Novel & Cerita ประธานหญิง

“แหกตาสุนัขของพวกเธอดูให้ดี ๆ เธอคนนี้ต่างหากที่เป็นคุณผู้หญิงฮั่ว! ยายป๋ายอีอีอะไรนั่นก็แค่ผู้อำนวยการ เอาอะไรมาพูดว่าเป็นว่าที่ภรรยาของประธานบริษัท พวกเธอนี่มันตาถั่วกันจริง ๆ !” บรรดาสาวๆ ที่ประโคมแบรนด์เนมกันทั้งตัวมองเฉียวสือเนี่ยนตั้งแต่หัวจรดเท้า “ต่ อให้เธอเป็นคุณผู้หญิงฮั่วจริงแล้วยังไง ฉันไม่เคยเห็นประธานฮั่วควงมาออกงานเลยสักครั้ง มีแต่ ผอ.ป๋าย ที่ร่วมงานเลี้ยงพร้อมกับประธานฮั่วทุกงาน!”

คนที่เปิดประตูออกมาก็คือผู้หญิง "ใช่ค่ะ" "เข้ามาข้างในเลยค่ะ" "ค่ะ" "ท่านประธานบริษัทนี้เป็นผู้หญิงเหรอ" เกวลินอดหันไปคุยกับสโรชาไม่ได้ "แต่ทำไมชื่อเป็นผู้ชายล่ะ" เพราะคงไม่มีผู้หญิงที่ไหนจะมาชื่อรามสูร

“คนพวกนี้เธอเป็นคนเรียกมาใช่ไหม? เธอจะใจแคบอะไรขนาดนี้ จำเป็นต้องทำให้เรื่องมันใหญ่โตด้วยหรือไง?!” “เธออย่าลืมนะ ตอนนี้ฉันเป็นผู้จัดการของบริษัท ฉันเป็นหัวหน้าโดยตรงของพวกเขา!” ฉันยิ้มให้เขา “ถ้าอย่างนั้นก็รอดูแล้วกัน”

และผู้หญิงที่พาเขามานั้นเป็นใครไม่ได้นอกจากเจียงชิงประธานรือชิงกรุ๊ป! ราชินีผู้ครองตำแหน่งผู้นำสตรีในแวดวงธุรกิจซูหางเป็นเวลาสี่ปีติดต่อกัน!

“แล้วผู้หญิงที่ยืนอยู่คือใครกันน่ะ สวยเกินไปไหม! หรือว่าจะแต่งตั้งให้เป็นท่านประธานหญิงคนใหม่ของพวกเรากันนะ?” ท่านประธานหญิงคนใหม่... คำสรรพนามที่บรรดาพนักงานใช้เรียกขานกัน ดูท่าจะถูกอกถูกใจฮั่วจินเฉินเข้าอย่างจัง เขาเอื้อมฝ่ามือขยับเข้าไปโอบไหล่ของเสิ่นชู และในจังหว ะที่เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตางงงวย เขาก็ตวัดสายตาเหลือบไปทางกลุ่มพนักงานที่กำลังมุงดูอยู่ ก่อนจะเอ่ยว่า “ใครเรียกเธอว่าประธานหญิง ปรับเพิ่มเงินเดือนให้เป็นกรณีพิเศษ”

พงศ์พัฒน์เอ่ยขึ้นเพราะเห็นว่าเธอเป็นหญิง “ไม่เป็นไรค่ะ ท่านประธานไปไหน เพลินก็ไปด้วยค่ะ” เธอฮึดสู้ไม่ถอย เขาไม่สนใจ เธอยิ่งต้องแสดงให้เขาเห็นว่าเธอจริงจังกับงานเพียงใด

ช่อชมพูโพร่งออกไปด้วยความคิดไม่ทันเพราะศรีไสวหน้าเศร้าขนาดนั้นจนเธออดคิดไม่ได้ว่าบ้านเจ้านายมีคนเสียชีวิต "ว้าย! ไม่ใช่คะ ท่านประธานกำลังหมั้นคะ พี่เสียดายแทนสาวๆคะ...แหะ" "อ้อคะ พอดีช่อเห็นคุณศรีทำหน้าเศร้าเหมือนท่านเป็นอะไร"

ประชาสัมพันธ์สาวสวยของห้างสรรพสินค้า เงยหน้ามองหญิงตรงหน้าแบบประเมินท่าที แต่เธอก็ยอมทำตามความต้องการของหล่อน เพราะอำนาจบางอย่างเปล่งประกายออกมาจากตัวหญิงผู้นี้ “มีคุณผู้หญิงมาขอพบท่านประธานค่ะ...ชื่ออันนา คเซนเนีย ไม่ทราบว่าให้เข้าพบได้หรือไม่คะ?”

คนเสียประโยชน์ประกาศกร้าว “จำไว้ด้วยนะ ว่าพวกผมไม่เคยเห็นด้วยกับการให้ผู้หญิงอย่างคุณมาเป็นผู้บริหาร!” “เรื่องนั้นต้องรู้อยู่แล้วค่ะ” ประธานสาวตอบกลับเรียบเรื่อย ไม่คิดใส่ใจถ้อยคำปรามาสของบุคคลที่นั่งอยู่ตรงข้ามตัวเองแม้แต่น้อย แล้วปล่อยเวลาให้ไหลผ่านไปสักพักค่อยตั้งคำ ถาม “จะเริ่มโหวตกันได้หรือยังคะ?”

ประธานหญิงกล่าว “อย่างนั้นฉันจะพนันกับคุณ?” เฉิงหว่านฉิงพูด “เอาสิคะ! พนันอะไร?” เว่ยเสี่ยวเตี๋ยกล่าว