Novel & Cerita ตลกขบขัน

“นี่มันเป็นเรื่องตลกขบขันที่สุดในใต้หล้าชัดๆ!” เสียงหัวเราะเยาะและเสียงด่าทอถาโถมเข้ามาประดุจเกลียวคลื่น

เธอสั่งเครื่องดื่มมาให้โฮสต์และน้อง ๆ และพวกเขาก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน มีเรื่องตลกขำขันเกิดขึ้นมากมาย น้อง ๆ หัวเราะคิกคักเมื่อโฮสต์เล่าเรื่องตลก และพยายามถามคำถามแปลกๆ ที่ทำให้โฮสต์ถึงกับหัวเราะออกมา

คำถามชวนขบขันทำคนหน้านิ่งกลั้นขำทำสีหน้าจริงจังแม้จะรูดรั้งชั้นในเจ้าตัวเล็กออก "ไม่รู้สิท้องก็ดีมีลูกได้จะได้ผลิตออกมาเยอะๆ" "หาาา?" "ฮะฮะฮะ บ้าน่าล้อเล่นผ่านมาสองร้อยปีไม่มีอะไรแบบนั้นแล้วล่ะ"

ปรายกล่าวเชิงขำขัน "รีบหาสิ...ฉันไม่เห็นแกจะสนใจผู้ชายคนไหนจนคิดว่าแกชอบผู้หญิงแล้วเนี้ย"

น่าขำสิ้นดี เป็นเรื่องตลกที่สุดในโลก! “พวกคุณกำลังทำอะไรกัน!” เสียงตวาดดังลั่นขึ้นมา แรงที่กดเธออยู่ก็หายไปในทันที

เหตุผลที่หวังลี่จิ้นหยิบยกขึ้นมาโน้มน้าวใจ ทำเอาหญิงสาวถึงกับขำพรืดอย่างตลกขบขัน ว่าคนอื่นอย่างไรให้เหมือนเข้าตัว ชาติก่อนข้าก็เป็นเช่นนั้น กินน้ำตาต่างข้าว “เจ้าหัวเราะอะไร ที่ข้าเตือนก็เพราะหวังดี ไม่อยากให้ต้องทนทุกข์ไปตลอดชีวิตยังคิดว่านี่เป็นเรื่องตลกขบขันอีกหรือ ชีว ิตเจ้าทั้งชีวิตเชียวนะ”

สองร่างที่เดินคลอเคลียโอบเอวกันมาจนถึงหน้าประตูชะงักเท้าลงแล้วหนุมตัวกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของประโยค คนที่ถูกกล่าวหาว่าแกล้งแอ๊บใสนี่หัวเราะขบขันราวกับเพิ่งฟังเรื่องตลกมา คิดจะหาเรื่องทั้งทีน่าจะหาอะไรที่มันมีแนวโน้มมากกว่านี้หน่อย “ตลกจังเลยนะน้องสาว คิดได้ยังไงว่าฉ

เจ้าสำนักเหลียนฮวาพยักหน้าเห็นด้วย “บางทีวิชาแข็งกร้าวคงเหมาะกับเจ้ามากกว่า” ฉากตลกขบขันเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ช่วยเติมเต็มชีวิตที่เต็มไปด้วยภารกิจอันหนักอึ้ง ทำให้พวกเขามีช่วงเวลาได้ผ่อนคลายและเชื่อมสัมพันธ์กันมากขึ้น

แสร้งพูดจาใส่จริตสะดีดสะดิ้งเรียกเสียงฮา ยุทิตย์หัวเราะด้วยความขบขัน “อย่างคุณพิธีกรต้องให้เป็นกลมเท่านั้นครับ”

ไม่หงุดหงิด ที่เขาทำอะไรที่น่าขบขันเลยอย่างไรก็ตาม ชัดเจนว่าพวกเขากำลังสนุกสนาน หัวเราะ และพูดตลก ไรอันเคยพูดถึงความสุขของทุกคนในช่วงเวลาที่เราอยู่กันตามลำพัง และสังเกตว่าเขาไม่เป็นคนขี้งกอีกต่อไปแล้ว