روايات وقصص ضمن พิษเพื่อนสนิท

"ไม่รัก" "เฮ้ย~ฟังกูก่อนกูมีเหตุผลนะถ้าเรากินสองคนสารพิษมันก็จะเจือจางเหมือนโครงการรัฐคนละครึ่งกูก็จะไม่ตายไงเพื่อน"

เพลินตายืนกรานหนักแน่น “คุณดูสิยัยพลูหน้าซีดขนาดนั้น ฉันจะทิ้งเพื่อนลงได้ยังไง แล้วอีกอย่างกลับไปอยู่คอนโดคนเดียวในสถานการณ์แบบนี้ ฉันประสาทกินตายพอดี ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนเพื่อนรักของฉันเถอะนะ นะคะคุณพายุ”

‘ยาพิษ’ นักฆ่าทุกคนในพรรคทมิฬ ตั้งแต่สมุนชั้นล่างไปจนถึงหัวหน้าหน่วยเช่นนาง ล้วนถูกวางยาพิษชนิดพิเศษไว้ในกาย มันเปรียบเสมือนระเบิดเวลาที่เดินถอยหลังอย่างเงียบเชียบ ทุกๆ สิบห้าวันหากไม่ได้รับ ‘ยาถอนพิษ’ จากเงื้อมมือเจ้าสำนัก ร่างกายจะเจ็บปวดรวดร้าวประหนึ่งถูกเข ็มพันเล่มทิ่มแทงไปทั่วร่าง โลหิตจะไหลออกทางทวารทั้งเจ็ด และขาดใจตายอย่างทรมานที่สุดเท่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้ นี่คือ ‘โซ่ตรวน’ ที่มองไม่เห็น... เป็นกรงขังที่แน่นหนายิ่งกว่าคุกเหล็กกล้าใดๆ ในแผ่นดิน “อำมหิตผิดมนุษย์นัก...”

ใบเฟิร์นบอกกับเพื่อน “ใช่พวกเรามันพวกแรร์ไอเทม ไม่คบใครง่าย ๆ” พอลลี่จับมือเพื่อนเป็นดั่งคำมั่นสัญญา เธอจะรู้ไหมหนอไม่มีสัจจะในหมู่โจรฉันใดก็ไม่มีสัจจะในหมู่วิศวะเช่นกัน เมื่อผู้ชายให้ท่า เพื่อนก็ยินดีทิ้งกันในทันที

เขาเกรงใจไม้เมืองจริง ๆ ขนาดเขายังคิดไม่ตกเลยแล้วถ้าไม้เมืองรู้จะไม่พลอยคิดมากกับเรื่องของเขาหรือ “เราคบกันมานานแล้วนะพิพัฒน์ ความทุกข์ของนายก็เหมือนความทุกข์ฉันนั่นแหละ นายไม่ต้องเกรงอกเกรงใจฉันเลย รีบ ๆ พูดมาฉันจะได้หาวิธีช่วยนายให้ถูกทาง ถ้านายยังอยากให้ช่วยนะ” ไม้เมืองรู้ว่าเพื่อนของตัวเองกำลังโดนพิษรักทิ่มแทงซึ่งมันไม่ต่างจากตอนที่เขาหนีความผิดหวังมาอยู่บ้านเลย และเผลอ ๆ ครั้งนี้เพื่อนเขาอาจจะโดนพิษรักที่แรงกว่าเขาก็ได้ เขาจึงอยากจะช่วยเพื่อนในครั้งนี้

ฮ่าๆ งั้นผมขอเท้าความ เพื่อไม่ให้งงกันก่อน ผมชื่อเนติธร มีน้องสาวชื่ออัปสร ซึ่งอัปสรเนี่ยมีเพื่อนสนิทชื่อกรดาหรือดา ส่วนผมก็มีเพื่อนสนิทชื่อตรัย อัปสรกับตรัยรักกัน ผมก็ไม่ได้ห้าม แม้แรกๆ ผมจะหวงน้องสาวจนเกือบถีบไอ้เพื่อนตัวดีไปหลายครั้งก็ตาม แต่ตอนที่ตรัยมาสารภาพ น้องส าวผมก็ใกล้จะเรียนจบแล้ว ก็เลยเลิกห้ามกันไป และอีกหนึ่งเหตุผลคือผมเองก็แอบชอบเพื่อนน้องสาวอยู่เหมือนกัน ห้ามไม่ให้คนเขารักกันมากๆ ก็กลัวกรรมมันจะตามสนองเอานะครับ

ไทเฮาพลันนิ่งอึ้งเมื่อได้ฟังคำแย้งที่คล้ายจะเป็นพยานให้เด็กหญิงที่พระนางปรักปรำ เฟยเซียนได้ยินดังนั้นก็เอ่ยขึ้นบ้าง “พิษที่เสด็จพี่โดนคือพิษเจ็ดราตรี ซึ่งพิษชนิดนี้แม้จะทำให้สิ้นชีพในเจ็ดวัน แต่ก็ไม่ค่อยมีคนนิยมใช้ เพราะแค่กินยาแก้ก็พ้นอันตรายแล้ว”

ดวงตาสีน้ำเงินเบิกกว้างอย่างตกใจ ยาพิษในตัวของเสี่ยวไป่ นางมั่นใจว่าเป็นยาชนิดเดียวกันกับที่พี่ชายนางได้รับ ดังนั้นสหายของเขา… นางรีบสาวเท้าเข้าใกล้เสี่ยวไป่ “พาข้าไป” หากสหายของเขาได้รับพิษชนิดเดียวกันนี้ไป มันอันตรายทั้งต่อตนเองและคนรอบข้าง และไม่แน่ว่านางอาจได้เบาะแสที่เก ี่ยวข้องกับการตายของหลิงซาน

​สงสัยจะต้องหาตัวช่วยระบายด่วนๆ ก่อนที่เขาจะเผลอจับยัยเป็ดกด แล้วจะเป็นพิษแก่ชีวิตตน ​เงินก็ไม่มี โดนจำกัดจำเขี่ยแบบนี้ เพื่อนรักคือทางออกที่ดีที่สุด ​ไอ้ธรณ์เพื่อนเลิฟ (ปรากฏ) ​ว่า...(คมธรณ์) ​กูมีเรื่องขัดสนอยากให้มึงช่วย (ปรากฏ) ​ว่ามามีอะไร (คมธรณ์)

วิปริตพอตัว หนิงเป่ยโยนยาแก้พิษให้พวกเขาอีกหลายเม็ด "กินยาแก้พิษนี่ มันสามารถแก้พิษของพวกคุณได้" พิษ? พิษอะไร? ทุกคนสับสนไปหมด หนิงเป่ยอธิบาย "จริงๆ แล้ว ตอนที่ฉันเข้ามาครั้งแรก ฉันสังเกตเห็นว่าคุณกำลังซ่อนตัวอยู่ในความมืด"