พิษเพื่อนสนิท Novels & Stories

ต่อมองหน้าพายัพ “เฮ้ย มิคกี้ทำไมมึงพูดไม่เพราะเลยวันนี้นายเป็นอะไร” “กูไม่ได้เป็นอะไร มึงยังไม่ได้บอกกูเลยว่ามึงเป็นใคร” “เรานี่แหละเพื่อนสนิทนาย ทำไมนายจำไม่ได้ นายเป็นบ้าไปแล้วเหรอ ไปเรียนกันเร็ว”

สายชลไม่ยอมท่าเดียว 'ไม่ได้นะทราย..เธอเองก็ป่วยอยู่..ถ้าฉันจำไม่ผิดคนที่บริจาคตับมันมีผลข้างเคียงเสี่ยงที่จะเป็นโรคซึมเศร้า..ptsd..นะ..แล้วคนที่เป็นอยู่แล้ว..'ใบหน้ากลม..ดวงตาคมเต็มไปด้วยความเครียด..เพื่อนเธอกำลังดีๆ อยู่แล้วเชียว..ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย 'อื่ม..แต่เรามีพี่ส าวคนเดียวนะ'

ปากหวานก้นเปรี้ยว คนแบบนี้ร้ายยิ่งกว่าอสรพิษ และไม่น่าคบหา แต่ถ้าได้หลวมตัวคบไปแล้ว เมื่อถึงเวลาเราก็ควรเอาคืนด้วยการพ่นพิษใส่เช่นกัน ฉันไม่ใช่คนร้ายกาจกับคนที่เรียกว่า ‘เพื่อน’ แต่ก็จะไม่ยอมให้ใครมาหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ไปทำอะไรไว้” ดินถามเหมือนว่ามันคือเรื่องเฉย ๆ

เกาหย่งหลันรับผ้าจากมือบุตรสาวมาซับเหงื่อที่ผุดพรายเต็มหน้า “เหตุใดจึงผิดแผนเช่นนี้” “ลูกเองก็ยังไม่ทราบได้เจ้าค่ะ เพราะพิษที่ข้ามอบให้ท่านพี่เป็นพิษกล้วยไม้พิรุณ พิษนี้จะทำให้ผู้ที่ถูกพิษหมดสติ และหลงลืมเรื่องราวก่อนหน้าไปจนสิ้น นอกจากว่าจะมียาถอนพิษมาถอนภายในเวล าเจ็ดวันแล้ว ซึ่งยาถอนก็หาไม่ได้ง่ายๆ มิเช่นนั้นผู้ที่ถูกพิษจะลืมเลือนความทรงจำทั้งหมดไปตลอดกาล”

เขาชี้หน้าซู่ชิง "มัน... มันอาจจะเป็นพิษสะสม! ใช่แล้ว! มันเป็นพิษแบบค่อยเป็นค่อยไป! ทาครั้งแรกไม่เป็นไรหรอก แต่พอมันซึมเข้ากระแสเลือด มันจะไปทำลายตับไตไส้พุงทีหลัง! อีกไม่กี่วันหน้ามันก็เน่าเองแหละ! เชื่อผมสิ ผมเป็นหมอนะ!"

นางพยักหน้า “หกอสรพิษเป็นพิษร้ายแรงที่ไม่มียาถอน ข้าเคยเห็นคนถูกพิษนี้มาก่อน เส้นผมขาวโพลนทั้งศีรษะ ร่างกายค่อยๆ ซูบซีด ผิวหนังไร้สีเลือด ในกายคล้ายเลือดค่อยๆ หดหาย กำลังภายในถูกทำลาย จนสุดท้ายภายในสามวันกลับมีของเหลวสีขาวใสไหลออกมาจากทวารทั้งห้า เจ็บปวดท รมานจนลมหายใจเฮือกสุดท้าย”

จิ่วโถวเสินมัวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แววตาสีแดงชาดไหววูบยามนึกถึงอดีต เขาเอ่ยปากเล่าความจริงออกไป “เมื่อพันปีก่อน... ข้าถูกคนสนิทในเผ่ามารร่วมมือกับพวกนักพรตฝ่ายเซียนทรยศหักหลัง พวกมันลอบวางยาพิษสลายดวงจิต ซึ่งเป็นพิษร้ายแรงที่สุดลงในแก้วสุรา หวังจะปลิดชีพข้า พิษนั้นกัดกินถึงแก่นวิญญาณ เมื่อใดที่พิษกำเริบ เกล็ดของข้าจะเต็มไปด้วยบาดแผลราวกับถูกถลกเนื้อหนังซ้ำ ๆ มันเจ็บปวดทรมานยิ่งนัก...”

จื่ออ่านไม่ได้มีเจตนาอื่น แค่เสียดายที่ไม่มีใครเข้าใจ เธอเอื้อมมือไปหยิบสุราพิษในมือของหลิงหลงฟูเหริน สุราพิษมีเพียงสีน้ำใส นอกจากเรียนแพทย์แผนจีนจากศาสตราจารย์หยางแล้ว เธอยังเคยช่วยพัฒนาพิษนักฆ่าอันดับหนึ่งของประเทศอย่างตัวต่อพิษ ดังนั้น ถ้าแค่มองดูผิวเผินก็ รู้ได้พิษในแก้วคือยาพิษ เป็นพิษประเภทที่แรงมาก เมื่อดื่มเข้าไปแล้ว ไม่มีทางรอดแน่นอน

ลูกพีชเอ่ยชวนเพื่อนสาวทั้งสองคนด้วยความเมามายที่เกิดจากเครื่องดื่มสีอำพันที่เธอดื่มไปเยอะพอสมควร "ไปสิจ๊ะ ไปจ้ะ" ติตี้ตอบรับอย่างมีจริตพลางหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินจูงมือเพื่อนสาวทั้งสองคนไปที่โซนแดนซ์ของผับทันทีด้วยท่าทางดี๊ด๊ามากกว่าใครอื่น

ฟาร์มตอบโรมันแล้วหันไปถามบลูเบลล์ต่อ หลายคนอาจจะสงสัยความสัมพันธ์ฉันเพื่อนของพวกเธอที่ทำไมสนิทกับโรมันแต่ไม่สนิทกับคนอื่น นั่นก็เพราะเธอเป็นแค่เพื่อนโรมันไงคนอื่นเธอก็แค่รู้จักผ่านๆ ว่าเขาคือเพื่อนของโรมันเพราะตอนเรียนมหาลัยเธอกับโรมันก็ไม่ได้เรียนคณะเดียวกันหรือสาข าเดียวกันเขาก็ไปมีเพื่อนของเขาเธอก็ไปมีเพื่อนของเธอแต่เธอกับเขาก็ยังเป็นเพื่อนสนิทเพื่อนรักกันอยู่