นางร้ายผู้นี้ข้ารักสุดดวงใจ นิยาย & เรื่องราว

เขายื่นโทรศัพท์ให้เธอแล้วเธอก็มองลงไปที่หน้าจอ ในนั้นเป็นรูปของผู้หญิงน่ารักคนหนึ่งที่มีดวงตากลมโตเป็นประกาย ผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้ม และรอยยิ้มทะเล้นที่ทำให้โลกทั้งใบสดใสขึ้นมาทันที “ค่ะ” “นี่คือผู้หญิงที่ผมรักสุดหัวใจ” เขาพูดน้ำเสียงอ่อนโยน “เธอชื่อจื่อหา น ผมรู้สึกเหมือนรู้จักเธอมาทั้งชีวิต ซึ่งมันก็เกือบจะจริง เพราะเธอเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวผม ผมรักเธอมาตลอด และอยากจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเธอ”

“รู้ว่านับรัก แต่คิดว่ากายรักมากกว่า” “ไม่จริง เอาอะไรมาพูดว่านับรักน้อยกว่า” “ก็ขอแค่นี้ยังทำให้ไม่ได้” เธอยกใบหน้าขึ้นจูบเร็ว ๆ ที่ริมฝีปากของเขาทันที“ต่อไปไม่ทำแล้ว ผัวไม่ให้ใส่เพราะหวง นับควรดีใจด้วยซ้ำที่ผัวรักผัวหลงขนาดนี้”

ราเชนทร์ดึงร่างของไอด้ามาสวมกอดไว้เพียงหลวม ๆ "ไอด้ารักคุณราเชนทร์นะคะ" ใบหน้าเรียวสวยเอ่ยคำบอกรักสามี วันนี้เธอรู้สึกว่าได้เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดคนนึง การได้เจอรักแท้ รักอันบริสุทธิ์ มันช่างดีแบบนี้นี่เอง

“ถึงหนูจะไม่ใช่รักแรกของพี่ แต่พี่คือรักแรกและรักสุดท้ายของหนู” “ครับๆ ตอนนี้เรามาโฟกัสที่ปัจจุบันดีกว่าเนอะ หนูคือคนที่พี่รักที่สุด หนูคือหัวใจของพี่นะครับที่รัก” เขาจับเมียสาวให้หันหน้าเข้าหาเขา ก่อนที่จะจูบเมียสาวอย่างดูดดื่มท่ามกลางพระจันทร์เต็มดวง เขาไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขใ ห้เธอเป็นรักแรกได้ แต่รักสุดท้ายของเขาก็คือเธอคนนี้ไปชั่วนิรันดร์

นักเขียนผู้ไม่อาจแก้ปมตอนจบของนิยายตนได้ จิตสุดท้ายจึงหลุดเข้าสู่ร่างตัวละครในนิยายเพื่อให้เรื่องดำเนินต่อไป ไฉนเข้ามาทั้งทีดันเป็นนางร้ายไม่ใช่นางเอกกันเล่า ซ้ำยังเป็นสตรีที่พระเอกไม่รักเสียด้วย

ลยอย่างน้อย แต่อย่างน้อยเธอก็ยังมีผู้ชายที่เคยใจร้ายกับเธอ เขาคอยดูแลเอาใจใส่เธอทุกอย่าง จนเธอแทบจะเป็นนางฟ้าเลยก็ไม่ปานนั้นเลยทำให้หนูนิดรู้สึกรักแล้วก็ขอบคุณอาเธอร์เป็นอย่างมาก อาเธอร์เมื่อได้ยินคำว่ารักที่หลุดออกมาจากปากของหนูนิด หัวใจแกร่งของเขามันก็เต้นระท

บอกแอบเชียร์คู่นี้อยู่จ้า’ ‘ล่าสุดนางร้ายสุดฮอต โบ บราลี ยอมรับออกสื่อแล้วว่าหนุ่มหล่อน้องชายของผู้จัดการส่วนตัว ที่เห็นไปไหนมาไหนตัวติดกันตลอดเวลา คือหวานใจตัวจริง’

ชายหนุ่มให้รางวัลคนน่ารักด้วยจูบอ่อนหวานนานร่วมนาที หัวใจของเขาในตอนนี้เต็มอิ่มไปด้วยรัก มันคือรักที่อัดแน่นไปด้วยความสุข ความสุขที่เขาเองก็ไม่เคยคิดเคยฝันเลยว่ามันจะเกิดขึ้นอีกครั้งจากผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง แต่เพราะความธรรมดานี้เองที่มันทำให้เขาได้รู้ ว่าบางครั้งการมีรักดีๆ กับใครสักคนนั้น เรื่องอื่นก็ไม่ใช่ความจำเป็นที่ต้องตระหนักถึงอีกต่อไป และทั้งหมดนี้เองที่มันคือรัก รักที่เขาจะมอบให้เพียงเธอคนเดียว ตลอดไป…

คำรักนี้แผ่ซ่านเข้าไปในใจชางเฮ่า หัวใจเขาพองโตคับแน่น มีความสุขจนแทบจะระเบิดออก “ข้าก็รักเจ้า... เสี่ยวเยี่ยน ทั้งกายและใจ ข้าไปจากเจ้าไม่ได้แล้ว” ชางเฮ่าเอ่ยคำรักออกมาจากใจจริง โดยไม่ใช้คำราชาศัพท์ เพื่อให้นางรู้ว่า ความรักที่เขามีให้นั้น เป็นความรักของบุรุษผู้หน� �่งที่จะรักสตรีในอ้อมแขนไปจนวันตาย

“ข้าก็นึกว่าผีผู้หญิงที่ไหน” “ห๊ะ! ข้าเนี่ยนะผี ออกจากงามเลิศปานนี้”