คำสาป Novels & Stories

"แล้วถ้าฉันไม่ทำตามคำสั่งคุณล่ะ หมายถึงยกเลิกสัญญานี้ได้ไหม" "ก็ได้นะ เจ้าก็แค่ตาย ครอบครัวเจ้าพบกับความวิบัติ เพราะคำสาป" "คุณมันราชาปีศาจชั่วร้าย" "หุบปาก" (นางคนนี้ช่างดื้อด้านยิ่งนัก)

ชายหนุ่มรีบคว้าเสื้อผ้ามาปิดกายด้วยความลนลาน แต่แล้วเขาก็ต้องช็อกเมื่อเห็นหญิงสาวผมแดงเพลิงยืนลอยตัวอยู่เหนือหัว พร้อมกับชายหนุ่มชุดขาวที่ถือไม้เรียวที่ทำจากลำแสงสวรรค์ ​"พวกคุณทำมลทินให้กับสถานที่แห่งนี้" กาเบรียลเอ่ยด้วยเสียงกังวานดุจฟ้าร้อง "ตามกฎของหอสมุดพิกุลทอง... ผู้ใดที่ใช้สถานที่เพื่อกามารมณ์ที่ไม่เหมาะสม จักต้องได้รับโทษ 'สาปแช่งแห่งความไร้อารมณ์' เป็นเวลาสามเดือน!"

“คำสาปนั้นจะกลายเป็นพันธนาการอาถรรพ์ที่ผูกติดไปกับดวงจิตของเหยื่ออย่างไม่มีวันลบล้าง มันไม่ใช่โรคภัยไข้เจ็บธรรมดาที่โอสถทิพย์จะรักษาได้... แต่เป็นอาถรรพ์ที่สามารถกลืนกินกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติ!” คำบอกเล่าของอสรพิษหนุ่มทำเอาสี่สามีที่บินตามลงมาติด ๆ ถึงกับหน้าถอดสี จิ ตสังหารของสามีทั้งห้าปะทุขึ้นอีกครั้งพร้อมกัน ด้วยความคั่งแค้นที่มิอาจเด็ดหัวมู่ซีเหอซ้ำได้อีก เพื่อตอบแทนคำสาปร้ายที่มันฝังลงบนกายสาวอันเป็นที่รัก!

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

ภาพของสาวสวยที่ปรากฏขึ้นมาจากกลุ่มเงาดำๆ ก่อนจะเดินหายลงไปในน้ำยังติดตา นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกกันว่า ‘ผีพราย’ และหากมีอิทธิฤทธิ์จนฆ่าผู้ชายได้มากมายขนาดนั้น แล้วพวกเขาล่ะจะเอาอะไรไปต่อกรได้ “จะว่าไปพวกเขาก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นหรอกคุณจ่า รูปกายเกิดจากกิเลส เน ื้อหนังเกิดจากกามารมณ์ ถ้าคุณจ่าไม่หลงใหลไปกับสิ่งที่มองเห็นเหล่านั้น ก็ไม่มีทางที่จะเข้าไปอยู่ในมนต์เสน่หาของเธอเหล่านั้นได้หรอก”

ใต้รอยยิ้มอิ่มเอมใจ เมื่อได้เติมเต็มกายสาวจนทะลักล้นด้วยอารมณ์ซาบซ่าน ปีศาจหนุ่มพรมจูบลงบนไรผมเปียกปอนอย่างแสนรัก แม้แววตาคู่สวยฉ่ำปรือเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ประหลาดใจทันทีที่สังเกตเห็นบางอย่างโผล่พ้นจากแผ่นหลัง มันคือคำสาปแห่งอารัคเน! -------------------------------------- สองร่างรุ่มร้อนพร่างพราวเ ม็ดเหงื่อยังคงหอบหายใจแข่งกัน คนหนึ่งเป็นฝ่ายเอ่ยคำขอโทษ ทั้งที่เขาก็ไม่ผิดอะไร แค่สูญเสียการควบคุม เผลอตะกุยโต๊ะไม้สักจนเกิดรอยขนาดใหญ่

เธอกลับเขย่งปลายเท้าเพื่อดันสะโพกให้ลอยสูง สายตาของกายจับจ้องประตูสวรรค์ และเห็นน้ำค้างที่หลั่งไหลออกมาเป็นทาง มารียันกำลังเรียกร้องขอการเติมเต็มจากเขา ความเจ็บปวดทำให้น้ำสาวที่คั่งอยู่ในร่องสวรรค์เอ่อล้นท่วมปากถ้ำไหลผ่านกลีบกุหลาบแห่งความสาว เล็ดล้นออกมาตามซอกขา “เ ธอชอบมัน”

สติที่เหลืออยู่สั่งให้สาวเจ้ารีบพยายามเกาะติดตัวแฟนหนุ่มเพื่อความปลอดภัย แต่หารู้ไม่ว่าคนที่อยู่ข้างเธอตอนนี้นั่นแหละที่กำลังหวังจะทำมิดีไม่ร้ายกับเธอ “ซะ โซ่ มิ้น มิ้นเป็นอะไรไม่รู้ มัน มันร้อน…” “เป็นไข้หรือเปล่า” “มะไม่ใช่ มันเหมือนร้อนข้างใน” “ไหนดูสิ”

ที่แฝงตัวเข้ามาเป็นสาวใช้เพราะนางต้องการหาทางใกล้ชิดพระสนมเซี่ยว เพื่อต้องการแก้แค้นให้กับมารดาของนาง หลังจากนั้นสาวใช้สองคนต่างซุบซิบกันเบา ๆ “พระสนมเซี่ยวผู้โหดร้ายมาแล้ว” “หากผู้ใดทำอันใดไม่ถูกใจนาง พระนางจะสั่งฆ่าเสียให้หมด เพราะมีข่าวลือกันมาว่าสาวใช้เข้าไปรับใช้นาง หกคนถูกนางสั่งฆ่าไปแล้วสามคน หากรู้เช่นนี้แล้วอย่างได้เข้าไปรับใช้นางเป็นอันขาด”

ัตรูเท่านั้น "โยมเขมิกาไปดีแล้ว เหลือเพียงคนที่อยู่ข้างหลังอย่าได้มีความทุกข์แค้นใจใดเลย เพราะมันจะนำมาซึ่งตราบาปติดตัวไปชั่วชีวิต แม้สิ่งที่ทำนั้นจะไม่ได้ตั้งใจแต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือความทุกข์ตรม" คำพูดของหลวงพ่อเหมือนจะอ่านใจมาเรียมออก เมื่อเธอนั้นไม่สามารถอภัยให้ บิดาอย่างชยันต์ได้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตราบาปที่เขมิกาได้ ชยันต์ควรจะชดใช้มันก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ แน่นอนมาเรียมยังคงตั้งมั่นไม่คิดเปลี่ยนใจตราบใดที่ชยันต์นั้นยังสุขสบายดี