روايات وقصص ضمن พิษเพื่อนสนิท

Chapter 1 หนี้ก้อนโต "พริกแกง ลองชิมนี่ดู อร่อยม้ากกกก" พริกแกงขำเพื่อนสาวคนสนิทอย่างวาดที่ดูจะตื่นเต้นกับน้ำมะพร้าวปั่นข้างทางซะเต็มประดา

บ่าวคนสนิทร้องตะคอก “ในเมื่อรู้ว่าเป็นพิษ เหตุใดยังมิถอนพิษเสียแต่แรก! จะมัวรออันใดอีก หากเกิดเรื่องกับท่านอ๋อง เจ้ารับผิดชอบไหวหรือ!”

“คนอย่างแกไม่เหมาะจะเป็นที่รักของใครทั้งนั้น! คนอย่างฉันต่างหากที่ควรได้รับการยอมรับ!” “แต่มีญ่าเป็นเพื่อนมึงนะ!” ธารน้ำฟิวส์ขาดเพราะโกรธแทนเพื่อน เดินเข้าไปผลักอกเฟย์จนล้มลง “เออแล้วไง! เพื่อนแบบมันกูไม่มีดีกว่า!” เฟย์ปะทะกลับ

“คุณหนูโปรดสั่ง” “ขวดสีแดงนี้เป็นยาพิษแมงมุมที่ข้าปรุงขึ้น หนึ่งหยดพร่าเลือน สองหยดหมดสติ สามหยดตายอย่างเงียบๆ ที่สำคัญใช้เข็มเงินตรวจไม่พบพิษ ขวดสีดำนี้เป็นยาแก้พิษ เก็บไว้กับตัวดีๆ”

เขายังคงจำสภาพของบัณฑิตหวังอันได้ดี วันที่มารักษาครั้งแรก อาการหนักจนแทบสิ้นหวัง พิษที่ติดตัวเขาเป็นชนิดที่ไม่รู้จัก หาได้ยาก และไม่รู้ว่ามาจากสิ่งใดด้วยซ้ำ แต่การที่ชายหนุ่มฟื้นขึ้นมาได้…ถือเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งนัก หลังจากเขาค้นหาอยู่นานจึงรู้ว่าพิษที่บันฑิตหว ังอันได้รับ ชื่อพิษหลับใหล ซึ่งเป็นอันตรายระยะยาว และยารักษาก็ทำยากอย่างยิ่ง ระหว่างทาง ทั้งสองกลับพบคนตระกูลเหอ

ภูผาเอ่ยกับคำเมืองอย่างตรงไปตรงมา เพราะคิดว่าการให้เพื่อนจนแช่น้ำว่านแบบนี้อาจจะไม่ช่วยอะไร “อืม ข้าเข้าใจว่าเอ็งห่วงเพื่อน แต่พิษที่ข้าผสมขึ้นมาเอง ก็ย่อมรู้วิธีแก้พิษเอง ถ้าพาเพื่อนเอ็งไปให้หมอรักษามันก็แค่บรรเทาอาการเพราะจะตรวจหาต้นเหตุไม่เจอ ดีไม่ดีเพื่อนเอ็งอาจจะ พอการสมองเพี้ยนหรือตาบอดเอาหรือเปล่าล่ะ”

ิงสินะ “ฉิบหาย!” ซิกก้าอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมเพื่อนสาวไว้กับพี่ชายที่เหมือนกับเสือร้ายในคราบหมาป่า หลังจากขอตัวไปรับโทรศัพท์และจะกลับเข้ามาอีกครั้งก็ถูกคนรู้จักลากไปดื่มจนมึนเมา ถูกการ์ดที่ไนต์คลับพากลับคอนโดมิเนียมจนลืมไปเสียสนิท ใคร จะคิดว่าจะเจอกับคนรู้จักมากมายในวันเดียวกันเช่นนี้ เขาถูกพาไปดื่มไปสนุก พอกลับมาถึงก็นอนหลับคอพับทั้งที่ไม่ได้อาบน้ำ

หนึ่งในเทพอสูรบอกสหายที่อยู่ใกล้ “ชิ เจ้าก็เอาแต่ใช้ข้า หากเป็นยาพิษจะทำอย่างไรเล่า ข้าจะไม่ถูกพิษหรือ”

หวังหยูซินลังเล พยายามไม่มองต่ำ แต่ในหน่วยตามีความสงสารเห็นใจซ่อนอยู่ เด็กสาวกวักมือเรียกให้เขาเดินตามตนมา “พี่ชายกงจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม แต่ฉันบอกไว้ก่อนว่าฉันรักษาได้ แม้พี่ชายจะมีพิษนี้สะสมในร่างกายมานานแล้ว หากเป็นคนอื่นคงไม่อาจรักษาได้ มันเป็นพิษที่ยากจะตรวจ เจอ แต่...ฉันรู้จักที่มาของพิษนี้ดี”

สองพี่น้องมองสบสายตากัน แม้มิได้ล่วงรู้อะไรมากนัก หากก็พอจะได้ยินเรื่องของพิษเพลิงพิรุณหายสาบสูญไปนานแล้วมาบ้าง อย่างพิษชนิดนี้ ผู้ที่ถูกวางพิษจะมิรู้ว่าตนเองได้รับพิษตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างกายของผู้ที่พิษชนิดนี้ค่อย ๆ แห้งและไหม้เกรียมราวกับถูกไฟเผา หากมิเคยไ ด้ยินว่าผู้ที่ได้รับพิษชนิดนี้เข้าไปจะมีทางรักษาให้หายได้ "หากเป็นดังเช่นที่เจ้ากล่าวมา ข้าจะไปถอนพิษให้สหายเจ้าเดี๋ยวนี้" จวินต้าเกอรีบเก็บเอาเสื้อผ้าของจางเหว่ยมาส่งให้อีกฝ่ายได้สวมใส่