ความแค้นที่นอนไม่หลับ Novelas e Histórias

[พาร์ท : โหน] ผมนอนไม่หลับ สาเหตุหลักๆ ก็มาจากเธอ เมื่อคืนเราเกือบไปแล้ว แต่ก่อนที่จะพลาดผมก็มีสติก่อน รีบถอดถอนมันออกมาก่อนที่มันจะพลาดไปกว่านี้ แต่ให้พูดเหอะ ถ้าชูใจรู้ขึ้นมา เธอคงจะเกลียดผมไปจนตายเลยว่ะ แล้วเราแม่งก็คงจะไม่ได้เป็นเพื่อนกันอีก ผมเครียด ซีเรียสจน นอนไม่หลับทั้งคืน วันนี้ต้องทำงานเพราะเป็นวันหยุดเรียนช่างผมเลยตื่นสายได้ เพราเมาจนปวดกบาลเลยตื่นแม่งซะบ่ายโมง

ความคับแค้นใจทำให้ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน เช้าวันนี้เลยรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านจนไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น “วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ ทำไมยังนอนอยู่อีก” อานนท์มันอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปมหา’ลัยตามปกติ

“คือ...ฉันนอนไม่หลับ” นี่คือเหตุผลเข้าท่าที่สุดที่เธอคิดได้ในขณะนี้ นึกอยากตบหัวตัวเองที่ไม่ได้เตรียมคำพูดมาก่อน “ทำไมถึงนอนไม่หลับครับ”

นานเท่าไหร่ศรัญญาไม่ทราบได้ รู้เพียงว่า ตนเองข่มตานอนแต่ก็นอนไม่หลับ จึงใช้วิธีนับแกะในใจ หวังจะให้นอนหลับ แต่นับจนจะถึงร้อย เธอก็ยังไม่รู้สึกว่าง่วง ต่างกับการนอนกอดหมอนข้าง ที่กอดไม่ถึงห้านาทีก็เข้าสู่ห้วงนิทรา ยวบ...การยวบไหวบนที่นอน ทำให้คนที่ยังนอนไม่หลับ หันมามองที่น อนข้างๆ ซึ่งบัดนี้มันไม่ได้ว่างเปล่าเหมือนเช่นทุกคืน แต่กลับมีร่างสูงใหญ่ของจอมทัพมานอนเต็มพื้นที่

ไม่ใจอ่อนหรอก บอกเลย “นะตะวันนะ ผมเป็นโรคนอนไม่หลับ ตั้งแต่เมื่อห้าปีที่แล้ว คุณก็รู้ว่าเพราะใคร แต่เมื่อคืนผมหลับสนิทมาก ผมติดกลิ่นคุณแล้วเนี่ย ขออยู่ด้วยนะ สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเลยอาทิตย์นี้”

“คือ...ฉันนอนไม่หลับ” นี่คือเหตุผลเข้าท่าที่สุดที่เธอคิดได้ในขณะนี้ นึกอยากตบหัวตัวเองที่ไม่ได้เตรียมคำพูดมาก่อน “ทำไมถึงนอนไม่หลับครับ”

ช่างน่าละอายเหลือเกิน ในขณะนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้น “แม่ครับ ผมเข้าไปได้ไหม?” ฉันก้มลงมองชุดนอนลูกไม้ของตัวเอง ไม่ได้สวมเสื้อชั้นใน มีเพียงสายเดี่ยวบาง ๆ สองเส้นพยุงหน้าอกที่ขาวผ่อง และไม่มีอะไรปกปิดนอกจากชายกระโปรงที่บางเบา มันดูไม่สุภาพเอาเสียเลย

ขอร้องอย่าด่ากูครับ “กูนอนไม่หลับ ถ้าไม่ได้นอนข้างมึง” ผมเสพติดการนอนกับไอ้เกี๊ยวไปแล้ว

“พี่คงแค้นเมลกับพี่เมฆมาก” “พี่อาจจะเคยแค้น แต่มันไม่มีทางมากไปกว่าความรักหรอก ไม่อย่างงั้นพี่จัดการเมลไปแล้ว แต่เอาเข้าจริง พี่ทำอะไรเมลไม่ได้เลย เพราะพอเมลเจ็บพี่ก็ทนไม่ไหวซะเอง” เขาไม่ได้พยายามจะเป็นคนดีกับเมลานีเลย ตรงกันข้ามพยายามใช้ความแค้นผลักด้านร้ายที่สุดเพื่อจัดการหญ ิงสาวเสียด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่เคยทำได้สำเร็จ เพราะเมลานีเจ็บ เขาก็ปวดหนึบในใจ พอเมลานีร้องไห้ เขาก็ทุรนทุรายเหมือนโดนน้ำกรดราด

เขานอนไม่หลับถ้าไม่ได้ดูรูปฉันงั้นเหรอ? เขาพึมพำ “เธอรู้ไหมว่ามันยากแค่ไหนที่จะนอนให้หลับ? ฉันอยากนอนหลับ แต่ฉันก็ทำไม่ได้ แม้แต่ตอนที่ฉันหลับตาลง ความคิดอื่นก็เข้ามารบกวนฉัน...”