Novel & Cerita คุณอาเถื่อน

เขาเอ่ยเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่พยายามปรับให้อ่อนโยนที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้เคยทำมา “จำอาได้ไหม อาวินของหนูไง” เจ้าขามองฝ่ามือใหญ่นั้นสลับกับใบหน้าคมคายของคุณอาที่มักจะมานั่งดื่มเหล้าและคุยงานกับคุณพ่อที่บ้านบ่อย ๆ อาวินที่ดุ ๆ แต่ชอบซื้อของเล่นแพง ๆ มาฝากเธอเสมอ ควา มอดทนที่ฝืนเกร็งมาตลอดทั้งวันพังทลายลง

"สวัสดีค่ะ " หมอเอ แอ๊บแซงธ์ วาทะโสภา (Absinthe สุราปีศาจสีเขียว / ฉายาเหล้าที่ไม่มีวันดื่มได้)

“หนูก็เป็นลูกแม่อลิชาเหรอ” “ใช่ครับ” วาโยจ้องมองคนตัวใหญ่ที่หน้าตาเหมือนเงาสะท้อนของตัวเอง “พี่อาโปเกิดก่อนหนึ่งนาที แต่ชอบทำตัวเป็นป้าแก่”

“หนูก็อยากให้คุณอาเสร็จข้างในตัวหนูค่ะ คุณอาขา อ๊ะๆ ๆ....อ๊าส์...” “อื้อออ โอ้วววเจ้าขา...อาเสียวววว! ทำไมตอดแรงขนาดนี้คะ..ซี้ดดด อ๊า...”

“ขอบคุณค่ะ” “ว่าแต่มาจนจะกลับเถื่อนไม่แนะนำให้อารู้จักหน่อยหรอ” อาหมอถามพร้อมหันหน้ามาทางฉัน “เมียเถื่อน ชื่อข้าวเจ้า” เถื่อนพูดขึ้นต่อทันที

(ฮันนี่ของคุณหนอน) “คิกคิก...คนบ้าตั้งชื่ออะไรก็ไม่รู้” ฉันอดยิ้มให้กับชื่อที่ขึ้นบนหน้าจอไม่ได้ ‘ถึงบ้านแล้วหรือยังครับคุณหนอน’

หยางอี้พูดแบบมาดมั่น “คุณหยางอี้...ทำไมคุณมันหน้าด้านแบบนี้นะ คุณไม่อาย แต่ว่าฉันอายนะคะ....หยุดพูดเรื่องใต้สะดือสักทีเถอะค่ะ” ลินดาว่าเขาไปแบบอายๆ

ทว่าหล่อนก็ไม่เคยเห็นของจริงสักที และของพี่เขยคนนี้ก็ใหญ่โตกว่าที่หล่อนเคยเห็นจากวีดีโอโป๊เปลือยในโลกออนไลน์ “พี่พัน... ฉัน... เอ่อ พี่อาบเอ็งเถอะนะ... ฉันอายน่ะ... มะ มันน่าเกลียด” ดาวฉายขยับห่างออกมา มองดุ้นเนื้อตรงหน้าด้วยสายตาหวาดๆ ขนาดของมันพอๆ กับท่อนแขนของหล่อน เลยทีเดียว “แหม... ว่าของคนอื่นน่าเกลียด... ยังกับของตัวเองน่ารักนักใช่ไหม”

เด็กหญิงพยักหน้ารัว “ส่วนอาอายุยี่สิบหกแล้วครับ? “ห่างจากคุณพ่อ อืม...” คนตัวเล็กยกมือขึ้นนับนิ้ว “สิบสี่ปี...”

น้ำอบยิ้มให้ผู้หญิงที่เธอเผลอเหยียบเท้า “ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เจ็บเลย ชื่อน้ำอบเหรอคะ ชื่อน่ารักจัง เราชื่อพุดกรองนะ เรียกพุดเฉยๆ ก็ได้”