ดาบเทพไร้เทียมทาน นิยาย & เรื่องราว

�ดยเร็ว “เรื่องนี้ประหลาด คนอย่างหยางเกาไม่น่าคิดอะไรตื้นๆ เช่นนั้น” “ไม่ต้องห่วงพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะจัดการยึดเขาเหลียงให้เอง” จู้จื่อชันเข่าประสานมือคำนับแล้วโผขึ้นหลังม้าอย่างมั่นใจเกินร้อย หลี่เซวียนหลงไม่คิดจะขัดขวางความตั้งใจจึงอนุญาตให้จู้จื่อนำกำลังสามพันไปยึดเข าเหลียงไว้ แต่เท่าที่เขารู้... รองแม่ทัพหยางเกาผู้นี้เปี่ยมพรสวรรค์ ประเมินฝีมือแล้วเทียบเท่าสามเทพขุนพลแห่งเอี้ยนได้สบายๆ ซึ่งไม่ว่าเขาจะพยายามใช้กลยุทธ์ใดๆ แต่กองทัพที่เขาส่งไปจัดการไม่เคยเอาชนะกลศึกนอกรีตของรองแม่ทัพผู้นี้ได้เลย

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ตับๆ ตับๆ ตับๆ แฮ่ก แฮ่ก แฮ่กๆๆๆ ตับๆ ตับๆ ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คลื่นความหิวกระหายซัดเข้าใส่บุรุษหนุ่มครั้งแล้วครั้งเล่า หยาดน้ำหอยฉ่ำเยิ้มอาบไล้ ดุ้นมังกรแกร่งที่เคลื่อนไหวอยู่ภายในกายนาง ตับๆ ตับๆ ตับๆๆๆๆๆๆๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หวานใจเฮียมังกร คำโปรย อุบัติเหตุเพียงเล็กน้อยแต่กลับพลิกชีวิตครั้งใหญ่ เมื่อทั้งสองได้สลับร่างกัน แนะนำตัวละคร เฮียมังกร (เฮียกร) อายุ 34 ปี เจ้าของฟาร์มโคนม เขาหล่อ รวย เขาเป็นเพลย์บอย ไม่มีแฟน เน้นซื้อกิน อร่อยไม่ซ้ำจำหน้าไม่ได้ แต่เธอคนนี้จะเข้ามาในชีวิตของเขาใน แบบจดจำไปทั้งชีวิตก็ไม่มีวันลืมเลือน

อ๋องหมิงส่ายหัวแทนคำตอบ "อีกหน่อยพระองค์ก็จะชินพะย่ะค่ะ พวกเขาร้องเพลงด้วยท่วงทำนองประหลาดแบบนี้อยู่เสมอ ยังมีอีกเพลงนะพะยะค่ะ ชื่อ 'กระบี่ไร้เทียมทาน' เพลงพวกนี้กระหม่อมยังฟังเนื้อร้องออกอยู่บ้าง แม้ว่าท่วงทำนองจะแปลกประหลาดนัก แต่พอพวกเขาเริ่มเมาหนักขึ้นก็จะเ ริ่มร้องเพลงภาษาประหลาดที่พวกเราฟังไม่เข้าใจ" หลิวจื่อเทียนพูดไม่หยุดราวกับอัดอั้นตันใจมาเสียนานที่ฟังเพลงเหล่านี้ไม่รู้เรื่อง แม้ว่าเพ่ยเพ่ยจะพูดอยู่หลายคราว่าจะสอนให้เขาร้องเพลงแบบพวกนางด้วยหากว่าเขาต้องการ

“ไปสิคะ หิวจนไส้จะขาดแล้ว” มายาวีมองตามสองแม่ลูกที่เดินไปขึ้นรถและขับออกไปด้วยความรู้สึกที่อิจฉา เธอมองมาม่าในถ้วยที่ตอนนี้เหลือเพียงน้ำก็ได้แต่ยิ้มให้กับชีวิตของตัวเอง ชาบูคืออะไรเธอไม่รู้จักรู้แค่ว่าคงไม่มีโอกาสได้กินมัน

ฆาตกรสอนสวาท ปฐมบท สี่มังกร “อืม...อ่า....” ริมฝีปากสีชมพูสวยของเธอกำลังโดนหัวลำร้อนแดงเถือกบดบี้อย่างหนัก ลำร้อนอ้วนยาวขนาดเจ็ดนิ้วสักลายมังกรรอบลำดูอหังกาห์ เอ็นเขียวผุดโปนเป็นเส้นแทรกซ้อนอยู่ตามผิวเนื้อสีน้ำผึ้งไหม้ เปลือกห่อหุ้มท่อนเหล็กดุดันอันผยองของชายหนุ่ม วัยสามสิบห้าสัญชาติจีนแผ่นดินใหญ่ เจ้าของเรือนกายกำยำล่ำสันที่สักลายมังกรเต็มแผ่นหลังและแผงอกกว้างบึกบึน

มาเรียมยังคงนั่งรับประทานอาหารไม่สนใจคำพูดของใครทั้งสิ้น เพราะเธอรู้อยู่แก่ใจว่าอะไรเป็นอะไรเธอกับติณณ์ไม่มีทางสานสัมพันธ์ไปมากกว่าคนรู้จักกันได้ เธอจะไม่มีวันตกหลุมพรางผู้ชายอย่างติณณ์ แม้ว่าหัวใจจะเรียกร้องชอบเวลาที่เขาเข้าใกล้ก็ตามที "นี่ยัยปิศาจไม่ว่าจะกี่ปี เธอก็ยั งคงทำตัวเฉยชา สร้างภาพเพื่อให้เมฆเป็นเทพพิทักษ์สินะชิ!”

ทว่านั่นยังไม่ได้รับความสนใจ เท่ากับการปรากฏตัวของแส้ซึ่งมีพู่สีดำที่ประดับด้วยมุกสีชมพู แส้...ซึ่งเป็นอาวุธคู่กายของนางมารประจิมเหมันต์ไร้ใจ ดังนั้นนอกจากจะมาเข้าร่วมการประลองแล้ว หลายคนมาเพียงเพื่อให้ได้ยลโฉมนางมารที่ผู้คนต่างก็กล่าวขวัญถึง หลังจากที่นางโค่นล้ม จอมดาบตะวันตกลง

หากนางแต่งกับข้า นางจะรักข้า เจ้าขโมยชะตาวาสนาเราสอง เจ้าพรากนางไปจากข้า’ ‘ปีศาจกระดูกอะไรของเจ้า ข้าเป็นผู้ถือครองหยินและหยาง หมายความว่าเป็นทั้งเทพและปีศาจ นามข้า ‘นีเทียนต้าเซิน’ เป็นหนึ่งในนามเทพ ข้าเป็นเทพมรณา ผู้อยู่เหนือความเป็นความตาย อายุขัยของข้า อาวุโสกว่าเ ทพบรรพกาลตระกูลจิ้งจอกเจ้าอีกกระมัง เจ้าปีศาจโง่’ ‘เจ้าใช้อำนาจในทางมิชอบ!’