ติดใจหลังแต่งงาน の小説・ストーリー

เมืองรามนึกขำกับอาการหน้าเหวอของคนตัวเล็ก ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอกำลังสงสัยว่าทำไมเขาถึงพาเธอมาร้านโปรด เพราะทุกครั้งที่เธอออกมาทานกลางวันเขาจะแอบตามออกมาด้วยทุกครั้งซึ่งเขาจะนั่งร้านอีกฝั่งโดยไม่ให้เธอรู้ "แต่เมียพี่ชอบ" "เอ่อ..มะ.. เมีย" หญิงสาวชะงักเมื่ออีกฝ่ายพู ดว่าเมีย หรือว่าเขาจะแต่งงานใหม่แล้ว แต่เจ้าเอยก็สังเกตว่าเขายังสวมแหวนแต่งงานที่นิ้วนางข้างซ้าย เธอจำได้ว่านั่นเป็นแหวนที่เธอสวมให้เขาในวันแต่งงานและเป็นวันที่เธออดสูสมเพชตัวเองที่กลายเป็นเจ้าสาวที่ถูกเมิน

คำถามนี้ตอบง่ายมาก… ดีที่สุด เพราะความรู้สึกของการมีใครสักคนเคียงข้าง แม้จะเป็นการแต่งงานที่เกิดขึ้นมาด้วยความจำเป็น แต่พอได้แต่งจริง ๆ มาวินกลับรู้สึกดี ดีชนิดที่เขายังไม่อยากจะเชื่อ เจ้าสาวตัวน้อยเป็นภรรยาของเขาทางพฤตินัยแล้ว ความอบอุ่นจากสัมผัสของร่างกาย และค วามสบายใจยามได้อยู่ใกล้กัน ไม่ว่าการแต่งงานครั้งนี้จะเกิดจากอะไร มาวินก็สัญญากับตนเองว่าจะทำหน้าที่สามีให้ดี ไม่ทำให้อัยรินเสียใจ และหากวันใดที่หญิงสาวอยากจากไปจริงๆ เขาก็พร้อมจะยอมปล่อยเธอ

"ดีแล้วลูกพากันไปในทิศทางที่ดีย่าเชื่อว่าทุกอย่างมันต้องดีขึ้น" "แล้วคิดหรือยังว่าจะแต่งงานเมื่อไหร่ให้ปู่ดูฤกษ์ให้ไหม?" "ไว้ผมขอถ้วยฟูแต่งงานเป็นเรื่องเป็นราวก่อนครับค่อยว่ากันอีกทีตอนนี้เพิ่งได้อยู่ด้วยกันลองใช้ชีวิตกันไปก่อนมันยังมีอีกหลายอย่างที่ผมสองคนต้องปรับจูนเข้าห ากันไม่อยากมีปัญหาตามมาทีหลัง"

เธอรู้อยู่แล้วว่าเขารักเธอมากแค่ไหน แต่มันคือความสุขนี่นาที่ได้ยินสามีบอกรักทุกวันและเธอก็ชอบฟังมากด้วย “เอิร์นครับ” “คะ” “พรุ่งนี้เราไปจดทะเบียนสมรสกันนะ” เป็นเรื่องที่อินทัชอยากทำตั้งแต่วันที่เรากลับมาเริ่มต้นชีวิตคู่กันใหม่แต่ติดธุระอะไรหลาย ๆ อย่าง ทั้งเรื่องเคลมป ระกันรถที่เกิดอุบัติเหตุและธุรกิจของอารีรัตน์กับมินตรา เพราะเธอต้องย้ายกลับมาบ้านหลังเดิมจึงต้องช่วยมินตราหาคนที่ไว้ใจได้มาทำตำแหน่งผู้จัดการร้านแทนเธอ และไหนจะเรื่องพาอันนาไปสมัครเรียนอนุบาลหนึ่งที่โรงเรียนใหม่อีก

หลังแต่งงาน 3 เดือน สวัสดีครับ ผมวินเนอร์ผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้ ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับเมจิแล้วเป็นยังไงหรอ? อืมมมม ก็…ไม่ได้ต่างไปจากตอนแรกเท่าไหร่นะเพราะเท่าที่ผมคิดไว้เนี่ยมันน่าจะทำให้เราแสดงความรักต่อกันได้มากขึ้นโดยไม่ต้องสนใจว่าคนภายนอกจะม

อีกครั้งที่ต้องอยู่ในท่าล่อแหลม “ก็อยากรอหลังแต่งงาน แต่มีคนดื้อที่เอาแต่พูดถึงแฟนใหม่จนน่ารำคาญ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างหู

ก่อนหน้านี้ ฉันหลงคิดว่าความสัมพันธ์ของเรามั่นคง โดยไม่รู้เลยว่ามันได้เดินทางมาถึงจุดที่ย่ำแย่จนสุดทนแล้ว แล้วจะมีอะไรที่ยั่งยืนถาวรอีกงั้นเหรอ? ในวันแต่งงาน คำสาบานของเขายังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ ฉันอยากจะร้องไห้ออกมาเสียจริงๆ แต่ความจริงกลับสอนบทเรียนชีวิตให้ ฉันอย่างเจ็บแสบ

ท้ายประโยค โซ่คิดในใจ นึกถึงชีวิตแต่งงานที่แสนสงบและมีความสุขแม้จะมีเรื่องงานเข้ามาทำให้วุ่นวายบ้าง เขาถือเป็นสีสันของชีวิตอย่างหนึ่ง หลังเรียนจบและแต่งงานกันมาได้สองปี พรีมยอมมาเป็นเลขาให้ ตัวติดกันเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมง เขากลับรู้สึกว่ายิ่งอยู่ใกล้ เมียรักก็ยิ่ งสวยสะกดใจทำเขาร้อนจนแทบไหม้ทุกค่ำคืน

เจ็ด ไว้หลังจากจบเข้าหอคืนนี้ ค่อยนอนก็ยังมิสาย🔥🔥 ถึงวันแต่งงานแล้ว...

เขายังลืมการอกหักครั้งแรกไม่ได้ และมันก็เป็นปมที่ทรมานใจของเขาเป็นอย่างมาก จนเขาไม่อาจลืมความรู้สึกนั้นได้ แล้วก็ไม่อยากมีความรู้สึกนั้นให้อีกแล้ว "มึงเชื่อไหม ว่าการที่ได้แต่งานกับคนที่เรารัก มันดีแค่ไหน ชีวิตแม่งโคตรมีความสุขมากกูบอกเลย" คชาที่แต่งงานจนมีลูกแล้วก ็แนะนำเพื่อน ในสิ่งที่ตัวเขาได้รับแล้ว