ติดใจหลังแต่งงาน の小説・ストーリー

“อย่างแรกพี่ก็คงจะดีใจและมีความสุขมากๆ ส่วนต่อมาก็คงจะขอนับแต่งงานอีกครั้ง” นับเก้าจะรู้ไหมว่าตอนนี้หัวใจเขามันเต้นแรงตุ๊บตับ จนเหมือนจะหลุดออกมาจากอกอยู่แล้ว “ทำไมต้องขอแต่งงานอีก เราแต่งกันไปแล้วนี่คะ”

ชีวิตคู่ ชีวิตหลังแต่งงานคู่อื่นอาจจะรักกันหวานชื่น ดื่มด่ำความสุขความหอมหวานเฉกเช่นคู่ข้าวใหม่ปลามันทั่วไป ทว่าเรื่องแบบนั้นไม่เกิดขึ้นกับชีวิตหล่อนเลย ไม่แม้แต่จะใกล้เคียงสักนิด เพราะไม่มีคืนไหนเธอกับเขาจะร่วมหลับนอนกันสักครั้ง แต่ชนัญชิดาไม่เคยท้อ ยังคงเดินหน้าต่อ

หลังแต่งงาน อัยยะได้พยายามที่จะระงับอารมณ์ของเธอไม่ให้อาละวาด ผ่านไปได้แค่ครึ่งปี ความอดทนของเธอก็ถึงขีดจำกัด เธอเริ่มหวาดระแวงในตัวชายหนุ่มมากขึ้น เพราะตั้งแต่เธอแต่งงานกับเขา เขาไม่ยอมนอนกับเธอและไม่ยอมแตะต้องตัวเธอเลยสักครั้ง และจะพูดกับเธอเฉพาะเมื่อจำ เป็นเท่านั้น เธอได้แต่คิดว่าเขายังคงรักผู้หญิงคนนั้น และนั้นเธอจะไม่ยอมเป็นอันขาด ถึงแม้ว่าเขาจะกลับบ้านตรงเวลา และพาเธอไปร่วมรับประทานอาหารกับพ่อของเธอในวันหยุดสุดสัปดาห์

ูดและการกระทำที่แสนดีของเขาจนไม่ฟังคำเตือนของคุณไทด์ที่เคนเตือนฉันก่อนแต่งงาน มาวันนี้ฉันจึงไม่โทษใครนอกจากโทษตัวเองที่เชื่อใจเขาคิดว่าเขารักจริง ฉันมันโง่เอง ทุกวันนี้ฉันยังสวมแหวนวงเดิมที่เขาให้ติดนิ้วนางข้างซ้ายอยู่ตลอดเพื่อเตือนใจตัวเองและเพื่อไม่ให้คนผิดสังเกต

เอกวิทย์ระบายยิ้มก่อนจะกอดพี่เลี้ยงสาวแนบอกกำยำ เขาทั้งรักทั้งหลงดาวจนแทบโงหัวไม่ขึ้น ที่ผ่านมาดาวทำตัวน่ารักมาตลอด ภรรยาของเขาเลยไม่ระแวงเธอแม้แต่นิดเดียว เขาได้แต่หวังว่าดาวจะอยู่ปรนเปรอความสุขให้เขาตราบนานเท่านาน ............................... ฝากนามปากกาจันทราทิพย์ด้วยนะคะ ...............................

ทิชากลัวไปหมดทุกอย่าง “ผมไม่ผิดสัญญาแน่นอน...ทิชา ขอเพียงคุณมั่นใจในตัวผม และเชื่อใจว่าผมจะอยู่กับคุณไปตลอดชีวิต ตอนนี้ผมคงพูดคำว่ารักกับคุณได้ไม่เต็มปากนะ แต่เชื่อเถอะ ว่าตอนนี้ผมชอบคุณมาก ชอบคุณที่เป็นคุณ และผมเอง ก็ไม่ได้ต้องการผู้หญิงคนไหนเท่ากับคุณอีกแล้วทิชา...เช ื่อใจผมเถอะนะ แต่งงานกับผมเถอะ คุณใช้ชีวิตแต่งงานหลังจากนี้ เป็นข้อพิสูจน์ว่าผมจะไม่มีวันทอดทิ้งคุณเป็นอันขาด”

หัวเด็ดตีนขาดอย่างไรเขาก็ไม่มีทางแยกจากภรรยาแน่ เพราะตั้งแต่ได้รับใบรับรองการแต่งงาน เขาก็ไม่เคยแยกจากเธอเลยสักวันเดียว แล้วคราวนี้แม่จะให้เขาแยกกันอยู่กับภรรยาตั้ง ครึ่งเดือน ใครจะไปทนไหว “มันเป็นธรรมเนียมนะลูก อดทนหน่อยสิ อีกไม่นาน งานแต่งก็เกิดขึ้นแล้ว ไม่เห็ นหรือไงว่าครึ่งเดือนก็แค่แป๊บเดียวเอง”

“ก็วินน่ะสิ บอกว่าประชุมเสร็จจะค้างที่โคราช ฉันก็เลยโทรหาเต้ชวนไปเที่ยว แต่อยู่ดี ๆวินก็ไลน์มาบอกว่ากำลังจะถึงห้องน่ะสิ โอ๊ย! ฉันอยากจะบ้า! ฉันเลยไลน์บอกเขาไปว่ามานอนกับแกที่ห้อง จะนอนแล้วเพราะง่วงมาก เลยรีบโทรมาดักแกไว้ก่อน เพราะเขาต้องโทรมาหาแกแน่” “เฮ่อ... ยัยสุเอ๊ย ทำไมแกยังยุ่งกับคุณเต้อยู่ล่ะ วันก่อนที่เกือบจะโดนจับได้ไม่หลาบไม่จำรึไง” “เอาน่า...ฉันแค่อยากสนุกก่อนแต่งงาน”

“เรื่องจดทะเบียนสมรสแต่งงานแล้วค่อยไปจดก็ได้ค่ะ เฟิร์นเชื่อใจหมอค่ะ” ความรักและความผูกพันที่ทั้งสองมีให้แก่กันมันมากพอที่จะทำให้ก้าวผ่านอุปสรรคไปได้และคิดว่าในอนาคตถ้าเจอเรื่องราวอะไรเข้ามากระทบทั้งสองก็จะพากันข้ามผ่านมันไปด้วยเช่นกัน *****จบบริบูรณ์*****

[kawin : ผมทราบครับ เรื่องที่คุณแต่งงาน แต่หากหลังแต่งงานคุณยังอยากทำงานต่อ ผมยินดีต้อนรับการกลับมานะครับ] เปี่ยมรักจ้องมองข้อความในโทรศัพท์พร้อมกับยิ้มกว้างอย่างไม่รู้ตัว หัวใจดวงน้อยเต้นรัวแรงเมื่อกำลังสัมผัสกับความรู้สึกดีๆ อีกครั้ง