Novel & Cerita ย้อนเวลากลับไปได้จะ(ไม่)รัก

เธอแค่อยากกลับไปตรงนั้น กลับไปหาความรักที่ไม่ต้องแลกมาด้วยน้ำตาและรอยช้ำ **** ตอนยังไม่ได้ = พยายามจะไม่หงุดหงิด ตอนที่ได้แล้ว = หงุดหงิดออกมาชัดเจน

้หญิงของเขา ที่เขามักจะพูดกับเธอเสมอจึงถูกก่อขึ้นในใจของเธอ "คุณภู พอใจรักคุณภูนะ" "อย่ามาพูดคำว่ารักกับผม มันน่ารำคาญ" เมื่อนึกถึงคำพูดในอดีตที่เคยพูดกับเธอแล้ว ก็อยากจะเขกกบาลตัวเองนัก ที่โง่เง่า ไม่ยอมรู้ใจตัวเองเสียที จนเธอต้องห่างไป บุญเท่าไหร่แล้วที่ ยังมีโอกาสได้กลับมาใกล้ชิดเธออีกครั้ง

“ไม่ได้คิด ไม่มีวันกลับไปคิดด้วย” บอกด้วยน้ำเสียงที่แสดงชัดถึงความมั่นคงและจริงใจ เมื่อก่อนเคยรัก แต่ตอนนี้ไม่เหลือความรักแม้แต่เศษเสี้ยว ยิ่งอรอุมากลับมาแล้วทำตัวไม่น่าไว้ใจเขาก็ยิ่งเห็นธาตุแท้ของอดีตแฟนชัดขึ้น

แต่พ่อกลับไม่ให้โอกาสเธอแก้ตัวแม้แต่น้อย “เธอคิดว่าถ้าฉันไม่ตรวจสอบให้ชัดเจน จะบอกเธอตรง ๆ แบบนี้เหรอ!”

"ไม่ใช่แบบนั้น... " "หรือว่ายังอยากให้มันกลับมาหา ยังรักยังรอมันมาตลอด ทำไมวะ รักมันมากรักมันจนไม่เหลือใจให้คนอื่นเลยเหรอ" "ไม่ใช่ ฉันไม่ได้อยากให้พี่กันต์กลับมาแล้ว"

“ไม่ครับ” “วัยเด็กที่ไม่ได้เล่นสนุกเหมือนเด็กคนอื่น ฉันเข้าใจดีว่ามันรู้สึกยังไง อย่าลืมสิ... เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล้ว”

หญิงสาววัยรุ่นพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของป้า “ป้าก็เหมือนกันนั่นแหละ ถึงจะเป็นผัวคนแรกก็อย่าหลงหัวปักหัวปำ ถ้าเขาไม่รักก็กลับมา ยังมีฐิที่รักป้า”

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากหยุดเวลาเอาไว้แค่นี้ มันทรมานมากนะเวลาเห็นคนที่ตัวเองรักแสดงออกว่ารังเกียจและไม่อยากเข้าใกล้ เจ็บเจียนจะตายเลยล่ะ หากคืนนี้ขอพรได้หนึ่งข้อ ผมอยากจะขอย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต ถ้าทำได้ ผมจะขอรักและซื่อสัตย์กับแป้งแค่คนเดียว จะไม่มีวันทำเรื่องเลวระยำให้ เธอต้องเสียใจและไปจากชีวิตผมเลย

ในตอนนั้นอาจจะไม่มีความรัก แต่ก็ควรมีความรู้สึกขอบคุณบ้างสินะ แต่เขากลับไม่รู้ว่าศรีภรรยาไม่ได้ต้องการเงินมากมาย เพียงแค่ต้องการให้เขารักเธอเหมือนวันแรกที่พบกัน

“ไม่เอารักไม่อยากได้ เอาคืนไปให้หมดได้ไหม รักแค่อยากได้คุณธิปกลับมา ของพวกนั้นมันไม่มีค่าอะไรเลยถ้าคนให้ไม่อยู่ด้วย รักไม่ต้องการ เงินสักบาทรักก็ไม่อยากได้ รักต้องการแค่คุณธิปคนเดียว” ต้องรักเอาแต่ร้องไห้พลางส่ายหน้าไปมา ทุกอย่างมันรวดเร็วเกินไปจนตั้งรับไม่ทัน ครั้นพอนึกถึงคำพู