นางร้ายผู้นี้ข้ารักสุดดวงใจ นิยาย & เรื่องราว

ไป๋เฟิ่งอี้แค่นเสียงฮึดฮัด ก้าวเข้ามาใกล้ ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้เรือนผมงามภรรยาแผ่วเบาอย่างถนุถนอม ก่อนจะโน้มใบหน้าลงเอ่ยเสียงต่ำใกล้หู “เจ้าคือภรรยาของข้า…ต่อให้เป็นลูกแท้ๆ ก็ไม่มีสิทธิ์แย่งความรักไปจากข้าได้” นางส่ายหน้าอย่างจนใจ ใบหน้าคนงามยังคงปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ น้ำเสียงหวานหัวเราะร่อแผ่วเบาก่อนจะเอ่ย “เช่นนั้นข้าก็จะรักท่านให้มากกว่าลูกทุกคนดีหรือไม่”

ร้องเพราะความสุขสมดังลอดริมฝีปากสั่นระริก ความเหนื่อยล้าจากการร่วมรักที่ยาวนานกินแรงไปไม่น้อย ทว่าดวงตาคู่งามกลับสดใสมีชีวิตชีวา มีแต่คนทักว่าผิวพรรณผุดผาดกระจ่างใส ใช้ของดีอะไรอยากให้แบ่งปัน นางร้ายสาวผู้มีไม่ตรีจิตอย่างเธอก็อยากจะแนะนำอยู่หรอก แต่ของแบบนี้ยากแก่การจ ะป่าวประกาศน่ะสิผู้ชายของเธอเขาขยัน ชวนออกกำลังกายเก่ง

“เจ้าพี่…แต่ข้า…” “ข้ารักนรินธรา แลจักรักนางเพียงผู้เดียวมิมีวันใดที่ใจข้าจักเป็นอื่นตั้งแต่ครั้งที่พบเจอนาง”

เพียงเท่านั้นริมฝีปากร้อนก็เริ่มรุกไล่บดขยี้ ผมได้แต่เงยหน้าตอบรับสัมผัสพร้อมกับคิดในใจ มันรักผมมากจริงๆ “ฮึฮึ รักสุดหัวใจเลยครับ” “ยอดดวงใจ ยอดรัก เพียงหนึ่งเดียว.....” END. มีตอนพิเศษต่อน๊ะ ^^

“ถ้าผมออกแรงอีกนิด ผมจะเป็นผู้ชายใจร้าย” “ฉะ…ฉัน ชอบผู้ชายใจร้าย” เพลงพิณเม้มริมฝีปากอิ่ม ที่ตอนนี้บวมเจ่อนิดๆ จากการถูกเขามอบจูบที่แสนจะดูดดื่มให้

“ท่านกล้าหรือ!” “ได้ใต้หล้า ได้นางในดวงใจ มีสิ่งใดที่ข้าขาดเช่นนั้นหรือ ข้ารักเจ้าจนถึงกระดูกเช่นนี้ ข้าจะมีเพียงเจ้าผู้เดียวตลอดชีวิตนี้”

“ใช่ นางสำคัญต่อข้าทีเดียว นางเป็นยอดดวงใจของข้าที่ข้าเฝ้ารอมานานแสนนาน” “ขอให้คุณได้ความรักจากเธอในเร็ววัน” เธออวยพรจากใจจริง อยากให้คนที่เธอรู้สึกดีๆ ด้วยมีความสุขกับคนที่รัก

ดวงตาคู่สวยเหลียวไปมอง คนที่กำลังย่างกรายลงมาขาขาวเนียนในชุด เดรสสั้นสีแดงย่างกรายลงจากรถใบหน้าแสยะยิ้มร้าย “ทำไมถึงเป็นคุณ” หญิงสาวพูดด้วยความแปลกใจเพราะเธอเคยเจอกับผู้หญิงคนนี้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นหรือว่าคนที่สั่งมาจะเป็นราเชนทร์จริงๆ “ตกใจหรอที่เห็นฉัน”

“ข้าเองก็รักเจ้าเช่นกัน รักที่สุดในชีวิต ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหนก็ขอรักเพียงเจ้าตลอดไป” ฉู่หว่านหนิงซึมซับทุกถ้อยคำที่เป็นดั่งคำสัญญา หลับตาพริ้มรับจุมพิตหวานละมุนซึ่งอาจเป็นจุมพิตสุดท้าย นัยน์ตาดอกท้อลืมขึ้นอีกครั้ง มองใบหน้าที่อยู่ใกล้และใช้ลมหายใจร่วมกัน ก่อน จะสบตาเปี่ยมสุขที่กำลังทอดมองมาภายใต้แสงจันทราที่สาดส่องเข้ามาราวกับร่วมเป็นสักขีพยานความรักของทั้งสอง “หว่านหนิง...ไม่ว่าจะเป็นที่ใด ข้าจะติดตามเจ้าและรักเจ้ามิเสื่อมคลาย”

บัดซบเถอะบุรุษใจร้าย! จากที่อารมณ์ดีๆ พลางเอาทุกอย่างดูขัดหูขัดตาไปเสียทุกอย่าง เจ้าคนผู้นี้ชอบทำให้นางหงุดหงิดใจอยู่เลยไป ไม่ใช่แม่แท้ๆ แล้วอย่างไร นางก็รักของนาง “ข้ารักอาหยวน!”