ติดใจหลังแต่งงาน の小説・ストーリー

สามีเสือดาวคิดหนักพลางกกกอดภรรยา เผื่อมันจะบรรเทาความผิดหวังลงไปได้บ้าง แต่ดูเหมือนมันจะไม่ช่วยเท่าไรนัก “นี่พี่...ไม่ไว้ใจฉันขนาดนี้เลยเหรอจ๊ะ…ฮึก” “มะ...ไม่ใช่เลยนะจ๊ะ! พี่ไม่เคยคิดเลยว่าน้องกุมภ์ของพี่จะไปมีคนอื่น พะ...พี่แค่อยากให้เรารักษาเนื้อรักษาตัวอยู่ที่บ้าน เพราะ หลังคืนวันแต่งงานมา พี่ก็กลัวว่าเราจะป่วยอีก”

เธอกลับยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป ที่สำคัญไปกว่านั้น หลังจากที่โจว เชียนหยุนติดคุก เธอก็คิดว่าอีกไม่นานเขาคงจะแต่งงานกับเธอ ทว่า งานแต่งงานของพวกเขากลับยังไม่มีกำหนดและสิ่งนี้ทำให้เธอกังวลเป็นอย่างมาก

ยิ่งอยู่ใกล้ร่างบางผมรู้สึกว่าผมก็ยิ่งหลงเธอ เมื่อก่อนจำได้ว่าไม่ได้เป็นถึงขนาดนี้นะ แต่พอได้แต่งงานอยู่ด้วยกันแค่นั้นแหละ. รู้เรื่องเลยครับ! อาการคนติดเมียขาดไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว เป็นยังไงเมื่อก่อนไม่เคยสนใจ ออกจะคิดว่ามันความโอเวอร์ ไม่มีใครเป็นอะไรขนาดนั้นหรอก

บทพิเศษเติมความหวาน การแต่งงานไม่ใช่จุดสิ้นสุดของคนสองคนที่รักกันมากๆ งานวิวาห์คือบททดสอบเบื้องต้นของชีวิตคู่ จุดเริ่มของนิยามความรักที่ไม่มีข้อจำกัด ภูมิกับหวานตาได้แต่หวังให้เขาและเธอยังจับมือกันเช่นนี้ต่อไปในอนาคต โดยไม่มีอุปสรรคมาทำลายความรักของเขาทั้งสอ งคนลงได้

หล่อนรีบก้าวขาไปสกัดทางเดิน เพื่อไม่ให้เข็มมนิสเดินจากไป นานหลายเดือนแล้วตั้งแต่แต่งงาน เข็มมนิสมักจะหลบหน้าหล่อนทุกครั้ง ซึ่งหล่อนเข้าใจว่าที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเข็มมนิสบอกรักหล่อน คืนก่อนวันแต่งงานเราทั้งคู่ต่างมีความสัมพันธ์แบบลึกซึ้งกัน เข็มมนิสมั่นใจว่าสิ่งที่ท ำในตอนนั้นจะทำให้หล่อนเปลี่ยนใจ ทว่าเปล่าเลย อย่างไรเสียหล่อนก็ต้องแต่งงานกับธาฎาให้ได้ แม้ว่าในใจอาจจะหวั่นไหวกับเข็มมนิสไปแล้วก็ตาม

ในช่วงแรกของชีวิตแต่งงาน ผมรู้สึกจมลึกลงไปในความผิดทุกครั้งที่สัมผัสเอวา ผมมักจะเมาจนหมดสติหลังจากเราเสร็จกิจเรียบร้อย หลังจากนั้นผมเรียนรู้ที่จะละเลยความรู้สึกผิดนั้น เก็บมันไว้ลึก ๆ เพื่อให้ร่างกายได้สนองความต้องการ แม้ไม่ได้รักเอวา แต่ผมก็ไม่เคยคิดจะนอกใจ เพ ราะหลังจากที่ได้เห็นชีวิตสมรสของพ่อแม่ ผมก็ตั้งใจว่าอยากจะรักษาคำสาบานในการแต่งงานไว้ ผมมีโอกาสนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่สามารถทำลงไปได้ แม้ว่าต้องการมากเท่าใดก็ตาม

หลังแต่งงาน เธอทำงานของเธอ ส่วนผมก็มุ่งมั่นทำตามความฝัน ชีวิตของเราสองคนดำเนินไปอย่างราบเรียบและมั่นคง ความจริงชีวิตแบบนี้คือสิ่งที่ทำให้คนรู้สึกสบายใจที่สุด แต่เพราะผมไม่เคยพอใจ ผมอยากหาความตื่นเต้นเพิ่ม ตอนนั้นเอง สวี่หลานจือก็กลับมา

ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นหลังแต่งงาน “มันก็จริง แต่อย่างหนึ่งที่ผมได้ คือคนข้างกายที่ไว้ใจได้” ไทธัชมั่นใจ น้ำอิงไว้ใจได้ หล่อนยอมกัดก้อนเกลือกินกับเข้าแน่ หากอนาคตนั้นชีวิตของเขาตกต่ำลง

นางนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน นางรู้สึกได้ชัดเจนถึงความชอบที่จิ่งโม่เยี่ยมีต่อนาง ในขณะเดียวกันนางก็รู้สึกถึงความเผด็จการของเขาด้วย หลังจากคืนแต่งงาน เขามีความอดทนกับนางมากขึ้น ชัดเจนว่าเขาหน้าตายเอาแต่ใจมากกว่าเดิม

เมืองรามนึกขำกับอาการหน้าเหวอของคนตัวเล็ก ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอกำลังสงสัยว่าทำไมเขาถึงพาเธอมาร้านโปรด เพราะทุกครั้งที่เธอออกมาทานกลางวันเขาจะแอบตามออกมาด้วยทุกครั้งซึ่งเขาจะนั่งร้านอีกฝั่งโดยไม่ให้เธอรู้ "แต่เมียพี่ชอบ" "เอ่อ..มะ.. เมีย" หญิงสาวชะงักเมื่ออีกฝ่ายพู ดว่าเมีย หรือว่าเขาจะแต่งงานใหม่แล้ว แต่เจ้าเอยก็สังเกตว่าเขายังสวมแหวนแต่งงานที่นิ้วนางข้างซ้าย เธอจำได้ว่านั่นเป็นแหวนที่เธอสวมให้เขาในวันแต่งงานและเป็นวันที่เธออดสูสมเพชตัวเองที่กลายเป็นเจ้าสาวที่ถูกเมิน