ซูเหมี่ยวกับมิติคัดลอก Novels & Stories

จือหลินลองพาซูเว่ยเข้าไปในมิติของนาง เพราะเขาไม่มีชีวิตแล้วคงจะเข้ามิติของนางได้ “สวรรค์ เจ้ามีมิติจริงหรือเนี้ย แต่แปลกตายิ่งนัก” ซูเว่ยสามารถเข้ามิติของจือหลินได้จริงๆ ทั้งยังสามารถหยิบจับสิ่งของภายในมิติได้ด้วย

แพขนตาหนาค่อยๆเปิดขึ้นอีกครั้ง ดวงตากลมโตกระพริบตาเบาๆเพื่อปรับแสง ภาพเบื้องหน้าที่อยู่ในครรลองสายตาของซูเม่ย ทำให้นางค่อนข้างประหลาดใจ 'ไหนท่านเทพชะตาซือมิ่งบอกว่า โลกใบนี้ไม่มีพวกพลังวิเศษนอกจากมิติของนางไง นี่มันลูกแก้วมิติชัดๆ' ซูเม่ยกวาดสายต ามองไปรอบๆ ในสถานที่ที่คล้ายจะเป็นมิติ แต่แตกต่างจากมิติของนาง เพราะที่นี่มีเพียงห้องๆหนึ่งที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์การปรุงโอสถ และวัตถุดิบทางยาเท่านั้น

ซุนหลี่พยักหน้า “พวกมันต้องการใช้พลังนี้เพื่อยึดโลกทั้งใบ แล้วเปิดทางให้พวกมันก้าวออกมาจากมิติมืด” นางมองบันทึกทั้งหมดด้วยหัวใจที่เต้นรัว มือที่ถือเอกสารเริ่มสั่นเทา “อ่า... นี่มันเกินความเข้าใจของข้าไปมากแล้ว” ซือเหมยถอนหายใจยาว

แปลกประหลาดมากเกินไปแล้ว ซูหนี่ว์เลิกใส่ใจขนาดทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้ ก็ยังเกิดขึ้นมาแล้ว นับประสาอะไรกับเครื่องปรุงทะลุมิติจะเกิดขึ้นไม่ได้ เมื่อทุกคนมาพร้อมกันที่โต้ะอาหาร ก็ต้องตกใจกับอาหารที่อยู่ตรงหน้า กลิ่นของอาหารและสีสันที่น่ากิน

ที่เหลือปล่อยให้พวกเขารบราฆ่าฟันกันให้สำราญใจ พวกเราเดินทางไปทางใต้เพื่อผจญภัยกันเถิด” ข้อดีของการทะลุมิติมามีห้วงมิติไร้ขอบเขตของนางคือ นางได้ล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าสามปี และเป็นสามปีที่นางหลบหลีกความวุ่นวายได้ ดังนั้นนางเลือกที่จะพาน้อง ๆ ไปหาความสบายใจ ดีกว่า

วินที่ตื่นขึ้นมาก็พบกลับความจริงคือตนเองตาย แต่ตื่นมาอยู่ในร่างของใครก็ไม่รู้ที่ไม่รู้จัก แถมความทรงจำสื่อไปทางยุคโบราณ…หรือว่าจะทะลุมิติมา สามวันผ่านมาวินใช้ชีวิตในร่างของอู๋ซั่วหยางทำให้รู้ว่าสิ่งที่คิดคือความจริง คือตนเองทะลุมิติมาจริง ๆ แถมมาอยู่ในครอบครัวใจร้าย มีแม่เลี้ยงใจร้ายอีกตั้งหลาย แถมน้องชาย น้องสาวขี้อิจฉา แถมเป็นตัวตลกในหมู่บ้านเพราะอัปลักษณ์ สกปรก ทั้งที่ความจริงไม่ใช่แบบนั้น แต่ต้องปกปิดตามคำสั่งของแม่เลี้ยงคงเพราะกลัวจะเด่นเกินลูกของนาง

แต่มันคือ การโคลนนิ่ง! เด็กคนนี้คือสิบทิศ เกื้อสกุลเวอร์ชันย่อส่วนชัด ๆ เหมือนชนิดที่ว่าไม่ต้องตรวจ DNA ก็สามารถเอาไปยืนยันกับศาลโลกได้เลยว่าเป็นพ่อลูกกัน!

หลงจู๊หม่ารับกระดาษไปดูพร้อมทั้งจุ๊ปากอย่างชื่นชม จะไม่ให้เร็วได้อย่างไร ในเมื่อซูมี่นางเข้าไปคัดลอกตามหนังสืออยู่ภายในมิติ

ซูเฟยคิดในใจ จะว่าไปแล้วเธอเองก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเรื่องของการทะลุมิติมาสักเท่าไร บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่านี่อาจจะเป็นเพียงแค่ความฝัน แต่ว่าความฝันครั้งนี้เหมือนจริงมาก แม้แต่ตอนที่สัมผัสตัวเองยังรู้สึกได้ว่าเป็นการสัมผัสจริง แต่เพื่อความแน่ใจซูเฟยจึงได้ลองเอานิ้ว ดีดหน้าผากตัวเองครั้งหนึ่ง “โอ๊ย” เธอร้องอุทานออกมาเสียงเบา

ซีเยว่พากู้หยางเข้าไปภายในมิติ ก่อนจะค้นหาหนังสือเรื่องกฎหมายออกมาให้เขา สุดท้ายนางก็ต้องเป็นผู้อ่านกฎหมายให้เขาฟัง ก่อนที่เขาจะคัดลอกลงในกระดาษในเรื่องที่ตนเองสนใจ ยังดีที่ทั้งสองออกมาจากมิติ ก่อนที่แม่นมชุยจะมาตามซีเยว่ไปรับมื้อเย็นร่วมกับคนตระกูลสุ่ย