเลยอยากจะลองไปที่นั่นดูสักครั้งให้ได้