ตรวนร้าย(สามี)ไร้รัก
ลิ้นร้ายลากเลียแผ่วเบา ร่างกายของฉันบิดเร่า อย่างไม่อาจจะห้ามได้ ยิ่งสัมผัสของเขาทำเอาฉันแทบขาดใจตาย เขาลากลิ้นมาจนถึงเนินเนื้อสามเหลี่ยม หัวใจของฉันเต้นรัว
มือเรียวพยายามดันศีรษะของเขาเอาไว้ เขาเงยหน้ามองฉัน พร้อมกับเอี้ยวตัวไปรี่ไฟหัวเตียง แล้วก้มลงจูบที่เนินเนื้อของฉันอย่างแผ่วเบา
“อยะ…อย่า…” ฉันเอามือดันศีรษะของพี่พันแสงเอาไว้ แต่มีหรือเขาจะยอม เขาจับมือของฉันออก แล้วก้มหน้าดื่มความหอมหวานจากดอกกุหลาบสีหวาน บทรักที่เขาพยายามยัดเหยียดให้ฉันครั้งนี้ไม่เหมือนเคย เขาอ่อนโยนมากกว่าครั้งแรก
เมื่อคืนวานเขารุนแรง แต่ครั้งนี้ต่างไปจากเดิม ใบหน้าของเขาก็ไม่ได้แดงก่ำแบบตอนนั้น
“พอเถอะค่ะ อย่าทำต่อเลย”
“ห้ามเพื่อ!” เขาชักสีหน้า ฉันเองก็รู้ว่าตัวเองปรามเข้าไม่สำเร็จ แต่ก็ยังปราม
พี่พันแสงยกขาเล็กพาดบ่าดูดดื่มความหอมหวาน ฉันใบหน้าบิดเบี้ยวเสียดเสียวขึ้นสมอง ทุกสัมผัสทุกสิ่งที่เกิดขึ้นหนักหนาเกินกว่าจะบังคับฝืน ยิ่งถูกเรียวลิ้นสากลากเลีย ไฟราคะไฟปรารถนาโหมกระหน่ำ
ฉันเสียว เพราะปากและลิ้น