ซูเหมี่ยวกับมิติคัดลอก Novels & Stories

นางเอกเรื่องอื่นทะลุมิติเข้าวัง ไม่ก็ทะลุมิติมาเจอพระเอกหล่อๆ แต่ชะตาของหนูทะลุมิติมาอยู่ซ่อง วาสนาของเราจริงๆ หลังจากเลือกชุดเสร็จแล้ว คณิกาผมสีน้ำตาลเข้มที่ชื่อเหม่ยเหม่ยก็ตักข้าวให้กิน ก่อนออกเสียงช้า ๆ “หมี่ฟ่าน ข้าว”

ฉากหนึ่งให้กับอาจารย์ของนางดูเมื่อถึงวันที่อาจารย์กลับมาที่สำนัก ซูซูที่สิ้นลมหายใจไปแล้วนั้น วิญญาณของนางหลุดออกจากร่างและล่องลอยอยู่ภายในมิติไปอย่างไร้จุดหมาย นางได้แต่คิดว่าเหตุใดนางไม่ได้ไปสวรรค์หรือลงนรกเหมือนอย่างที่อาจารย์เคยเล่าให้ฟังเรื่องชีวิตหลังความต าย แต่กลับมาอยู่ในอุโมงค์มิติที่แปลกประหลาดแห่งนี้ ภายในห้วงมิติทำให้ซูซูไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใดแล้ว จนกระทั่งนางทนความปั่นป่วนในห้วงมิติไม่ไหวจนสิ้นสติไปทั้งอย่างนั้น

สายลับผู้นั้นพยักหน้า สายตาจริงจังรับกับคำกล่าว หัวใจของถานอวิ๋นซีเหมือนกับลอยขึ้นสู่ที่สูงและถูกพัดปลิวไปมาโดยไร้ทิศทาง เขาไม่นึกเลยว่าหมอชราเทวดาผู้มีฝีมือสูงส่ง อาจจะเป็นหานลั่วอิงที่ปลอมตัวมาเพื่อรักษาเขา

เหม่ยหลินถาม ผู้ดูแลมิติหันมามองเหม่ยหลินด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง "มันคือ 'ความสามารถในการสร้างสรรค์อาหาร' ของเจ้า...ที่สามารถเปลี่ยนแปลงจิตใจและโลกใบนี้ได้! และมันก็คือพลังงานที่สามารถรักษาสมดุลของมิติได้!"

ี่เจ้าสัมผัสเป็นตัวแรกหลังจากเข้าร่างเด็กคนนี้” “ให้แค่ไก่หนึ่งตัวทั้งที่คุณพาดวงวิญญาณผมมาผิดดวงเนี่ยนะ ให้น้อยเกินไปไหม เห็นคนอื่นเขาได้มิติเก็บของเอย น้ำพุวิเศษเอาไว้ปลูกผัก หรือแม้แต่มิติห้างสรรพสินค้าอะไรนั่นน่ะ มีประโยชน์กว่าไก่ตัวเดียวอีก ให้อย่างอื่นไม่ได้ห รือไงกัน”

เจ้ามิติที่ดูดซับสิ่งของมีค่าเข้ามาโดยที่เธอไม่รู้ตัวส่งเสียงครางเบาๆ ในขณะที่มันพลิกตัวไปมาอย่างสบายใจบนกองเงิน ซูเหยามองภาพนั้นด้วยความหงุดหงิด "ทำไมแกถึงทำแบบนี้นะ!" ซูเหยาดุเสียงเข้ม ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล "รู้ไหมว่าแกทำให้ฉันลำบากเข้าแล้ว? ถ้าใครจ ับได้ว่าของพวกนี้หายไป แถมมาอยู่ในมิติของฉัน ฉันคงไม่รอดแน่!"

ซูเมิ่งหลานหัวเราะครืน “จะเป็นไปได้อย่างไร แต่ว่าเสี่ยวเป้ยก็คงไม่แน่” ตอนที่ซูเมิ่งหลานทะลุมิติเข้ามามีความทรงจำเจ้าของร่างเดิมแค่เพียงผิวเผิน เรื่องราวตั้งแต่ยังเด็กไม่เคยปรากฏในหัว อย่างไรเสียนางก็ข้ามเวลามาเป็นเด็กกำพร้า ดังนั้นซูเมิ่งหลานจึงคิดว่าเรื่องราวเก่าก่อ นของร่างเดิมไม่จำเป็นนัก “เอาล่ะ นี่ก็ได้เวลาแล้ว ข้าจะไปอ่านตำราสักหน่อย”