นางร้ายผู้นี้ข้ารักสุดดวงใจ Mga Nobela at Kwento

ราเชนทร์ดึงร่างของไอด้ามาสวมกอดไว้เพียงหลวม ๆ "ไอด้ารักคุณราเชนทร์นะคะ" ใบหน้าเรียวสวยเอ่ยคำบอกรักสามี วันนี้เธอรู้สึกว่าได้เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดคนนึง การได้เจอรักแท้ รักอันบริสุทธิ์ มันช่างดีแบบนี้นี่เอง

“ถึงหนูจะไม่ใช่รักแรกของพี่ แต่พี่คือรักแรกและรักสุดท้ายของหนู” “ครับๆ ตอนนี้เรามาโฟกัสที่ปัจจุบันดีกว่าเนอะ หนูคือคนที่พี่รักที่สุด หนูคือหัวใจของพี่นะครับที่รัก” เขาจับเมียสาวให้หันหน้าเข้าหาเขา ก่อนที่จะจูบเมียสาวอย่างดูดดื่มท่ามกลางพระจันทร์เต็มดวง เขาไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขใ ห้เธอเป็นรักแรกได้ แต่รักสุดท้ายของเขาก็คือเธอคนนี้ไปชั่วนิรันดร์

ข้าแหงนหน้ามองดวงตาที่ซื่อสัตย์และร้อนแรงของเขา หัวใจข้าเต้นกระหน่ำ การตกหลุมรักชายหนุ่มที่องอาจผ่าเผยและน่าชื่นชมเช่นนี้ ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย “เจียงเยี่ยน”

นักเขียนผู้ไม่อาจแก้ปมตอนจบของนิยายตนได้ จิตสุดท้ายจึงหลุดเข้าสู่ร่างตัวละครในนิยายเพื่อให้เรื่องดำเนินต่อไป ไฉนเข้ามาทั้งทีดันเป็นนางร้ายไม่ใช่นางเอกกันเล่า ซ้ำยังเป็นสตรีที่พระเอกไม่รักเสียด้วย

ลยอย่างน้อย แต่อย่างน้อยเธอก็ยังมีผู้ชายที่เคยใจร้ายกับเธอ เขาคอยดูแลเอาใจใส่เธอทุกอย่าง จนเธอแทบจะเป็นนางฟ้าเลยก็ไม่ปานนั้นเลยทำให้หนูนิดรู้สึกรักแล้วก็ขอบคุณอาเธอร์เป็นอย่างมาก อาเธอร์เมื่อได้ยินคำว่ารักที่หลุดออกมาจากปากของหนูนิด หัวใจแกร่งของเขามันก็เต้นระท

กลางดึกร่างนุ่มนิ่มได้รับอิสระ ขณะกำลังสะลึมสะลือหลังล้างเนื้อล้างตัวเพราะตาใกล้จะปิด ร่างสูงกำยำก็ตามมากอดพร้อมกระซิบคำรักข้างหู ก่อนจูบแก้มนุ่มซ้ำ “รักนะครับ คุณนางร้าย” มุมปากอิ่มสวยยิ้มนิดๆ พอใจกับคำบอกรักแบบยาวๆ ตามแบบฉบับของชนน บราลีคิดว่าน่ารักดี ร่างอรชรพ ลิกกลับมาซุกอกอุ่นที่พร้อมโอบตนเข้าไปกอดกระชับเสมอก่อนจะหลับไป

ชายหนุ่มให้รางวัลคนน่ารักด้วยจูบอ่อนหวานนานร่วมนาที หัวใจของเขาในตอนนี้เต็มอิ่มไปด้วยรัก มันคือรักที่อัดแน่นไปด้วยความสุข ความสุขที่เขาเองก็ไม่เคยคิดเคยฝันเลยว่ามันจะเกิดขึ้นอีกครั้งจากผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง แต่เพราะความธรรมดานี้เองที่มันทำให้เขาได้รู้ ว่าบางครั้งการมีรักดีๆ กับใครสักคนนั้น เรื่องอื่นก็ไม่ใช่ความจำเป็นที่ต้องตระหนักถึงอีกต่อไป และทั้งหมดนี้เองที่มันคือรัก รักที่เขาจะมอบให้เพียงเธอคนเดียว ตลอดไป…

คำรักนี้แผ่ซ่านเข้าไปในใจชางเฮ่า หัวใจเขาพองโตคับแน่น มีความสุขจนแทบจะระเบิดออก “ข้าก็รักเจ้า... เสี่ยวเยี่ยน ทั้งกายและใจ ข้าไปจากเจ้าไม่ได้แล้ว” ชางเฮ่าเอ่ยคำรักออกมาจากใจจริง โดยไม่ใช้คำราชาศัพท์ เพื่อให้นางรู้ว่า ความรักที่เขามีให้นั้น เป็นความรักของบุรุษผู้หน� �่งที่จะรักสตรีในอ้อมแขนไปจนวันตาย

“รู้แล้วๆ” ทั้งสองล้วนรู้ใจกัน ภรรยาที่ดีสมควรรมีจริตมารยา ไป๋เล่อชิงจึงแย้มยิ้มเฉิดฉันท์ มั่นใจมากว่ายามนี้สะสวย แต่แค่ยิ้มไหนเลยเพียงพอ นางพาร่างอรชรอ้อนแอ้นเดินเข้าไปหาอย่างมีจริตจก้านของภรรยาผู้อ่อนหวานเต็มขั้น

สาวเสน่ห์แรงสอดกุญแจรถลงไป “อย่าไปเชื่ออะไรคนพวกนี้เลย ผู้หญิงอย่างเราเป็นได้แค่ของเล่น” “แล้วคุณธารเทพล่ะ ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าเขารักเธอจริงๆ นะ” มารตีได้ทีหยอกเย้า “สุดที่รักของเธออีกคน เขาก็ทั้งห่วงและหวงเธอไม่น้อย”