ย้อนเวลากลับไปได้จะ(ไม่)รัก Novels & Stories

"ถึงแม้ฉันจะเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ฉันก็ต้องยอมรับความจริงว่าฉันกลับไปแก้ไขอดีตที่ผ่านมาไม่ได้ เพราะรักมากฉันถึงคิดตัดสินใจทำอะไรโง่ๆ ลงไป" "หากย้อนเวลากลับไปได้ลินก็จะเลือกรักคุณเหมือนเดิมค่ะ เพราะว่าอดีตมันย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้ก็จดจำแค่เรื่องราว ความรู้สึกดีๆ ที่ มีให้กันก็พอค่ะ"

" ผมขอโทษ ผมรู้ตัวว่าผมผิดแต่ผมอยากขอโอกาส ได้ไหม ขอโอกาสให้ผมอีกสักครั้ง ผมสัญญาว่าจะรักคุณมีคุณแค่คนเดียว ผมจะไม่ละเลยคุณเหมือนเมื่อก่อนอีก " " คุณกลับไปเถอะ เรื่องของเรามันจบแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไร ความรักที่มาช้ามันไร้ค่าเสียยิ่งกว่าหญ้าข้างทางอีก "

นางกระซิบ พลางลูบแก้มตนเบา ๆ ความรู้สึกเย็นยะเยือกนั้นชัดเจนเกินจริง นางรีบมองไปรอบห้อง ทุกอย่างเหมือนในอดีตไม่มีผิดเพี้ยน “ข้าย้อนกลับมาอดีตงั้นหรือ” เสียงนั้นแทบไร้ลมหายใจ นางแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น

“ไปทำไม ไม่ใช่ธุระกงการอะไรสักหน่อยถึงจะไป เยี่ยม” ฝั่งนั้นจะเป็นจะตายยังไงก็ไม่สนใจแล้ว ถึงจะเคยเป็นแฟนเก่าที่เคยรักมาก แต่เพราะเรื่องที่ทำกับเธอมันเกินจะให้อภัย ใครจะไปเยี่ยมได้ลง เธอก็ไม่ใช่แม่พระขนาดนั้น ซีนายยักไหล่ “ก็ดี”

เธอแค่อยากกลับไปตรงนั้น กลับไปหาความรักที่ไม่ต้องแลกมาด้วยน้ำตาและรอยช้ำ **** ตอนยังไม่ได้ = พยายามจะไม่หงุดหงิด ตอนที่ได้แล้ว = หงุดหงิดออกมาชัดเจน

้หญิงของเขา ที่เขามักจะพูดกับเธอเสมอจึงถูกก่อขึ้นในใจของเธอ "คุณภู พอใจรักคุณภูนะ" "อย่ามาพูดคำว่ารักกับผม มันน่ารำคาญ" เมื่อนึกถึงคำพูดในอดีตที่เคยพูดกับเธอแล้ว ก็อยากจะเขกกบาลตัวเองนัก ที่โง่เง่า ไม่ยอมรู้ใจตัวเองเสียที จนเธอต้องห่างไป บุญเท่าไหร่แล้วที่ ยังมีโอกาสได้กลับมาใกล้ชิดเธออีกครั้ง

“ไม่ได้คิด ไม่มีวันกลับไปคิดด้วย” บอกด้วยน้ำเสียงที่แสดงชัดถึงความมั่นคงและจริงใจ เมื่อก่อนเคยรัก แต่ตอนนี้ไม่เหลือความรักแม้แต่เศษเสี้ยว ยิ่งอรอุมากลับมาแล้วทำตัวไม่น่าไว้ใจเขาก็ยิ่งเห็นธาตุแท้ของอดีตแฟนชัดขึ้น

แต่พ่อกลับไม่ให้โอกาสเธอแก้ตัวแม้แต่น้อย “เธอคิดว่าถ้าฉันไม่ตรวจสอบให้ชัดเจน จะบอกเธอตรง ๆ แบบนี้เหรอ!”

"ไม่ใช่แบบนั้น... " "หรือว่ายังอยากให้มันกลับมาหา ยังรักยังรอมันมาตลอด ทำไมวะ รักมันมากรักมันจนไม่เหลือใจให้คนอื่นเลยเหรอ" "ไม่ใช่ ฉันไม่ได้อยากให้พี่กันต์กลับมาแล้ว"

หญิงสาววัยรุ่นพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของป้า “ป้าก็เหมือนกันนั่นแหละ ถึงจะเป็นผัวคนแรกก็อย่าหลงหัวปักหัวปำ ถ้าเขาไม่รักก็กลับมา ยังมีฐิที่รักป้า”