จาฤกรติชา Novels & Stories

มู๋ชิงเหยากระซิบบอกพี่ชาย ​ฮองเฮาคือพระมารดาเลี้ยงขององค์รัชทายาท องค์รัชทายาทมีพระนามว่า หนานกงเฉิง การที่ฮองเฮาประชวรด่วนเช่นนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นแผนลวงเพื่อล่อให้นางเข้าวัง หากรักษามิได้ ย่อมถูกลงโทษฐานลบหลู่พระเกียรติ หรือหากรักษาได้ ก็อาจถู กป้ายความผิดว่าเป็นผู้ปรุงยาพิษสังหารฮองเฮา

ลีน่าพูดอย่างคนรู้ทัน “สรุปผู้ชายคนนั้นเป็นใคร!” “กริช ทิวากุลทรัพย์ค่ะ” “อะไรนะ...” “กริช ทิวากุลทรัพย์ ประธานบริษัททีเคจำกัด มหาชนค่ะ” ลีน่าเอ่ยชื่อ นามสกุลและตำแหน่งหน้าที่การงานของผู้ชายที่เธอต้องการจับมาเป็นสามีมากที่สุดในเวลานี้

พิชชาแยกเขี้ยวใส่ อิสมาเอลขมวดคิ้วอย่างงุนงง เขาไม่เข้าใจผู้หญิงท่าทางประหลาดคนนี้เอาเสียเลยจริงๆ เดินมาชนเขาเองแล้วยังกล่าวโทษเขาอีก เดวิทแอบหันไปหัวเราะอีกทางแต่ไม่พ้นสายตาของพิชชา หญิงสาวจ้องมองอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อทำให้เขาหัวเราะไม่ออก เขาหยุดเคาะประตูห้อง ทำงานของชีควาคิมเมื่อได้รับคำอนุญาตแล้วจึงเปิดประตูเข้าไป “มีข่าวดีพะย่ะค่ะ คุณสาริศาฟื้นแล้ว” “จริงรึ” ชีควาคิมเงยหน้าจากเอกสารตรงหน้า สีหน้าอิดโรยมีแววยินดีมาแทนที เขาเอ่ยขอบคุณพระเจ้าที่ทรงมอบยอดดวงใจของเขากลับสู่อ้อมอกเขาอีกครั้ง

นอกจากร่างงามที่ยืนหันหลังให้ไกรทองอยู่จะไม่ถอยออกมาแล้ว มือหนายังยื่นผ่านม่านน้ำออกไปและค่อยๆ วางลงบนใบหน้าของจระเข้อย่างนึกเอ็นดู ชาละวันค่อยๆ ชักมือกลับ ก่อนที่จะมองจระเข้ตัวเขื่องไหว้หนีไปนิ่งๆ "ท่าน.....ท่านทำได้อย่างไร" ชาละวันหันมามองคนที่ตาโตเท่าไข่ห่าน ทั้งยังมีทีท่าตก อกตกใจจนน่าขัน "ข้าบอกไปแล้ว ว่าข้าคือจระเข้"

ภูริตขมวดคิ้วเข้ม “ผมเป็นวิศวกรครับ ไม่ใช่นักแสดง” “ทิชาไม่ได้ให้พี่ไปแสดงละครหรอกค่ะ แค่อยากให้พี่ช่วยไปทำภารกิจ ‘จีบ’ จูนเพื่อนของทิชา ที่เป็นเลขาของพี่ธีร์ให้หน่อยค่ะ”

อาหารถูกสองสาวจัดใส่จานเรียบร้อย มินรญากับพราวพลอยช่วยกันยกมาจัดเรียงบนโต๊ะอาหาร ซึ่งกฤษฎานั่งรออยู่ที่โต๊ะอยู่แล้ว “ภู โครงการใหม่พ่อติดต่อพรีเซ็นเตอร์ไว้แล้วนะ เธอชื่อมินตรา เป็นนางเอกเบอร์หนึ่งเลยตอนนี้ รับรองว่าดึงความสนใจของลูกค้าให้หันมาสนใจโครงการ ของเราได้แน่นอน” กฤษฎากลับเข้ามาบริหารงานอีกครั้ง หลังจาหยุดพักเพื่อไปดูแลภรรยาของเขา

แสงตะวันตาลุกขึ้นเป็นประกาย “สารวัตรครับ นายศุภกร หรือชื่อเดิม วีระชน มีชื่อเล่นว่า ไท ครับ” จ่าหนุ่มแทรกขึ้น

เขารับคำเสียงเรียบๆ ก่อนหันไปถามเลขาสาวด้วยสายตาอบอุ่น “ดื่มไวน์องุ่นนี้หน่อยไหม รสชาติดีมากเลยนะ” “ขอบคุณค่ะบอส เอ๊ย พี่เบส...แต่จ๋าไม่ดื่มแอลกอฮอล์น่ะค่ะ” “งั้นก็ดื่มนี่ดีกว่าครับ น้ำส้มคั้นสดๆ เย็นเฉียบไร้แอลกอฮอล์ สำหรับสาวสวย” ก้างที่ชื่อว่าตติยะวางแก้วน้ำส้มให้ โดยทำเป็นไม่เห็นสายตาพิฆาตที่ส่งมา แต่รุจารินกลับเห็นเต็มสองตา และหากเธอรับไมตรีจากอีกฝ่ายก็ไม่แน่ว่าจะรอดชีวิตกลับกรุงเทพยังไง มีหวังโดนจัดหนักแน่นอน

กทุย แววตาแข็งกร้าวตวัดมองเด็กน้อยบนเตียงแวบหนึ่ง แล้วดึงสายตากลับมาจับจ้องใบหน้าเรียวต่อ สาดคำพูดแสนร้ายใส่โดยไม่คิดว่าคนฟังจะรู้สึกอย่างไร “คุณนี่ช่างเป็นแม่ที่ประเสริฐมากเลยนะยอมขายศักดิ์ศรีเพื่อแลกกับเงินรักษาลูก ผมได้ยินเรื่องราวของคุณแล้วรู้สึกสงสารจับใจ วันน ี้เลยอยากมาใช้บริการอีกเพื่อช่วยคุณให้มีเงินในการรักษาลูกเยอะ ๆ”

ผู้ชายรูปร่างตัวใหญ่ที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับนายใหญ่ลุกจากเก้าอี้และเดินตรงมาที่ตฤณ จนเขาต้องรีบลุกเพราะกลัวจะเสียมารยาท “ฉันชื่อตระการ จรูญรุ่งเรืองกิจ และฉันก็เคยมีภรรยาชื่อนิตยาและลูกชื่อตฤณ ฉันทิ้งพวกเขามาเกือบสามสิบปีแล้ว แต่ความจริงฉันพยายามตามหาเขามาเกือบสิบป ี จนมาเจอว่านิตยาเสียแล้ว ส่วนลูกชายของฉันเข้ามาทำงานในกรุงเทพ”