Novel & Cerita นางร้ายผู้นี้ข้ารักสุดดวงใจ

เขาโอบเอวนางเขามาใกล้ ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ทรงเสน่ห์ “ข้ารักเจ้าที่สุดยอดดวงใจของข้า” นางได้ยินก็ใจพองโตด้วยความดีใจ ก่อนจะก้มลงไปบดจูบกับริมฝีปากหนาอย่างแสนรัก ก็ไม่รู้ว่าไปรักตอนไหนรู้อีกทีก็รักไปแล้ว เขาบดจูบตอบนางอย่างเร่าร้อน เขาค่อย ๆ ดันร่างของนา งให้มาบดเบียดกับร่างเปลือยเปล่าของเขาอย่างรัญจวนใจ

เว่ยลี่หยางรีบดึงผ้าที่คลุมหัวคนรักออก หลุดหัวเราะเสียงดังยามเสวี่ยหนิงย่นจมูกใส่อย่างน่ารัก นางคือดวงตะวันอันสดใสในดวงใจของเขาจริงๆ “ฮ่าๆๆๆ ทีนี้ไม่ตายก่อนแต่งแล้วนะเด็กดี ข้าดีใจที่สุดเลยรู้ไหม ในที่สุดหนิงเอ๋อร์ก็ยอมแต่งให้ข้า”

ราชโองการบีบบังคับ หากรักข้าจริงความรู้สึกของข้าควรมาเป็นอันดับแรกมิใช่หรือ” หนิงอวี่แม้ดีใจที่เขาสารภาพรักกับนางเสียที แต่การใช้อำนาจบีบบังคับเช่นนี้นางไม่ยินดียอมรับ แววตาผิดหวังที่นางมองมาทำให้หลี่หยางหวาดกลัว เกรงว่านางจะเกลียดชังตน “ข้า...........” หลี่หยางที่บัดนี้ทำผิดอย่างมหันต์ไม่ก ล้าเอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีก

เฉวียนซูลี่ยิ้มเยาะ “ระหว่างข้าและเจ้า ไม่ว่าใครจะเป็นผู้ชนะก็ไม่มีวันได้หัวใจท่านอ๋องไป เพราะสตรีเพียงหนึ่งเดียวที่ท่านอ๋องรักและโปรดปรานอย่างแท้จริงคือหานโมลี่ ชายารองผู้อ่อนหวาน เจ้ากับข้าก็เป็นเพียงโล่กันธนูจากศัตรูให้นาง”

เธอรับรู้ได้ว่ามันฉีดเข้าไปในท้องน้อยของเธอจนทั่วทุกอณู เขาและเธอกอดรัดกันแน่นเมื่อบทรักในยกที่หนึ่งจบลง เร่าร้อนและมีความสุขมาก ๆ ด้วยกันทั้งเขาและเธอ ครั้งแรกของเธอก็เป็นตัวร้ายที่กระชากร่องรักของเธออย่างเร่าร้อน แต่เธอก็เต็มใจมอบมันให้กับเขาเพราะเธอคือภรรยาขอ งตัวร้ายที่รัก

เฟิ่งจิ่นหรงยืนตัวตรง เชิดปรายคางขึ้นด้วยความประหม่าฉายชัดออกมา ดวงตาคู่งามเปล่งประกายแฝงความตั้งใจแน่วแน่ หัวใจดวงน้อยเต้นแรง นางสูดลมหายใจลึกกลั้นความหวาดหวั่นไว้ แล้วค่อยๆ เอ่ยเสียงดังฟังชัดถ้อยชัดคำ “ข้า…ข้าอยากขอให้คุณชายรับข้าเป็นภรรยาเจ้าค่ะ” ถ้อยค ำพูดนั้นดังชัดเจน ราวกับก้อนหินกระแทกลงกลางสระน้ำ บรรยากาศโดยรอบเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ แม้แต่สายลมก็พลันสงบ

“มันเลยจุดนั้นมานานแล้วค่ะ ตอนนี้ฉันมีลูก มีคนที่ฉันรักยิ่งกว่าชีวิต และฉันไม่ต้องการใครเข้ามาวุ่นวายอีกต่อไป” “พาย ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่าผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ฉันรักคือเธอ...ฉันรักเธอนะพาย” “...” พัชชาอึ้งจนตัวแข็ง มาเฟียผู้ไร้หัวใจคนนั้นบอกว่ารักเธอ...

นางร้ายของธีภพ บทนำ “ถ้าคุณรู้ว่าคุณทำให้คนอื่นเจ็บ ไม่ว่าคุณจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ คุณก็ควรขอโทษนะคะ” เธอพูดเสียงเรียบแต่ดวงตานั้นจ้องเขม็งไปที่อรรัมภา

“คุณมันร้ายกาจที่สุด หัวใจของคุณทำด้วยอะไรมันถึงได้เลือดเย็นซะขนาดนี้ ก็ได้คีแกร์น! เชิญคุณพิสูจน์ทฤษฎีบ้าบอของคุณไปคนเดียวเถอะ แล้วนี่แหวนเฮงซวยของคุณเอาคืนไปเลย คำพูดเมื่อกี้ฉันขอเอาคืนให้หมด ฉันไม่รักแล้ว ไม่รัก! ได้ยินไหม ไอ้ผู้ชายใจร้าย” ประโยคสุดท้ายแผ

ไม่รู้ว่าจะขอบคุณอะไรแต่ฉันดีใจที่ได้รักกับผู้ชายหน้าโหดคนนี้ และมันจะเป็นรักแรกและรักเดียวของฉัน จวบจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต รักร้ายนายรูมเมท. __________________END__________________ ขอบคุณที่ติดตามกันจนมาถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่เรื่องต่อไปนะคะ ^^